Sirxiylar
Сирхийлар (СиркҳИян — ўз номи) — Доғистоннинг марказий қисмидаги дарғинлар этник гуруҳи[1]. Ислом динининг Шофи’ий мазҳабидаги сунний мусулмонлардир. Улар Сюрга эркин жамияти аъзолари.
Этноним
Сирхийлар номининг келиб чиқиши қуйидагича изоҳланади. У форсча сер — „тоғ“ сўзи билан боғлиқ. "Сергеран" сўзининг этимологияси қуйидагича: сер форсча „тоғ“ сўзи, геран „юрт“ — тоғлар мамлакати[2] маъносини англатади[3].
Жойлашуви
Сирхияликлар ҳудудларда ихчам ҳолда яшайдилар[4].
- Акушинский: Нахки, Наци, Цугни, Ургани, Гулебки, Тузла, Гиягира, Кулиа, Карап, Мурлатина, Хурби, Уржаги, Кассагу, Бикаламахи, Кадамахи, Қуйи Каршли , Уппер -Купперали , Уппераикари, Упперакари қишлоқлари, Букка, Уцули, Арас
- Дахадаевский: Урари, Гуладти, Мирзитда, Карбачи, Дуакар, Сурсбачи, Туракари, Урхучи, Ояцури, Шаҳбаннакяб, Хуршни қишлоқлари.
- Сирхийлар Доғистоннинг текис ҳудудлари ва шаҳарларида ҳам истоқомат қилади.[5]
Тарихи
Тили
Сирхийлар Нах-Доғистон тиллар оиласининг Дарғин шохобчасининг сирх лаҳжасида гаплашади.
Манбалар
- ↑ Б.Г. Алиев. К вопросу о названиях община, союз общин и об этнотерминах в языках народов Дагестана
- ↑ РЕЕСТР КАВКАЗСКИХ ЯЗЫКОВ
- ↑ Серхинцы и серхинский язык
- ↑ Т. М. Мастюгина, Л. С. Перепелкин. Этнология: народы России : история и современное положение : учебное пособие. C.- 61 1997 г.
- ↑ „Сурги, сургинские селения“. накҳки.народ.ру. Қаралди: 2022-йил 6-март.
Бу мақола бирорта туркумга қўшилмаган. Илтимос, мақолага алоқадор туркумлар қўшиб ёрдам қилинг. (Апрел 2024) |