Сафаҳат[1] турк шоири Меҳмед Акиф Эрсойнинг асари бўлиб, турк адабиётининг сўнгги классик шоирларидан бири ҳисобланади.

Китоб 7 та тўпламдан иборат бўлиб, 11 240 мисра ва 108 та турли шеърни ўз ичига олади. Бу 7 китоб қуйидагилардан иборат: Сафаҳат (Мақолалар, 1911), Сüлеймание Кüрсüсüнде (1912), Ҳаккıн Сеслери (1913), Фатиҳ Кüрсüсüнде (1914), Ҳатıралар (1917), Асıм (1924), Гöлгелер (1933).

Манбалар