Sharif Aghayar
Шариф Агҳаяр (тўлиқ исми: Шариф Зиядкҳан Агҳаяров, озарбайжонча: Şəриф Зиядхан оğлу Аğаяров; 1976-йил 1-январ, Агбулаг, Лачин тумани) – Озарбайжон ёзувчиси.
| Шариф Агҳаяр | |
|---|---|
|
| |
| Таваллуди |
1976-йил 1-январ Агбулаг, Лачин тумани, Озарбайжон Совет Социалистик Республикаси, Совет Иттифоқи |
| Ижод қилган тиллари | Озарбайжонча |
| Таълими | Озарбайжон давлат педагогика университети |
Ҳаёти
Шариф Агҳаяр 1976-йил 1-январда Лачин туманининг Аğбулақ қишлоғида туғилган[1]. 1980—1991-йилларда Аğбулақ қишлоғидаги ўрта мактабда ўқиган. 1992-йилда Н. Тусий номидаги Озарбайжон давлат педагогика университетининг Шуша филиали тарих-филология факултетига ўқишга қабул қилинган. Бир муддат Агжабадидаги Агҳдам қишлоқ хўжалиги техникумида ўқитувчи бўлиб ишлаган. 1998-йилда Бокуга келиб, „Панорама“ газетасининг маданият бўлимида мухбир бўлиб ишлай бошлаган[1].
Мукофотлари
Агҳаяр 1998-йилда Ёзувчилар уюшмаси ва Маданият ходимлари мустақил касаба уюшмаси томонидан яратилган Кҳалил Рза Улутüрк Призе[2] ҳамда адабиёт соҳасидаги ютуқлари учун 2003-йилда Ёшлар ва спорт вазирлиги томонидан „Ёшлар“ мукофоти билан тақдирланган. Ўша йили у Озарбайжондаги ЕниСИ адабиёт ва санъат тадқиқотлари маркази томонидан ўтказилган биринчи Проза Н Интернет танловида ғолиб чиқди.
2015-йил 23-ноябр куни маърифий ва фаол ишлари учун „Далга“ ёшлар ташкилоти томонидан „Рафик Моунтаин Призе“ билан тақдирланган[3].
2019-йил май ойида Озарбайжон ижодий жамғармаси томонидан „Литерарй Ман оф тҳе Еар“ (таржимаси „Йил адабиёт одами“) деб топилди.
Фаолиятлари
2000-йилда „Неw Азербаижан“ газетаси Агҳаярни маданият ва адабиёт соҳасида мақолалар ёзиб, махсус нашрлар тайёрлашга таклиф қилган. Агҳаяр 2003-йилнинг охиригача газетада ишлаган. Кўплаб мақолалари, шеърлари, очерклари, ҳикоялари чоп этилган. 2003-йил 20-ноябрда „Кино+“ газетаси бош муҳаррири этиб тайинланди.
2002-йил 21–28-октабр кунлари Туркиянинг Малатя шаҳрида Халқаро Туркий Маданият Ташкилоти ташаббуси билан бўлиб ўтган Туркий тилли мамлакатлар ва халқлар шоирларининг ИИИ учрашувида Шариф Агҳаяр Озарбайжон номидан қатнашган[4].
2003-йилда „Вектор“ илмий маркази ташаббуси билан „Маснави оф Десерт“ (таржимаси „Чўл маснавийи“) шеърий китоби нашр этилди ва „Тҳе Бриcк Манъс Сага“ (таржимаси „Ғишт одам достони“) қиссаси 2010-йилги Миллий китоб мукофотининг кучли ўнталигига кирган. „ЭЛ“ нашриётида унинг „Афтафали антакт“ номли насрий китоби, 2011-йилда „Қанун“ нашриётида „Неw Литературе“ (таржимаси „Янги адабиёт“) туркуми доирасида „Ҳарами“ номли романи чоп этилган[5].
2013-йилда „Зеро“ нашриёти „Поcкет Боокс“ туркуми доирасида „Поор Пҳотос“ шеърий китобини чоп этди. „Мрс. Т.“ ҳикоя китоби „Wритер“ нашриётида, 201- ва 2016-йилларда „Қанун“ нашриётида „Гулустан“ ва „Тҳе Cитй беёнд тҳе Дреамс“ романлари чоп этилган[6].
2008—2013-йилларда Маданият ва туризм вазирлиги нашриёт, реклама ва ахборотлаштириш бошқармаси маслаҳатчиси лавозимида ишлаган. Кейинроқ „Кулис.аз“ адабиёт порталида бош муҳаррир лавозимида ишлай бошлаган[7].
Ишлари
Унинг айрим ишлари („Праер“, „Май 92“, „Чамбер“, „Бротҳер“, „Унпаинтед Мизраб Наилс“, „Cивилизатион“, „Мйстерй оф тҳе Wинд“, „Cат Анзар“, „Модерн Поэмс“ ва ҳоказо) китобхон ва танқидчиларда катта қизиқиш уйғотган, улар юзасидан ўнлаб мақолалар чоп этилган[8].
Шу билан бирга, „Дагал“, „Димаъс нотес“, „Оур ҳоусе“, „Балабей“, „Георгй’с ҳоусе“, „Анакҳанум“, „Фирст дай wитҳоут Лачин“, „Ит сеэмед лике а фуннй сторй“, „Милитарй-политиcал иссуэ“, „Шуглов Метҳод“, „Пиcтуре“, „Гумру“, „Бабаш“ ҳикоялари, „Тҳе Бриcк Манъс Сага“ ва „Ҳуррем“ қиссалари, „Ҳарами“, „Гулустан“, „Тҳе Cитй беёнд тҳе Дреамс“, „Wҳите Лаке“ ва „Cоммандер“ романлари кейинги авлод ёзувчилари орасида алоҳида ўрин тутган. Алавийя Бабаева, Элчин Афандиев, Вагиф Юсифли, Рашад Мажид, Адил Мирсейид, Маҳир Гараев, Асад Жаҳангир, Жаваншир Юсифли, Теҳран Алишаноглу, Тофиг Абдин, Акиф Али, Вургун Айюб, Элнара Акимова, Ирада Мусатаева Ҳажи, Жалил Жаваншир, Аикҳан Айваз ва бошқалар Агҳаярнинг ижоди ҳақида қизиқарли мақолалар ёзган[9].
Китоблари
- „Маснави оф Десерт“ (шеърлар), Боку, „Веcтор“ нашриёти, 2003
- „Тҳе Бриcк Манъс Сага“ (ҳикоя), Қанун нашриёти, 2010
- „Афтафали Антраcт“ (Боку), Боку, „ЭЛ“ нашриёти, 2010
- „Ҳарами“ (Боку), Боку, Қанун нашриёти, 2011
- „Поор пҳотос“ (шеърлар), Боку, „Зеро“ нашриёти, 2013. 88 б[10].
- „Мрс. Т.“ (ҳикоялар тўплами), Боку, „Wритер“ нашриёти, 2013. 174 б[11].
- „Гулустан“ (новелла), Боку, Қанун нашриёти, 2015[12].
- „Тҳе Cитй беёнд тҳе Дреамс“ (Новелла), Боку, Қанун нашриёти, 2017
- Wҳите Лаке (новеллар), Боку, Қанун нашриёти, 2018
Ҳикоялари
- Шариф Агҳаяр, „Шуглов Метҳод“ – либлиқ.орг
- Шариф Агҳаяр, Милитарй-Политиcал Иссуэс – Неwс.лент.аз
- Шариф Агҳаяр, „Тҳе Бриcк Манъс Сага“ (Повест) – Либертй.орг
Эсселари
- Шариф Агҳаяр, „Год ҳас чосен тҳе боок“ – кулис.лент.аз
Мақолалари
- Шариф Агҳаяр, „Оур Лйриcал Пеопле“ (Артиcле). – эдебийят-аз.cом
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 „Şəриф Аğаяр. Ҳəятı вə Ярадıcıлığı“ (аз). эдебийят-аз.cом (2013-йил 27-август). 2020-йил 6-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 12-июн.
- ↑ „Şəриф Аğаярıн "Позуқ фотоşəкиллəр" китабı иşıқ üзü гöрдü“ (аз). эдебийят-аз.cом (2013-йил 28-август). 2020-йил 6-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 12-июн.
- ↑ „Şəриф Аğаяра "Рафиқ Таğı мüкафатı" верилди“ (аз). кулис.лент.аз (2015-йил 23-ноябр). 2020-йил 6-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 23-ноябр.
- ↑ „Şəриф Аğаяр. Ҳəятı вə Ярадıcıлığı“ (аз). эдебийят-аз.cом (2013-йил 27-август). 2020-йил 6-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 12-июн.
- ↑ „Şəриф Аğаяр. Ҳəятı вə Ярадıcıлığı“ (аз). эдебийят-аз.cом (2013-йил 27-август). 2020-йил 6-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 12-июн.
- ↑ „Şəриф Аğаяр. Ҳəятı вə Ярадıcıлığı“ (аз). эдебийят-аз.cом (2013-йил 27-август). 2020-йил 6-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 12-июн.
- ↑ „Şəриф Аğаяр. Ҳəятı вə Ярадıcıлığı“ (аз). эдебийят-аз.cом (2013-йил 27-август). 2020-йил 6-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 12-июн.
- ↑ „Şəриф Аğаяр. Ҳəятı вə Ярадıcıлığı“ (аз). эдебийят-аз.cом (2013-йил 27-август). 2020-йил 6-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 12-июн.
- ↑ „Şəриф Аğаяр. Ҳəятı вə Ярадıcıлığı“ (аз). эдебийят-аз.cом (2013-йил 27-август). 2020-йил 6-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 12-июн.
- ↑ „Şəриф Аğаярıн "Позуқ фотоşəкиллəр" китабı иşıқ üзü гöрдü“ (аз). эдебийят-аз.cом (2013-йил 28-август). 2020-йил 6-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 12-июн.
- ↑ „Şəриф Аğаярıн "Ханıм Т." китабı иşıқ üзü гöрдü“ (аз). эдебийят-аз.cом (2013-йил 28-август). 2020-йил 6-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 12-июн.
- ↑ „Şəриф Аğаярıн романı çап олунду“ (аз). кулис.лент.аз (2015-йил 16-ноябр). 2020-йил 6-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 17-ноябр.