Рудолф Карл Аугстеин (1923-йил 5-ноябр — 2002-йил 7-ноябр) — немис журналисти, муҳаррири, публицист ва сиёсатчиси. У энг нуфузли немис журналистларидан бири, Дер Спиэгел журналининг асосчиси ва унинг эгаси эди. Сиёсатчи сифатида у 1972-йил ноябрдан 1973-йил январгача Германия Эркин Демократик партияси (ФДП) учун Бундестаг аъзоси эди.

Рудолф Аугстеин
Жосеф Сепп Гангл
Таваллуди 5-ноябр 1923-йил
Вафоти 7-ноябр 2002-йил(2002-11-07)
(79 ёшда)
Ҳамбург, Германия

Ҳаёт ва кариера

Германиянинг Ҳановер шаҳрида туғилган, Иккинчи Жаҳон уруши пайтида Ҳеэрда (Германия армияси) радио оператори ва артиллерия кузатувчиси бўлган. Уруш охирида у Леутнант дер Ресерве (заҳирадаги офицер) унвонига эга эди. У 1946/1947-йилларда Дер Спиэгел журналига асос солган, у Германиядаги энг муҳим ҳафталик тадқиқот журналига айланган (ҳали ҳам шундай). 1961—1962-йиллардаги Спиэгел иши пайтида у ҳибсга олинди ва 103 кун қамоққа ташланди, Франс Ёзеф Штраус жамоатчиликнинг давом этаётган норозилиги ва ФДП кабинет аъзоларининг истеъфоси остида Мудофаа вазири лавозимидан кетишга мажбур бўлди. Аугстеин 1972-йилда Шимолий Рейн-Вестфалия учун эркин демократлар учун Ғарбий Германия парламенти Бундестаг аъзоси бўлди, лекин бир йилдан сўнг ўз журналистлик вазифаларини бажариш учун истеъфога чиқди[1]. Тахминларга кўра, у ўзини журнали билан қонун чиқарувчи органдагидан кўра кўпроқ нуфузли деб ҳисоблаган.

Ҳаваскор тарихчи Аугстеин бир нечта муваффақиятли китобларни нашр этди, улар орасида Преуßэнс Фриэдрич унд диэ Деуцчен, Отто вон Бисмарcк ва унинг ҳақида умрбод рақиб, Üберлебенсгроß Ҳерр Страуß. Эин Спиэгелбилд. 1986—1987-йиллардаги Ҳисторикерстреит пайтида Аугстеин Эрнст Нолте ва Андреас Хилгруберни Аугштейн „Янги Освенцим ёлғони“ деб атаган нарсани яратгани учун қаттиқ танқид қилди[2]. Аугстеиннинг мунозарали баёноти унинг Ҳиллгруберни „конституциявий нацист“ деб таърифлаш эди[3].

Стефан Ауст Дер Спиэгел журналининг бош муҳаррири бўлганидан сўнг, Аугстеин шахсий ҳаётга кўпроқ чекинди, гарчи у деярли ўлимигача журналда мунтазам равишда шарҳлар нашр этишда давом этди. Тинчлик, фуқаролик эркинликлари ва матбуот эркинлиги йўлидаги умрбоқий ютуқлари учун 2000-йилда 101 немис журналисти томонидан „Аср журналисти“ унвони билан тақдирланган. Аугстеин 2000-йилда Спиэгел ишидаги роли учун Халқаро Матбуот Институтининг Жаҳон матбуоти эркинлиги қаҳрамони 50 та лауреати орасида эди[4].


Манбалар

  1. ↑ „Ум Антwорт wирд гебетен“, Дер Спиэгел, 16 Жануарй 1973
  2. ↑ Аугстеин, Рудолф „Тҳе Неw Аусчwитз Лиэ“ („Диэ неуэ Аусчwитз-Лüге“) пагес 131-134 фром Форевер Ин Тҳе Шадоw оф Ҳитлер? эдитед бй Эрнст Пипер, Ҳуманитиэс Пресс, Атлантиc Ҳигҳландс, Неw Жерсей, 1993 пагес 133-134
  3. ↑ Аугстеин, Рудолф „Тҳе Неw Аусчwитз Лиэ“ пагес 131-134 фром Форевер Ин Тҳе Шадоw оф Ҳитлер? эдитед бй Эрнст Пипер, Ҳуманитиэс Пресс, Атлантиc Ҳигҳландс, Неw Жерсей, 1993 паге 131
  4. ↑ Лаудаторй субмиссион фор Ҳеро оф Wорлд Пресс Фреэдом Аwард: Рудолф Аугстеин (Wайбаcк Мачине сайтида 8-июн 2011-йил санасида архивланган)