Sayf ibn Umar

Сайф ибн Умар ал-Усаййиди ат-Тамимий

Сайф ибн Умар ал-Усаййиди ат-Тамимий 8-асрда ислом тарихчиси ва Куфада яшаган ҳисоботлар тузувчиси эди. У „Китоб ал-футуҳ ал-кабир ва-л-ридда“ („Фатҳлар ва муртад урушлар ҳақидаги буюк китоб“) асарини ёзган, бу кейинги тарихчи ат-Табарийнинг (839-923) Ридда урушлари ва дастлабки урушлар учун асосий манбаси бўлган. Ислом фатҳлари. Унда илк мусулмон қўшинлари ва ҳукумати тузилиши ҳақида ҳам муҳим маълумотлар мавжуд. Аз-Заҳабийнинг ёзишича, Сайф Ҳорун ар-Рашид даврида (786-809) вафот этган.

Ҳаёти

Сайф ҳақида кам маълумот бор, фақат у Куфада яшаган ва Бану Тамим қабиласидан бўлган.

Ишончлилик

Унинг ҳадисларининг ишончлилиги узоқ вақтдан буён баҳслашиб келган.

У ўзининг кўпгина тарихий ривоятларини, хусусан, Ироқнинг фатҳига оид ривоятларини ягона тарқатувчиси бўлганлиги сабабли, баъзи тарихчилар уни уйдирма ёки муболағаликда, хусусан, Юлий Веллхаузенда айблашади. .Бироқ, у бошқа қабилаларни таъкидлайдиган ҳисобларни ҳам тўплаган.

Яқинда ўтказилган стипендиялар Сайфнинг илгари ўйланганидан кўра ишончлироқ эканлигини кўрсатади. В. Ф. Такер ва Элла Ландау-Тассероннинг таъкидлашича, Сайф виждонсиз ҳадис тўпловчи бўлиши мумкин бўлса-да, бу унинг тарихий маълумотларни узатувчи сифатидаги умумий ишончлилигини пасайтирмаслиги керак. Такернинг қўшимча қилишича, бир хилда Сайфнинг замондоши бўлган бошқа ахборийларга, жумладан, шиа тарихчиси Абу Михнафга нисбатан ҳам тарафкашлик айбловлари қўйилиши мумкин. Фуат Сезгин, Албрехт Нот ва Мартин Хиндс ҳам Веллхаузеннинг қарашларига қарши чиқдилар ва Сайфни бошқа анъаначилар билан тенг даражага қўйдилар.