Shayx Samaddin Kamboh
Шайх Самаддин Камбоҳ (Ҳазрати Шайх Аламсаёҳ Махдум Самаддин Камбоҳ номи билан ҳам танилган) милодий 1405-йилда Покистоннинг Панжоб вилоятидаги Мўлтан шаҳрида таваллуд топган. Шайх Самаддин Камбоҳ Суҳравардий тариқатига мансуб сўфий бўлиб, Султон Баҳлул Лўдий (вафоти 894/1488) ҳукмронлиги даврида Деҳлига келган ва Лўдийлар сулоласининг ҳомийси бўлиб қолган[1]. Унинг отаси Мавлоно Шайх Фахруддин ўша даврнинг ҳурматли диний пешвоси эди. Махдум Шайх Самаддин аввал император Султон Баҳлул Лўдий, кейинчалик Султон Сикандар Лўдийнинг сарой маънавий маслаҳатчиси ёки пири бўлган. У барча мусулмон маънавий ва диний раҳбарлари орасида энг юксак ҳурматга сазовор бўлган ва ўз даврининг энг буюк уламо шайхларидан бири саналган[2]. Ҳазрат Шайх Самаддиннинг мақбараси Деҳлида жойлашган бўлиб, у ерда Панипатлик Зубайрийлар мустақилликдан олдинги даврда ҳар йили фотиҳа ўқиш учун учун тўпланишарди. Шайх Самаддин руҳий интизомдан ташқари, анъанавий фанларнинг билимдони бўлган ва профессионал устоз сифатида шогирдларига йўл-йўриқ кўрсатган. Унинг машҳур шогирдларидан бири бўлган Шайх Жамолий Камбоҳ кейинчалик юксак мартабага эришган.
Шайх Самаддин Ироқийнинг „Лам’ат“ асарига шарҳ ва тасаввуф ҳақида „Мифтаҳ ул-Асрор“ номли рисола ёзган[3].