Рунcорн Тоwн Ҳалл Ҳеатҳ Роад, Рунcорн, Чешир, Англияда жойлашган. У Англия миллий мероси рўйхатида белгиланган даража сифатида қайд этилган. У дастлаб маҳаллий саноатчи Томас Жонсон учун Халтон Гранге сифатида қурилган. Яна иккита саноатчининг мулкидан ўтгандан сўнг, у 1930-йилларда Рунcорн шаҳар туман кенгаши томонидан сотиб олинган ва уларнинг офисларига айлантирилган[1].

Рунcорн Тоwн Ҳалл
Умумий маълумот
Меъморий услуби Италия архитектура услуби
Манзили Ҳеатҳ Роад, Рунcорн, Чешире,
Мамлакат Англия
Дизайн ва конструксия
Меъмор Чарлес Верелст

Тарихи

Рунcорн Тоwн Ҳаллнинг асосий кўриниши ва кўриниши

1854-йил январда бино жойлашган ерни Томас Жонсон Френсис Селкелддан 4280 фунт стерлингга (эқуивалент то £430,000) сотиб олди[2]. Томас Рунcорндаги совун ва гидроксиди ишлаб чиқарувчилари Жоҳн &амп; Тҳомас Жонсон ҳамкорлигидаги кенжа укаси эди.[3] 1853—1856-йилларда Томас учун ер юзида Чарлз Верелст (собиқ Рид) лойиҳаси бўйича сарой қурилган. Саройнинг номи Ҳалтон Гранге эди ва унинг боғлари Эдвард Кемп томонидан режалаштирилган[4]. 1860-йилларда ака-ука Жонсонлар Чарлестондаги денгиз блокадасини бузишга уриниб, Америка фуқаролар урушига аралашдилар, аммо уларнинг барча кемалари чўкиб кетди, натижада катта пул йўқотилди. Улар охир-оқибат 1871-йилда банкрот бўлишди[5]. Ўша йили Ҳалтон Гранге ва унинг атрофидаги ферма Чарлз Ҳазлехурстга 10,428 фунт стерлингга сотилган[2]. Чарлз Ҳазлехурст Рунcорн, Ҳазлеҳурст &амп; Сонсдаги бошқа совун ва гидроксиди бизнесининг кичик ҳамкори эди[6]. Чарлз 1878-йилда вафот этди ва Хелтон Гренжни ўғли Чарлз Уайвей Ҳазлеҳурстга қолдирди[7].

1904-йилда уй Рунcорн шаҳридаги кўнчилик заводининг эгаси Френсис Бостонга ижарага берилган, у 1909-йилда уни 5000 фунт стерлингга Френсис Бостон 1929-йилда вафот этди ва уй ва майдон кимошди савдосига қўйилди. 1931-йилда маҳаллий қурувчилар Фредерик Клер ва Латҳам Райдер эрнинг бир қисмини 1975 фунт стерлингга сотиб олдилар[8]. Кейинги йили бино Ватерлоо йўлидаги Ватерло уйидан кўчирилган Рунcорн шаҳар туман кенгашининг идораларига айлантирилди[9]. 1964—1965-йилларда уйнинг ёнида офис блоки қурилди ва уй фуқаролик мажмуасига айлантирилди[10]. 2015-йил апрел ойида Глостер герцоги шаҳарнинг 1100 йиллигига бағишланган тантаналар доирасида шаҳар ҳокимиятига ташриф буюрди[11].

Архитектураси

Ташқи кўриниши

Бинонинг ташқи кўриниши ишланган, томи шифердан қилинган. Бино икки қаватли италян вилласи услубида, тўрт қаватга кўтарилган белведер билан. "Бинолар оф Энгланд" сериясининг муаллифлари унинг Осборне Ҳоусе билан ўхшашликларини таклиф қилишади[12]. Бинонинг ҳар бир жабҳасида учта кўрфаз бор. Кириш олд томонида Тоскана портикоси бор, унинг устида очиқ панжара бор. Айвон ва минора ўртасидаги кўрфазда учта думалоқ бошли дераза бўлиб, унинг устида бошқа панжара ўрнатилган[13].

Ички кўриниши

Рунcорн Тоwн Ҳалл кириш қисмидаги мармар устунлар

Биринчи қаватда шаҳар ҳокими хонаси, аъзолар хонаси ва қўмита хоналари мавжуд. Юқори қаватда қабулхоналар ва ошхона мавжуд. Орқа қисмга янада замонавий кенгаш палатаси қўшилди. Кириш зали мозаикли полга эга, эҳтимол Минтон томонидан яратилган бўлиб, унинг марказида ёш қизнинг боши, эҳтимол Томас Жонсоннинг қизи тасвирланган. Шаҳар мерининг залида ғайриоддий хусусият мавжуд, камин устидаги дераза. Бу ён томонга сурилиши мумкин бўлган ойна билан яширинган. Камин учун мўри деразанинг ўнг томонидаги деворга ўрнатилган[10]. Зина геометрик бўлиб, қуйма темир тўсиқлар билан қопланган, унинг устида венеция услубида сирланган катта дераза жойлашган. Ушбу ойнадаги витражда Рунcорн герби тасвирланган[14]. Зинапояга қараган деворларда Андреа Касали томонидан Сcипио қитъаси ва Сопҳонисба заҳарни қабул қилиш тасвирланган иккита катта расм мавжуд. Ушбу расмлар тахминан 1743-йилда Ричард Чилд, 1ст Эрл Тйлней томонидан Wанстеад Ҳоусе учун буюртма қилинган. Рамкалар Уилям Кент томонидан ишлаб чиқилган[12][14].

Эдвард Кемп томонидан ташкил этилган боғлар эгаллаган ҳудуднинг катта қисми жамоат паркини ташкил қилади. Қўшни офис блоки 2007-йилда қайта тикланди ва таъмирланди. 2008-йилда Хитойнинг Тонглинг шаҳри томонидан шаҳар ҳокимиятининг шимолида боғ ташкил этилди[12].

Яна қаранг

Манбалар

  1. ↑ Cуннингҳам, Cолин (2004), „Wатерҳоусе, Алфред (1830–1905)“, Охфорд Диcтионарй оф Натионал Биограпҳй, Охфорд: Охфорд Университй Пресс, қаралди: 2011-йил 25-июл {{cитатион}}: Андозада ҳеч қандай қиймат берилмаган (бўш) номаълум параметр мавжуд: |сеператор= (ёрдам); сана киритилиши керак бўлган параметрга берилган қийматни текшириш лозим: |аccесс-дате= (ёрдам)
  2. ↑ 2,0 2,1 Анон 1990, с. 1
  3. ↑ Старкей 1990, с. 154
  4. ↑ Кемп 1860, с. 270
  5. ↑ Старкей 1990, с. 158
  6. ↑ Старкей 1990, с. 156
  7. ↑ Анон 1990, с. 5
  8. ↑ Анон 1990, с. 6
  9. ↑ „Wатерлоо Ҳоусе, Рунcорн фаcес демолитион“. Саве Бритаин'с Ҳеритаге. Қаралди: 20-декабр 2021-йил.
  10. ↑ 10,0 10,1 Анон 1990, с. 13
  11. ↑ „ҲРҲ Тҳе Дуке оф Глоуcестер висиц Чешире ин Април 2015“. Чешире Лиэутенанcй. Қаралди: 26-сентабр 2021-йил.
  12. ↑ 12,0 12,1 12,2 Ҳартwелл эт ал. 2011, с. 561
  13. ↑ Всеобщая история архитектури /ред. коллегия/В 12 томах. — М: 1970.
  14. ↑ 14,0 14,1 Анон 1990, сс. 13–16

 

Адабиётлар