Википедияда исми Рустам ва фамилияси Абдуллаев бўлган бошқа кишилар ҳақида ҳам мақолалар мавжуд.

Рустам Абдуллаев (1947-йил 12-феврал, Хива) – совет ва ўзбек бастакори[1]. Ўзбекистон Бастакорлар уюшмаси раиси (1995-йилдан). Ўзбекистон Республикасида хизмат кўрсатган артист (1997-йил). Ўзбекистон Республикаси санъат арбоби (1997-йил).

Рустам Абдуллаев
Таваллуди 12.02.1947
Жанрлар опера, балет, инструментал консерт
Касби Бастакор
Мусиқа ўқитувчиси
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР
Oʻzbekiston bayrogʻi Ўзбекистон
Веб-сайт Официалний сайт

Фаолияти

Хивада агроном ва ўқитувчи оиласида туғилган. Рустам Абдуллаевнинг ота-онаси Абдулла Отажонов ва Гавҳар Матекубовалар эди. Рустам Абдуллаев ўрта мактабни тугатгач, Мусиқа номидаги билим юртига ўқишга кирди. У болалигида Хива мусиқа мактабида қашқар рубоб синфида таҳсил олган, халқ театри оркестрида ҳам ижро этган[2]. 1970-йиллар бошида Тошкент давлат консерваториясида (Б. Ф. Гиэнко билан, сўнгра Б. И. Зейдмандан ассистент стажёр сифатида) таҳсил олди[3]. 1985-йилдан консерваторияда композиция ва чолғу асбоблари кафедрасида дарс беради (2010-йилда профессор бўлди).

У шоира Зулфия[4] тақдири ҳақида ҳикоя қилувчи „Садоат“ („Садоқат“) операси муаллифи, „Қуёшга таъзим“ балетораторияси, чолғу консертлари шу жумладан, „Чунес оф Наврўз“ пианино учун иккинчи консерт дастури ва „Тай оҳанглари“ учинчи фортепиано консерти[5], япон шоирлари сўзларидаги вокал сикллари „Хиросима фарёди“, Зулфия сўзларига „Ҳижрон“[4][6] ва бошқа асарлар яратди.

Рустам Абдуллаев 1972-йил Тошкент давлат консерваториясини тугатган. 1985-йилдан Тошкент консерваториясининг ўқитувчиси сифатида ўз фаолиятини бошлаган. Ўзбекистон Республикаси Композиторлар ва бастакорлар уюшмасининг котиби (1985—1995-йиллар), раиси (1995-йилдан). 4 опера – „Шодимулк“ (1975-йиллар), „Садоқат“ (О. Матчон, 1980-йил), „Хива ордени“ (Э. Самандаров, 1985-йил), „Кимлар зор, кимга хор“ (М. Мирзо, 1994-йил); „Қуёшга таъзим“ балетораторияси (Ў. Умарбеков, 1984); симфония (1975-йил) ва 3 симфоник поэма (1968—1970-йиллар); фортепиано ва оркестр учун 5 та консерт (1972—1995-йиллар), камервокал, хор ва бошқа асарларнинг муаллифи. Асарлари Ўзбекистон ва чет эл консерт саҳналари (Россия, Украина, [Швесия]], Таиланд, Жан. Корея ва бошқалар)да ижро этилади.

1985-йилда Ўзбекистон Бастакорлар уюшмасининг бош котиби бўлди. 1995-йилдан буён унинг раиси бўлган. У бастакор ва ижрочи сифатида қадрланади. Рустам бутун Россия ва халқаро танловларнинг совриндори. Унинг асарлари АҚШ, Германия, Миср, Япония, Таиланд, Туркия, Жанубий Корея каби йигирмадан ортиқ мамлакатларда ижро этилган.

Оиласи

Рустам Абдуллаев уйланган бўлиб унинг уч фарзанди бор. Фарзандлари – Беҳзод ва Элнура ҳам пианиночи[7][8].

Мукофотлари

Рустам Абдуллаев 1986-йил – Ҳамза номидаги Ўзбекистон ССР Давлат мукофоти („Қуёшга таъзим“ балетига мусиқа яратгани учун)[9], 1997-йил – Ўзбекистонда хизмат кўрсатган артист, 2022-йил – "Меҳнат Шухрати" ордени[10] билан мукофотланган.

Адабиётлар

  • ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил

Манбалар

  1. ↑ Ўзбекистон Миллий Энсиклопедияси – А ҳарфи – Тошкент: „Ўзбекистон миллий энсиклопедияси“ Давлат илмий нашриёти. – С. 27
  2. ↑ „Рустам Абдуллаев: «Каждый день открывает мне новые горизонты творчества» // И. Галущенко, Узбекистан Тодай, № 2 (11), 2013“. 2019-йил 23-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 9-ноябр.
  3. ↑ „Образный мир творчества композиторов республик Средней Азии и Казахстана / Г. В. Кузнецова. — М. : Сов. композитор, 1991“. 2020-йил 9-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 9-ноябр.
  4. ↑ 4,0 4,1 „Образный мир творчества композиторов республик Средней Азии и Казахстана / Г. В. Кузнецова. — М. : Сов. композитор, 1991“. 2020-йил 9-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 9-ноябр.
  5. ↑ „Инструментальные концерты Рустама Абдуллаева: обновление жанра // Галущенко И. Г., Современные инновации, № 9 (11) / ВИ Международная научно-практическая конференция «Современные инновации в эпоху глобализации: теория, методология, практика» — 17 сентября 2016“. 2019-йил 9-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 9-ноябр.
  6. ↑ „Штрихи к портрету Рустама Абдуллаева на примере романса-баллады «Ўғлим, сира бўлмайди уруш!» («Сын мой, не бывать войне!») на стихи Зульфии // Дергачёва Э. А., «Проблемы современной науки и образования», 2018. № 4 (124)“. 2019-йил 9-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 9-ноябр.
  7. ↑ „Рустам Абдуллаев: «Каждый день открывает мне новые горизонты творчества» // И. Галущенко, Узбекистан Тодай, № 2 (11), 2013“. 2019-йил 23-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 9-ноябр.
  8. ↑ Настроэниэ сказочного бала // В. Княгницкая, Голос Узбекистана[сайт ишламайди]Андоза:Недоступная ссылка
  9. ↑ „Ежегодник БСЭ, 1987 / М. Советская энциклопедия — С. 170“. 2020-йил 9-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 9-ноябр.
  10. ↑ „Указ Президента Республики Узбекистан от 29 августа 2022 года «О награждении в связи с тридцать первой годовщиной независимости Республики Узбекистан группы работников сфер науки, образования, здравоохранения, спорта, литературы, культуры, искусства и средств массовой информации»“. 2022-йил 30-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 30-август.