Se Lyangtzo

Сиандао (хитойча 顯道), лақабли Се Лянгтзо (хитойча 谢良佐), одамлар уни "Шанcаи устаси", (1050-1103) нео-конфуций файласуфи эди. Ю Тзо, Лу Даилин ва Янг Ши билан биргаликда у "Биродарлар Ченг мактабининг тўрт нафар ўқитувчиси" нинг мухлислари қаторига кирган.

Се Лянгтзо
Таваллуди	1050 Сонг империясинг Шангcаи уезди
Вафоти	1103

1085-йилда у энг юқори даражадаги жинси олди, давлат хизматида эди. Унга туҳмат қилиниб, оддий одамларга пастлатилди. У Чан мактаби буддизм та’лимотининг айрим жиҳатларини конфуцийлик та’лимотининг айрим бўлимларига ўхшаш деб ҳисоблади. Хиэ Лиангзуонинг Ченг Йи ва Ченг Хао издоши сифатидаги фаолияти Чжу Хи ва Ҳуанг Зонгхи томонидан юқори баҳоланди.

Асосий асарлари: "Лун ю шо" ("Лун ю та'лимоти"), "Шангcаи ю лу" ("Шанкайлик бир жанобнинг гапларини ёзиб олиш").

Адабиётлар

• "Чинесе Пҳилосопҳй. Энcйcлопедиc Диcтионарй" - Мосcоw, "Тҳоугҳт", 1994. ИСБН 5-244-00757-2