Sakinabonu begim
Сакинабону бегим (1604-йил 25-августда вафот этган) — Бобурий малика, бобурий император Ҳумоюннинг қизи.
| Сакинабону бегим | |
|---|---|
| Мугҳал Империясининг шаҳзодаси | |
| Турмуш ўртоғи | Шаҳ Гҳази Кҳан |
| Уй | Тимурид |
| Отаси | Ҳумаюн |
| Онаси | Маҳ Чучак Бегум |
| Дини | Сунни Ислам |
Ҳаёти
Сакинабону бегим император Ҳумоюн ва унинг рафиқаси Маҳ Чучак Бегумнинг қизи эди. Унинг ука-сингиллари: Мирзо Муҳаммад Ҳаким, Фаррух Фол Мирзо, Бахт-ун-Нисса Бегим ва Амина Бану Бегимлар эди[1].
Тақдири
Сакинабону бегим Акбарнинг шахсий дўсти Нақибхон Қазвинийнинг амакиваччаси Шоҳ Ғозихонга[2] турмишга чиққан. Амакиси Қози Исо узоқ вақт Эрон қозиси бўлиб хизмат қилган, Ҳиндистонга келган ва давлат хизматига олинган. 1573-йилда Нақибхон вафотидан кейин Акбарга қизини унга қолдирганлиги ҳақида хабар беради. Акбар Нақибнинг уйига бориб, унга уйланади. Шундай қилиб, унинг икки амакиваччаси император оиласига турмушга чиқади[3].
Кобулга кетиши
1578-йилда Акбарнинг шаҳарга иккинчи юриши олдидан Сакинабону бегим Кобулга юборилди. Ўшанда унинг акаси Марвауннаҳрлик ўзбек Абдулхайрий ва унга ҳукмрон ҳукмдор сифатида муносабатда бўлган Сафавийлар билан, шунингдек, темурийларнинг яна бир ҳукмдори шаҳзода Сулаймон Мирзо билан музокаралар олиб борганга ўхшайди. У мирзони тинчлантириш учун юборилган ва шаҳзода Салим мирзони (бўлажак император Жаҳонгир) қизига рағбат сифатида турмушга беришни маслаҳат берган[4][5].
Сакинабону бегим 1604-йил 25-августда вафот этди[6].
Хатдаги сўзлар
У ўзининг жияни император Акбарнинг илтимосига биноан ёзган ўгай укаси император Ҳумоюннинг ҳаёти ҳақида ҳикоя қилувчи „Ҳумоюн-нама“ нинг муаллифи сифатида танилган. Гулбаданнинг Бобур ҳақидаги хотиралари қисқа, аммо у Ҳумоюннинг оиласи ҳақида тетиклантирувчи маълумот беради ва унинг ўгай укаси Камрон Мирзо билан тўқнашуви ҳақида камдан-кам маълумот беради. Қайғу ҳисси билан у акалари ўртасида биродарлик можаросини қайд этган эди[7].
Манбалар
- ↑ Бегум, Гулбадан. Тҳе Ҳисторй оф Ҳумаюн (Ҳумаюн-Нама). Роял Асиатиc Соcиэтй, 1902 — 186-бет.
- ↑ Тҳе Проcеэдингс оф тҳе Индиан Ҳисторй Cонгресс - Волуме 36. Индиан Ҳисторй Cонгресс, 1975 — 169-бет.
- ↑ Аwангāбāдī, Шāҳнавāз Кҳāн. Тҳе Маāтҳир-ул-умарā: Беинг биограпҳиэс оф тҳе Муḥаммадан анд Ҳинду оффиcерс оф тҳе Тимурид совереигнс оф Индиа фром 1500 то абоут 1780 А.Д.. Жанаки Пракашан, 1979 — 383-бет.
- ↑ Греэр, Маргарет Р.. Ререадинг тҳе Блаcк Легенд: Тҳе Дисcоурсес оф Религиоус анд Раcиал Дифференcе ин тҳе Ренаиссанcе Эмпирес. Университй оф Чиcаго Пресс, Септембер 15, 2008 — 62-бет. ИСБН 978-0-226-30724-4.
- ↑ Wалтҳалл, Анне. Серванц оф тҳе Дйнастй: Палаcе Wомен ин Wорлд Ҳисторй. Университй оф Cалифорниа Пресс, 2008 — 107-бет. ИСБН 978-0-520-25444-2.
- ↑ Беверидге, Ҳенрй. Акбарнама оф Абу'л-Фазл ибн Мубарак - Волуме ИИИ. Асиатиc Соcиэтй, Cалcута, 1907 — 1256-бет.
- ↑ „Хатдаги сўзлар“. ҳттпс://эн-м-wикипедиа-орг.транслате.гоог/wики/Гулбадан_Бегум?_х_тр_сл=эн&_х_тр_тл=ру&_х_тр_ҳл=ру. Қаралди: 9-декабр 2022-йил.