Sadegh Hedayat
Садегҳ Ҳедаят (шунингдек, Содиқ Ҳидоят; 17-феврал 1903-йил, Эрон — 9-март 1951-йил, Париж, Франсия) — эронлик ёзувчи, филолог ва жамоат арбоби. Теҳрон ўқув юртида, Белгия ва Франсияда таълим олган. Эрон тарихи ва халқ оғзаки ижодини, хориж адабиётини ўрганган. Гогол, Мопассан, Чехов, Кафка ижодини тўлиқ ўрганган. Ўрта асрлар форс халқ оғзаки ижоди асарларини замонавий форс тилига таржима қилган. 1950-йилда Парижга кетиб, ўз ижодини ўша ерда давом эттирган[1].
| Садегҳ Ҳедаят (Содиқ Ҳидоят) | |
|---|---|
| صادق هدایت | |
 | |
| Таваллуди |
17-феврал 1903-йил Эрон |
| Вафоти |
9-апрел 1951-йил (48 ёшда) Париж |
| Миллати | форс |
| Соҳаси | адабиёт |
Ҳикоялар тўпламлари:
- „Тирик кўмилганлар“ (1930),
- „Уч қатра қон“ (1932),
- „Ёруғлик сояси“ (1933),
- „Алавийя хоним“ (1933),
- „Кўр бойқуш“ (1937),
- „Бошпанасиз ит“ (1942);
Песалари:
Эсселари:
- „Умар Хайём рубоиёти“,
- „Инсон ва ҳайвон“, „Ўлим“,
- „Эрон шеъриятида янги оқимлар“,
- „Кафка номаси“,
- „Европада Ислом миссияси“.
Садегҳ Ҳедаят асарлари дунёнинг кўплаб тилларига таржима қилинган. Қатағон пайтида ўз асарларини ёқиб юбориб, ўз жонига қасд қилиш натижасида вафот этган.
Манбалар
- ↑ „Содиқ Ҳидоят (1903-1951; Эрон)“. зиёуз.cом. Қаралди: 3-декабр 2022-йил.
 | Шахсият ҳақидаги уşбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. |