Savsan

Савсан сўзи форс-тожик тилидан ўзбек тилига ўтиб ўзлашган. Қадимги туркий ёзма манбаларда қайд этилмаган. Алишер Навоий асарларида савсан тарзида учрайди. Боши қуйидурур савсан оллинда, Чу наргиз ўлди чаман махзанда нақдулфанж. (Ғаройиб ус-сиғар , 110)

Шакллари

Эски тожик тилида савсан-сўсан سوسن , ҳозирги эроний тилларда:тожик тилида савсан, туркий тиллардан ўзбек тилида савсан, озарбайжон тилида сусен кўринишида қўлланади. Сўзнинг этимони ҳақида маълумотлар йўқ.

Этимони

Савсан сўзи тарихан қўшма сўз бўлиб, усу-сав ва сан каби компонентларнинг қўшилишидан ясалган тил бирлигидир."Ғиёс ул-луғат"да ҳам бу сўзга изоҳ берилганда, гулнинг бир тури, осмони ранг эканлиги қайд этилади (269-бет).

Морфемик таҳлили

Савсан сўзининг биринчи компоненти су-савнинг мустақил қўлланиб, англатган маъносини ёзма манбаларда учратмадик. Иккинчи компонент сан эса мустақил сўз сифатида қадимги форс-тожик ёзма манбаларида(Рўдакий асарларида)ўсимликнинг бир нав’и номини атаган:Сан سن ашақа, ошиқпечон, ишқндарпечон. Бу сўзнинг маъно тарихи, компонентларнинг мустақил форма ва шакллари ҳақида тўлиқ маълумот мавжуд эмас.