Salpaad

Салпаад (қадимги ивритча: צלפחד‬ қадимги ивритча: צלפחד‬ ‎ Целафҳад; Тзлофҳад) — Саноқлар китобидаги қаҳрамон, Манаше қабиласидан бўлган Хефер ўғли, исроилликларнинг саҳрода саргардонлиги пайтида, Корея қўзғолони билан боғлиқ болмаган ҳолда вафот этган (иброний Корач) ва Милка, Маҳла, Ноа, Хогла ва Фирза исмли бешта қиз қолдирди (иброний Тирза).

Хаггаданинг сўзларига кўра, Салпаад ва унинг отаси Хефер Мисрдан чиққанлар орасида эдилар, шунинг учун уларнинг ҳар бири Фаластинда ўз улушларинии олишлари керак эди. Салпаад, тўнғич фарзанд сифатида, отасининг меросидан иккита улуш олиш ҳуқуқига эга эди; Шунинг учун Салпааднинг қизлари Фаластинда учта мерос олди: бобонинг ва отанинг иккита улуш/

Талмудчилар сонни тушунтирадилар Чис. 27:3, яъни Салпаад Худога норози бўлганлар қаторида ҳам, Муқаддас Ердаги айғоқчиларнинг нохуш фикри туфайли исён кўтарганлар орасида ҳам, Кораҳ (Қорах) жамоасида ҳам эмас эди; бу уч тоифадаги исёнчиларнинг барчаси Фаластинда кўп нарса олмади.

Салпаад гуноҳи

Раввин Акива, у ўлган Салпааднинг гуноҳи, Шаббат куни ўтин йиғиш деб ишонган, бунинг учун у тошбўрон қилинган. Бошқа фикрга кўра (Баал Атҳурим Чис. 14:44), унинг гуноҳи бошқалар билан бирга Мусонинг огоҳлантиришига қарамай, Фаластинни босиб олишга ҳаракат қилгани эди.

Ҳаммаси Салпаад насл-насабида номланади (Чис. 27:1) солиҳ эдилар; раввин Натаннинг фикрича, Салпаад солиҳ одам эмас эди ва насабнома Тавротда фақат қизларининг солиҳлигини таъкидлаш учун берилган. Қизларининг: „У ўз гуноҳи учун ўлди“ деган сўзлари, лекин ўзининг гуноҳкорлигига бошқаларни жалб қилмасдан, ўзи гуноҳ қилган деган маънода талқин қилинади.

Салпааднинг қизлари

Салпаад (ибр. Целафҳад) саҳрода вафот этди, эркак меросхўр қолдирмади. Кейинчалик унинг бешта қизи Мусога яҳудийлар орасидан мерос олиш учун даъво қилишди (Чис. 27:1-11). Мусо Раббийдан сўради ва Раббий унга Салпаад қизларининг илтимоси адолатли эканлигини эълон қилди, бунинг натижасида уларга оталарининг ака-укалари орасида мерос берилди ва агар улар бошқа қабиладан бўлган эркакларга турмушга чиқсалар, уларнинг мероси бошқа қабилага ўтмайди, балки отасининг қабиласида қолади деган қарор қабул қилинди. Салпааднинг қизлари амакиларининг ўғилларига турмушга чиқдилар (Сан Чис. 36:10).

Шолом- Алейкҳем уй ўқитувчисининг билимини текшириш учун саволни эслатиб ўтади: „Раши Тзлофҳаднинг қизлари ҳақида нима дейди?“ (барчаси солиҳларнинг бирдек ақлли олимлари эди).