Ши сзин (Қўшиқлар китоби) - хитой адабиётининг қадимий дурдоналаридан бири. У қадимги Хитойнинг турли ҳудудларидаги урф-одатлари, тили ва мафкураси ҳақида хабар берувчи муҳим манба ҳисобланади. Шунингдек, Ши сзин конфуцийликнинг муқаддас манбаси “У Сзин” (Беш классика)нинг таркибий қисмига киритилган[1].

  • Милоддан аввалги ХИ–ВИ асрлар оралиғида тўпланган.
  • Хитой адабиётидаги энг қадимий ше’рлар мажмуаси.
  • Унда 305 та ше’р бор.

Асосий мавзулар

  • Оддий халқ ҳаёти – деҳқончилик, севги, турмуш, меҳнат.
  • Сарой ҳаёти – ҳукмдорларни мадҳ этиш, маросимлар.
  • Табиат – фасллар, ҳайвонлар, манзаралар.
  • Сиёсий ва ахлоқий ўйлар – жамият ва бошқарув ҳақида.

Аҳамияти

  • Конфуций уни та’лимда асосий манба деб кўрган.
  • Хитой адабиёти ва маданиятига чуқур та’сир қилган.
  • Кейинги ше’риятда ҳам ритм, образ ва мувозанат тамойилларини белгилаб берган.

Манбалар

  1. ↑ Нажмиддинов, Каримов, Турдиева 2017, с. 419.

Адабиётлар

  • Нажмиддинов Ж., Каримов Ж., Турдиева Д.. Диншунослик. Қомусий луғат. Имом Бухорий халқаро маркази нашриёти, 2017 — 480-бет. ИСБН 978-9943-5105-3-1.