Sergey Soy
| Сергей Бонхович Сой | |
|---|---|
| Таваллуди |
1913-йил Попова Гора қишлоғи, Раздолнинская волости, Николск-Уссурийск уэзди, Приморск вилояти, Россия империяси |
| Вафоти | 7-апрел 1985-йил |
| Фуқаролиги |
 СССР |
| Касби | колхоз раиси |
| Мукофотлари |
  Андоза:„1941-1945-йиллар Улуғ Ватан Урушида жасорат билан қилган хизматлари учун“ медали  |
Сергей Бонхович Сой (1913-йил, Попова Гора қишлоғи, Раздолнинская волости, Николск-Уссурийск уэзди, Приморск вилояти, Россия империяси – 1985-йил 7-апрел, Янгийўл, Тошкент вилояти, ЎзССР) – Ўзбекистон ССР Тошкент вилояти Қуйи Чирчиқ туманидаги „Янги ҳаёт“ колхозининг мудири[1]. Социалистик Меҳнат Қаҳрамони (1951).
Таржимаи ҳоли
1913-йилда Приморск вилоятининг Николск-Уссурийск уэзди Попова Гора қишлоғида деҳқон оиласида туғилган. 1928-йилда у бешта синфни тугатди. 1930-йилдан Узоқ Шарқ балиқ трестида хронометр, кейинроқ Қисқичбақа консерва заводида ҳисобчи ва қабул қилувчи бўлиб ишлаган. 1934-йилдан – Узоқ Шарқ давлат балиқ трестининг ҳисобчиси. 1937-йилда Ўзбекистон ССР Тошкент вилоятидаги махсус аҳоли пунктига депортация қилинган[1].
1937-йилдан – Тошкент вилояти Янгийўл тумани истеъмолчилар уюшмаси катта ҳисобчиси. 1938-йилда ҳайдовчилик мактабини тамомлаб, Янгийўл тумани Ленин номидаги колхозда ҳайдовчи (1938—1940), Қуйи Чирчиқ тумани Будённий номидаги (1940—1946) колхозда ҳайдовчи бўлиб ишлаган[1].
1946-йилдан Қуйи Чирчиқ туманидаги „Янги ҳаёт“ колхозида ҳайдовчи, гараж мудири, дала мудири вазифаларини бажарган. 1950-йилда КПСС(б) сафига қўшилди.
1950-йилда Сергей Сой бошчилигидаги дала жамоаси 7 гектар майдоннинг ҳар гектаридан ўртача 95,9 сентнердан яшил каноп пояси йиғиб олди. СССР Олий Кенгаши Президиумининг 1951-йил 15-октабрдаги фармони билан унга „1950-йилда МТС ишига натура шаклида ҳақ тўлагани, барча турдаги қишлоқ хўжалиги маҳсулотлари бўйича колхознинг мажбуриятлари ва шартномаларини бажарган ҳолда суғориладиган ерларда шоли, пахта ва яшил каноп пояларидан юқори ҳосил олганликлари учун ҳамда 1951-йилда баҳорги экиш учун тўлиқ талаб миқдорида барча экинларни уруғлик билан таъминлагани“ учун Ленин ордени ва Ўроқ ва Болға олтин медали билан тақдирланган[2].
1951-йилдан Қуйи Чирчиқ тумани Молотов номидаги колхозда гараж раҳбари ва мудири. Кейинги йилларда Қозоғистон ССР Жанубий Қозоғистон вилояти Пахтаорол тумани Велико-Алексеевский совхозида ҳайдовчи, бригадир (1956—1960), Пахтаорол тумани Куйбишев номидаги тўлиқсиз ўрта мактаб хўжалигида ишчи (1960—1961-йиллар), Жанубий Қозоғистон вилояти Киров тумани ХХИИ Парцезд номидаги совхоз сабзавотчилик бригадаси бригадири (1961—1962), Қуйи Чирчиқ туманидаги 124-сон автобазада ҳайдовчи (1962—1963), Пахтаорол тумани Свердлов номидаги совхоз шоличилик бригадасида бригадир (1963—1966), Ўзбекистон ССР Сирдарё вилояти Мирзачўл тумани Андижон совхозида сувчи, бўлим мудири, бригадир (1966—1972).
1973-йилдан нафақага чиққунга қадар Харков вилояти Чугуевский туманидаги „Мартовский“ совхозида ишчи бўлиб ишлаган. Иттифоқ аҳамиятига эга шахсий нафақахўр. Умрининг сўнгги йилларида Тошкент вилоятининг Янгийўл қишлоғида яшаган[2].
1985-йил апрел ойида вафот этди.
Олган мукофотлари
- Социалистик Меҳнат Қаҳрамони;
- Ленин ордени (1951);
- „1941—1945 йиллардаги Улуғ Ватан урушидаги жасоратли меҳнати учун“ медали;
- „Владимир Илич Ленин таваллудининг 100 йиллиги муносабати билан“ медали (1970)
Адабиётлар
- Шин Д. В., Совецкиэ корейси Герои Социалистического труда, Алмати: Сервиcе Пресс, 2019
- Ким П. Г., Корейси Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
- Ким Б. И., Корейси Узбекистана. Кто эст кто, Ташкент, 1999
Манбалар
Ҳаволалар
- Герман Ким, Герой Социалистического труда Цой Сергей Бонхович, Видео-Энсиклопедия корё сарам