Сандра Калниэте (1952-йил 22-декабрда туғилган) — латвиялик сиёсатчи, ёзувчи, дипломат ва мустақиллик ҳаракати етакчиси. 2002-2004-йилларда Латвия ташқи ишлар вазири, 2004-йилда қишлоқ хўжалиги, қишлоқ тараққиёти ва балиқчилик бўйича Европа комиссари лавозимларида ишлаган. 2009-йилдан буён Европа халқ партиясида Европарламент (МЕП) аъзоси сифатида фаолият юритиб келмоқда.

Ҳозирда у Ташқи алоқалар қўмитаси (АФЕТ) а'зоси ва Қишлоқ хўжалиги ва қишлоқ тараққиёти қўмитасининг (АГРИ) муқобил а'зоси сифатида ишлайди. У, шунингдек, Жануби-Шарқий Осиё давлатлари ва Жануби-Шарқий Осиё давлатлари ассоциацияси (АСЕАН) билан алоқалар бўйича делегация аъзоси, Европа Иттифоқи-Украина парламент ҳамкорлиги қўмитаси делегацияси ва Эвронест Парламент Ассамблеяси делегациясининг муқобил аъзоси[1].

2014-йилда қайта сайланганидан сўнг Европа парламентидаги Европа халқ партияси гуруҳи вице-президенти лавозимини эгаллади.


Калниэте, шунингдек, Европа Парламентида Прага жараёнини тарғиб қилиш билан шуғулланадиган барча томонлардан иборат Европа тарихини яраштириш гуруҳининг раиси. Гуруҳ сиёсий спектрдаги 40 депутатдан иборат, жумладан, Европа халқ партияси, Либераллар ва демократлар алянси, Яшиллар ва социалистлар ва демократларнинг прогрессив иттифоқи[2].

У аввал БМТ (1993-97), Франсия (1997-2000) ва ЙУНЕСКО (2000-02) да элчи бўлган. Она тили латвчадан ташқари у инглиз, франсуз ва рус тилларини ҳам билади.

Сиёсий мартаба

Калниэте 2002-йил ноябр ойида Латвия ташқи ишлар вазири бўлди ва 2004-йилда Европа Иттифоқининг қишлоқ ва балиқчилик бўйича биринчи Латвия комиссари этиб тайинлангунга қадар бу лавозимни эгаллади[3].

Латвия жамиятининг катта қисми Латвия Европа Иттифоқи комиссари лавозимига қайта кўрсатилмаганидан ҳайратда эди[4][5][6].

2006-йил бошида Калниэте "Янги давр" партиясига қўшилди. У 2006-йил октабр ойида Латвия парламентига сайланган.

2008-йилда Калниэте "Янги аср" партиясини тарк этишини э'лон қилди. Янги ташкил этилган “Фуқаролар иттифоқи”га а’зо бўлди ва партия етакчиси бўлди. У 2009-йилги Европарламент сайловларида Европарламент аъзоси этиб сайланган ва 2014-йилда Латвияда бўлиб ўтган Европарламент сайловларида қайта сайланган[7]. 2015-йилда Андрис Берзинш исте'фога чиқишга қарор қилганидан сўнг, у Латвия президенти лавозимига номзодини э'лон қилди[8].

Мукофотлар

  • 1995-йил - "Уч юлдуз" ордени қўмондони (Латвия)
  • 2000-йил - Вазирлар Кенгашининг мукофоти (Латвия)
  • 2001-йил - Фахрий легион ордени қўмондони (Франсия)
  • 2002-йил - Ордре дес Палмес академияси қўмондони (Франсия)
  • 2004-йил - Литва Буюк Герцоги Гедиминас ордени (Литва)
  • 2005-йил - Буюк тан олинган хоч қўмондони (Латвия)
  • 2009-йил - "Мéрите Эуропéэн" олтин ордени (Фондатион ду Мéрите Эуропéэн, Люксембург): кучлироқ ва бирлашган Европани тарғиб қилиш учун
  • 2009-йил - Болтиқбўйи ассамблеяси медали: Болтиқ йўлининг намоён бўлишини ташкил этиш ва мувофиқлаштириш, Болтиқбўйи халқлари ўртасида бирликни ривожлантириш ва мустаҳкамлаш, Болтиқбўйи халқларини қўллаб-қувватлаш ва меҳнати учун
  • 2012-йил - Терра Мариана хочи ордени, 2-даражали (Эстония)
  • 2018-йил - Труман-Рейган эркинлик медали[9]
  • 2020-йил - Малика Олга ордени, 1. Синф (Украина)[10]

Кенгаш а'золари/ҳаволалар

  • Ла Фондатион поур л'инноватион политиқуэ[11]
  • Европа учун қишлоқ инвестицияларини қўллаб-қувватлаш (РИСЕ) фонди[12]
  • Европанинг дўстлари[13]
  • Роберт-Счуман фонди[14]
  • Кокнесе фонди (Кокнесес Фондс)
  • Нотр Европа[15]
  • Европа ҳаракати – Латвия[16]
  • Болтиқ-Қора денгиз иттифоқи (Балтижас-Мелнāс жūрас алиансе)
  • ЭУРОCЛИО жамғармасининг дўстлар кенгаши
  • Европа Хотира ва бирдамлик тармоғи маслаҳат кенгаши а’зоси

Манба

  1. ↑ „Сандра КАЛНИЭТЕ - Ҳоме - МЕПс - Эуропеан Парлиамент“. Эуропарл.эуропа.эу. 1 оcак 2018да асл нусхадан архивланган. Қаралди: 31 аралıк 2017.
  2. ↑ „Абоут Ус – Реcонcилиатион оф Эуропеан Ҳисториэс Гроуп“. Реcонcилиатион оф Эуропеан Ҳисториэс Гроуп. 20 оcак 2012да асл нусхадан архивланган. Қаралди: 1 аğустос 2011.
  3. ↑ „Фореигн министер то бе Латвиан cоммиссионер“ (эн-УС). Тҳе Ириш Тимес (9 оcак 2004). Қаралди: 27 эйлüл 2018.
  4. ↑ Смитҳ. „Бут Латвиа Блоwс Ит“ (эн-УС). Тҳе Wалл Стреэт Жоурнал (20 аğустос 2004). 28 эйлüл 2018да асл нусхадан архивланган. Қаралди: 27 эйлüл 2018.
  5. ↑ „Рига-мортис фор Удре ас Латвиа ҳопес ит'с тҳирд-тиме луcкй“ (эн-УС). ПОЛИТИCО (3 касıм 2004). 28 эйлüл 2018да асл нусхадан архивланган. Қаралди: 27 эйлüл 2018.
  6. ↑ „Латвиан Маилер“. латвианс.cом. 8 нисан 2022да асл нусхадан архивланган. Қаралди: 27 эйлüл 2018.
  7. ↑ „2014.гада Эиропас Парламента вēлēšанас“. Эп2014.cвк.лв. 5 эйлüл 2014да асл нусхадан архивланган. Қаралди: 31 аралıк 2017.
  8. ↑ „Аболтина доубц Калниэте wоулд гаин муч суппорт фром тҳе cоалитион“. Балтиc Неwс Нетwорк (5 март 2015). 31 аралıк 2017да асл нусхадан архивланган. Қаралди: 31 аралıк 2017.
  9. ↑ „Балтиc Фреэдом Фигҳтерс то бе аwардед Труман-Реаган Медал оф Фреэдом“ (эн-УС). Виcтимс оф Cоммунисм Мемориал Фоундатион. 30 март 2022да асл нусхадан архивланган. Қаралди: 13 майıс 2020.
  10. ↑ „Ҳончарук пресенц ордер то ЭПП виcе-чаир“ (İнгилизcе). www.укринформ.нет. 29 оcак 2020да асл нусхадан архивланган. Қаралди: 13 майıс 2020.
  11. ↑ „Ун Тҳинк Танк либéрал, прогрессисте эт эуропéэн“. Фондапол.орг. 14 şубат 2011да асл нусхадан архивланган. Қаралди: 4 март 2015.
  12. ↑ „Wҳат ис РИСЕ?“. Рисефоундатион.эу. 16 şубат 2015да асл нусхадан архивланган. Қаралди: 4 март 2015.
  13. ↑ „Публиcатионс - Фриэндс оф Эуропе“. Фриэндс оф Эуропе. 18 şубат 2015да асл нусхадан архивланган. Қаралди: 4 март 2015.
  14. ↑ „Ла Фондатион Роберт Счуман“. Роберт-счуман.эу. 19 şубат 2011да асл нусхадан архивланган. Қаралди: 4 март 2015.
  15. ↑ „Аccуэил“. Нотре-эуропе.эу. 23 эким 2012да асл нусхадан архивланган. Қаралди: 4 март 2015.
  16. ↑ „Эиропас Кустīба Латвижā“. Эиропаскустиба.лв. 3 март 2015да асл нусхадан архивланган. Қаралди: 4 март 2015.

Ҳаволалар