Самир Абдулфаттоҳ – яманлик қисқа ҳикоялар муаллифи, романнавис ва драматург[1]. У 1971-йилда Яманнинг Жибла шаҳрида туғилган ва 1982-йилда Санога кўчиб ўтган, у ерда университетда иқтисод ва бизнес йўналишида ўқиган. Унинг биринчи қисқа ҳикоялар тўплами „Ранин ал-матар“ 2002-йилда нашр этилган. Шундан сўнг яна иккита тўплам нашр этди. У иккита роман ёзган: „Риваят ал-Саййид Мим“ (2007) ва „Ибн ал-наср“ (2008). Шунингдек, у театр саҳналари учун песалар ҳам ёзган.

Абдулфаттоҳ кўп қиррали ёзувчи бўлиб, айниқса Европа адабиёти, хусусан, Россия адабиётига қизиқади. У кўпинча экзистенсиал мавзуларни ёритади ва унинг асарлари замонавий Яман адабиётининг авангард оқимига тегишли ҳисобланади. 2009-йилда у Надиа ал-Кокабаний, Важди ал-Аҳдал ва Али ал-Моқрий каби ҳамкасб ёзувчилар билан биргаликда „Кеча учрашуви“ („Меэтинг Естердай“) номли адабий гуруҳга асос солди[2]. Унинг асарлари италян тилига таржима қилинган ва „Перле Делло Емен“ (2009) номли замонавий яман ёзувчилари антологиясига киритилган.

Манбалар