Шонбрунн шартномаси (франсузча: Траитé де Счöнбрунн; олмонча: Фриэде вон Счöнбрунн ) — 1809-йил 14-октабрда Венадаги Шенбрунн саройида имзоланган тинчлик шартномаси. У Франсия ва Австрия томонидан имзоланиб, урушни тугатди ва шу билан Австрия-Франсия урушини тугатди[1].

Ушбу шартномага кўра Австрия, Адриатик денгизига чиқиш имкониятидан маҳрум бўлди. Австрия, шунингдек, Каринтия ва Хорватиянинг бир қисмини Франсияга беришга ваъда берди. Франсия Гортз (Гориcа), Истрия билан Триэст, Карниола, Фиуме (замонавий Риека) графлигини олди. Кейинчалик, Наполеон И улардан Иллирия провинсияларини ташкил қилади. Ғарбий Галисия, Бавария — Инн округи ва Салзбург вилояти, Россия — Тарнопол тумани (Франсия томонидаги урушда қатнашганлиги учун харажатларни қоплаш сифатида) Варшава герсоглигига ўтди.

Ҳаммаси бўлиб Австрия, 3,500,000 аҳолисини (берилган 21,100,000 аҳолидан) ва тахминан 100,000 км² (дастлабки 700,000 км²) ҳудудини йўқотди. Австрия Франсияга 85 миллион франк тўлашга, ўз армиясини 150 000 аскарга қисқартиришга (австрияликлар армияни қисқартириш ваъдасини бажармади) ва унга қарши континентал блокадага қўшилиб, Буюк Британия билан муносабатларни узишга ваъда берди. Шонбрунн шартномасига кўра, Наполеон И Австриянинг қолган мулкларининг яхлитлигини кафолатлади. Австрия ҳақиқатда Франсияга қарам давлатга айланди. Шонбрунн шартномаси Вена конгресси (1814-1815) қарори билан қонуний равишда бекор қилинди.

Манбалар

  1. ↑ „Война с Пятой коалицией (1809).“. 2007-йил 22-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2007-йил 15-феврал.

Адабиётлар

  • Венскиэ мирниэ договори // Энсиклопедический словар Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.