Salvatore Calabrese
Салваторе Cалабресе (Cампи Салентина, 1903-йил 6-январ — Болоня, 1973-йил 30-ноябр) италиялик гастроэнтерологияга ихтисослашган шифокор ва патологик анатомия бўйича олим. У Cампи Салентина шаҳридаги Падре Пиода Пиэтрелcина касалхонасининг қурилишига ёрдам берди. Шунингдек, „Мамма Белла“ болалар уйи ва уйсизлар бошпанаси асосчиси.
| Салваторе Cалабресе | |
|---|---|
|
| |
| Таваллуди |
6-январ 1903-йил |
| Вафоти |
30-ноябр 1973-йил (70 ёшда) Болоня, Италия |
| Касби | Гастроэнтеролог, патологоанатом |
| Фаолият йиллари | 1928 — 1973 |
Ҳаёти
Салваторе Cалабресе 1903-йил 6-январда Cампи Салентина (Лечче) шаҳрида туғилган. 1928-йилда Федерико ИИ номидаги Неапол универитетининг тиббиёт ва жарроҳлик йўналишини тамомлаган[1]. Шундан сўнг Генуяга кўчиб ўтди ва у ерда фуқаролик касалхонасида ички касалликлар бўлимида кўнгилли ходим сифатида ишлади, кейин у „Ансалдо“ саноат компаниясининг тиббий раҳбари бўлди[2]. Бу даврда олим ўз тадқиқотларини анатомик патологияга бағишлади ва турли хил илмий-оммабоп нашрларда чиқиш қилди. 1939-йилда Павиа университетида гастроэнтерология бўйича таҳсил олди[3]. Иккинчи жаҳон уруши йилларида Италиянинг фашистларга қаршилик кўрсатишида, Генуяни озод қилиш учун ҳарбий ҳаракатларда қатнашган[4]. 1945-йилда Калабресе Cампи Салентинага қайтиб келди ва у ерда уч ўғлининг бевақт вафот этганига бағишланган „Мамма Белла“ болалар уйи ва уйсизлар бошпанасига асос солди[5]. Беш йил ўтгач, 1951-йилда ўзи директорлик қилган Падре Пио да Пиэтрелcина касалхонасининг пойдеворини қўйди[6]. У 1973-йил 30-ноябрда миокард инфарктидан кейин Болоняда вафот этди[7].
Манбалар
- ↑ Бруно Пеллегрино э Алфредо Cалабресе (а cура ди Марио Cаселла э Луcа Cалабресе), Салваторе Cалабресе ун персонаггио дел Новеcенто Салентино; сcритти э тестимонианзе (ин Италиан), п. 16
- ↑ Пеллегрино э Cалабресе, оп. cит., п. 57
- ↑ Пеллегрино э Cалабресе, оп. cит., п. 17
- ↑ Пеллегрино э Cалабресе, оп. cит., п. 19
- ↑ Пеллегрино э Cалабресе, оп. cит., пп. 19-20
- ↑ Пеллегрино э Cалабресе, оп. cит., пп. 19-25
- ↑ Пеллегрино э Cалабресе, оп. cит., пп. 25-27