Ziyosfera

Razzoq Hamroyev

Википедияда исми Раззоқ ва фамилияси Ҳамроев бўлган бошқа кишилар ҳақида ҳам мақолалар мавжуд.

Раззоқ Ҳамроев (1910-йил 30-ноябр; Шофиркон тумани, Тезгузар қишлоғи — 1981-йил 5-май; Тошкент) — актёр, режиссёр, педагог. Ўзбекистон ССР халқ артисти (1951). Халқ артисти (1973). Тошкентдаги Ўлка Эрлар билим юртини (1930), Тошкент театр ва рассомлик санъати институтини тугатган (1954). Наманган театри асосчиларидан (1931). Наманган театрида актёр, режиссёр, бош режиссёр, бадиий раҳбар (1931—1945). 1946-йилдан Муқимий театрида актёр, режиссёр, бош режиссёр (1959—1976), 1977-йилдан режиссёр, айни вақтда, 1954-йилдан Тошкент театр ва рассомлик санъати институтида дарс берган, профессор (1978-йилдан). „Тоҳир ва Зуҳра“ (С. Абдулла)даги Нозим, „Рустам“ (У. Исмоилов)даги Рустамлар Ҳамроевнинг саҳнада яратган илк образларидир. Ҳамроев саҳна ва экран навоийномасининг шаклланишига салмоқли ҳисса қўшган. Хуршиднинг Алишер Навоий достонлари асосида яратилган „Фарҳод ва Ширин“ мусиқали драмасида Хусрав, Хоқон ролларини, „Навоий“ (Ойбек) драмасида Навоий ролини ижро этган. Шунингдек, унинг театр саҳнасида яратган Фердинанд (Ф.Шиллер, „Макр ва муҳаббат“), Панталоне (К. Гоцси, „Маликаи Турондот“), Арслон (К.Яшин, „Тор-мор“), Муқимий (С.Абдулла, „Муқимий“), Ҳамза (Комил Яшин, А. Умарий, „Ҳамза“), Труфалдино, Кавалер (К.Голдони, „Икки бойга бир малай“, „Мусофирхона бекаси“), Малволио (Уилям Шекспир, „Ўн иккинчи кеча“), Меливой (Ҳ. Ғулом, „Тошболта ошиқ“) каби образлари ҳам машҳур.

Раззоқ Ҳамроев
Файл:Раззоқ Ҳамроев.жпг
Туғилган санаси 30-ноябр 1910-йил
Туғилган жойи Тезгузар қишлоғи, Бухоро амирлиги (ҳозирги Шофиркон тумани, Бухоро вилояти, Ўзбекистон)
Вафот санаси 5-май 1981-йил(1981-05-05)
(70 ёшда)
Вафот жойи Тошкент, Ўзбекистон ССР, СССР
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР
Касби Актёр, театр режиссори,
театр ўқитувчиси
Мукофотлари
Xalqlar doʻstligi ordeni

SSSR xalq artisti O‘zbekiston SSR xalq artisti Hamza nomidagi Oʻzbekiston SSR Davlat mukofoti Hamza nomidagi Oʻzbekiston SSR Davlat mukofoti
ИМДб ИД 0451140

Ҳ. ўзбек киносида ҳам чуқур фалсафий, ҳажвий, мазмунли образлар яратди: Нозим („Тоҳир ва Зуҳра“), Навоий („Алишер Навоий“), Хўжа Насриддин („Насриддиннинг саргу-заштлари“), Беруний („Абу Али ибн Сино“), Муқимий („Фурқат“), Мирзакарим қутидор („Ўтган кунлар“), Тоға („Ёрёр“), Тоштемир дорбоз („Дорбозлар“), Ибн Ироқ („Абу Райҳон Беруний“), Жаъфарбек („Жай-хун“), Раҳимжон мироб („Мирзачўл“), Усмонбой („Хоразм афсонаси“), номозов („Командирнинг қайтиши“), Ғофир („Сени кутамиз, йигит“) ва бошқа шулар жумласидан. Актёр экранда яратган Алишер Навоий образи санъаткор ижодида алоҳида ўрин тутади. Наво-ийни мутаффаккир шоир, халқпарвар давлат арбоби, содиқ дўст сифатида ёрқин гавдалантирди, унинг ички кечинмаларини томошабинга моҳирона етказди, давр қарама-қаршиликларини ифодалашда катта истеъдодини намойиш қилди. 1968-йил Муқимий театрида шоирнинг 525 йиллиги муносабат билан Ҳ. „Навоий Астрободда“ (И.Махсумов; Ю.Ражабий, С.Жалил) мусиқали драмасини саҳналаштириб, ўзи бош ролни ижро этди. Навоийнинг байтуғазалларини ажойиб талаффузда маъноли, жарангдор, юксак маҳорат билан ва таъсирчан ўқиш билан образнинг таъсир кучини янада оширди.

Унинг режиссёр сифатида айниқса, мусиқали драма жанри тараққиётида хизматлари алоҳида. „Фарҳод ва Ширин“, „Лайли ва Мажнун“, „Олтин кўл“, „Нурхон“, „Макр ва муҳаббат“, „Му-қимий“, „Гули сиёҳ“, „Фарғона тонг отгунча“, „Тошболта ошиқ“ каби Ҳ. режиссёрлик қилган драма, комедия, мусиқали драма каби турли жанрдаги спектакллар чуқур ҳаётийлиги, юксак ижро савияси ва теран ғоявий мазмуни билан ажралиб туради. У нафақат Муқимий театрида балки республикамизнинг вилоят театрларида ҳам кўпгина спектакллар саҳналаштирган.

Давлат мукофоти (1948), Ҳамза номидаги Ўзбекистон Давлат мукофотлари (1970)[1] лауреати. Вафотидан сўнг "Буюк хизматлари учун" ордени билан мукофотланган (2003).[2]

Биографияси

Раззоқ Ҳамроэв 1910-йил 30-ноябр Шофиркон тумани, Тезгузар қишлоғида туғилган. У актёр, режиссор ва педагог сифатида ўз фаолиятини олиб борган.

Ўрта мактабни Тезгузарда тамомлаб, 1930-йилда Тошкент эркаклар та’лим институтида ўқиган. Сўнгра Наманганга илм тарқатиш мақсадида жўнаб кетган ва у ерда ўзбек тили ва адабиётидан дарс бера бошлаган. Мактабда у драма тўгарагини ташкил қилди, у ерда бир вақтнинг ўзида режиссёр ва актёрлик билан ҳам шуғулланган.

1931 йилдан - Алишер Навоий номидаги Наманган мусиқали драма ва комедия театрининг ташкилотчиларидан бири, актёри, режиссори, бош режиссёри (1934-йилдан), бадиий раҳбари.

1940-йилда Москвадаги Москва бадиий театри қошидаги режиссорлик курсларида таҳсил олди.

1946-йилдан умрининг охиригача - Муқумий номидаги Ўзбек мусиқали драма ва комедия театрида актёр, режиссор, бош режиссёр (1959—1976-йилларда).

Ўзбекистон ССРнинг бошқа театрларида спектаклларни саҳналаштирган.

1945-йилдан бошлаб у филмларда ҳам рол ўйнай бошлаган. Ўзбекистон ССР Кинематографчилар уюшмаси аъзоси.

1954-йилда А. Н. Островский номидаги Тошкент давлат театр сан’ати институтининг режиссорлик факултетини тамомлаган. (ҳозирги Ўзбекистон Давлат санъат ва маданият институти).

1954-йилдан А. Н. Островский номидаги Тошкент театр ва рассомлик институтида режиссёрлик курсидан дарс берган (1978 йилдан профессор).

1945-йилдан КПСС аъзоси. Ўзбекистон ССР Олий Кенгашининг 7-чақириқ депутати.

Раззоқ Ҳамроэв 1981-йил 5-майда Тошкент шаҳрида вафот этди. У Чиғатой мемориал қабристонига дафн этилган.

Оиласи

Мукофотлар ва унвонлар

Ижодий фаолияти

Режиссорлик ишлари

Театрдаги роллари

Филмографияси

Манбалар

  1. ↑ „Адабиёт, санъат ва архитектура соҳасида Ҳамза номли Ўзбекистон ССР давлат мукофотларини бериш тўғрисида“ (уз). Совет Ўзбекистони (1970-йил 17-апрел), с. 1.
  2. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил
  3. ↑ Указ Президента Республики Узбекистан от 25 август 2003 года № УП-3298 «О награждении посмертно деятелей науки, литературы и искусства, внесших огромный вклад в развитие науки и культуры Узбекистана» // Ведомости Олий Мажлиса Республики Узбекистан. — 2003. — 8 (вып. 1328, № 8). — С. 102. — ИССН 0206-6637.

Ҳаволалар



"https://new.ziyosfera.uz/ziyo/Razzoq_Hamroyev" dan olindi