Серж Голон (франсузча: Серге Голон, ҳақиқий исми Всеволод Сергеевич Голубинов; 1903-йил 23-август Бухоро,19072-йил 12-июл Квебек) франсуз геокимёгари ва асли рус рассоми. Унинг рафиқаси Симоне Чангео (адабий тахаллуси — Анн Голон) ХВИИ асрнинг сариқ сочли ва яшил кўзли гўзал аристократи ва саргузаштли Анжелика ҳақида бир қатор тарихий романлар ёзган ва булар унга шуҳрат келтирди.

Серж Голон
Асл исми франсузча: Серге Голон
Таваллуди
Всеволод Сергеевич Голубинов

23-август 1903-йил
Вафоти 12-июл 1972-йил
Квебек, Канада
Ижод қилган тиллари франсуз тили
Фуқаролиги Франсия
Йўналиш саргузашт роман

Таржимаи ҳоли

1903-йил 23-август Бухорода (бошқа маълумотларга кўра, Форснинг Урмия шаҳрида) туғилган. У отаси Сергей Петрович Голубинов Россия консули бўлган Исфахонда (Эрон) ўсган[1].

Октябр инқилобининг бошида у Севастопол гимназиясида ўқиган, фуқаролар уруши пайтида Оқ армияга[1] мустақил равишда мамлакатни кесиб ўтган.

У 1920-йилда Константинопол орқали Франсияга борган.

Ненсидаги Олий кимё мактабини тамомлаган. У Африка ва Осиёнинг бир қанча мамлакатларида йирик компаниялар ва Франсия ҳукумати учун геолог-разведкачи сифатида ишлаган[1].

Иккинчи жаҳон уруши пайтида Всеволод Голубинов генерал де Голлга қўшилди[1].

1940-йилларда у Африкада, Франсия Конгосида ишлаган, семент ва кўнчилик заводларига раҳбарлик қилган ва олтин конида ишлаган. У ерда у Симоне Чангеух билан учрашди. Улар ўртасида бошланган романтика чуқур туйғуга сабаб бўлди ва тез орада улар турмуш қуришди[1].

У рафиқаси билан Франсияга қайтди. Африкада бўлганлиги ҳақида рафиқаси улар биргаликда „Ау Cœур бêтес саувагес“ („Ёввойи ҳайвонлар орасида“) хотираларини ёзган (Париж, 1954).

Асл муаллифи Симоне Чангео бўлган Анжеликанинг саргузаштлари ҳақида 9 та роман ёзишда рафиқасига маслаҳат берди ва унга маълумот излашда ёрдам берди. Анн Голоннинг сўзларига кўра, айнан унинг эри Анжеликанинг эри Жефри де Пейракнинг тимсолига айланди[2].

1961-йилдан бери рассомчилик билан шуғулланди. 1968-йилда Кранс-Монтана курортида (Швейсария) ўзининг биринчи шахсий кўргазмасини ўтказди.

1965-йилда рафиқаси билан СССРга ташриф буюрди[3]. Анн Голон эслаганидек, „биз хоҳлаган жойимизга юрардик. Эрим рус тилини яхши биларди, бу одамлар билан мулоқот қилишда катта ёрдам берди. Эсимда, бизда ресторанда овқатланиш учун махсус ваучерларимиз бор эди, биз уларнинг ҳаммасидан ҳам фойдаланмадик. Бизннг Москвада дўстларимиз жуда кўп бўлган ва улар билан учрашиб турардик“[2].

У Квебекда кўргазма тайёрлаётган вақтда 1972-йил июл ойида инсултдан вафот этди.

Китоблари

  • 1947-йил — „Подарок Реза-Хана“ (Ле Cадеау де Риза Кҳан, Серж Голон)
  • 1959-йил — „Гиганти озера“ (Серге Голон)

Манбалар