СИЛУЭТ [франс. силҳоуэтте, франсуз давлат арбоби Э. де Силуэт (1709—67) номидан)] — кенг маънода — санъатда нарсаларни табиатда қандай бўлса, шундай унинг соясига ўхшатиб шаклини чизиш; тормаънода — графика усули: шакл ва нарсаларни текис юзада яратилган бир тусдаги тасвири. С. чизилган (туш ёки оқ бўёқ билан) ёки қоғоздан қирқиб унга контрастзаминга ёпиштирилган шакл, чегараси билан чекланган тўқ ёки ёрқин доғ.

С. қад. Хитойда (ўз анъаналарини ҳозиргача сакдаган), Япония ва Осиёнинг бошкд мамлакатларида маълум. ХВИИИ асрдан Европада тарқалган. Энг кенг тарқалган жанрлари — ён томондан чизиладиган портрет, маиший сахналар, китоб расмлари, натюрморт. С. билан Германияда Ф. О. Рунге, А. Менсел, П. Коневка; Россияда Ф. П. Толстой, Е.М. Бем ваб. шугулланган.