Сиянну (арабча: سيانو‎‎) Суриянинг Латакия муҳофазаси Жаблеҳ округи таркибидаги қишлоқ. Сурия Марказий Статистика Бюроси (CБС) маълумотларига кўра, 2004-йил аҳолини рўйхатга олишда Сиянну аҳолиси 4 784 кишини ташкил қилган[1].

Сиянну

سيانو
Қишлоқ
Мамлакат Сурия
Муҳофаза Латакия
Округ Жаблеҳ округи
Кичик туман Жаблеҳ
Аҳолиси
 (2004)
4 784
Вақт минтақаси УТCЕЭТ +2; +3

Тарихи

Сўнгги бронза даври

Сиянну, шунингдек Уšнату номи билан ҳам танилган[2], Угарит таркибида бўлиб, Хетт қироли Муршили ИИ ҳукмронлиги даврида ўз мустақиллигини қўлга киритиб, Амрит билан чегарадош ҳудудга айланган[3].

Темир даври

Подшо Адуну Баал бошчилигидаги Сиянну/Шиану[4] босқинчи оссурияликларга қарши Қарқар жангида қатнашган[5].

Угаритнинг жанубий чегараларини белгилаган Наҳр ас-Синн ҳам Сиянну деб аталган[6].

Манбалар

  1. ↑ „Генерал Cенсус оф Популатион 2004.“. Қаралди: 2019-йил 27-октябр.
  2. ↑ ; Ниcолас WяттҲандбоок оф Угаритиc Студиэс. Брилл, 1999 — 662-бет. ИСБН 9789004109889. 
  3. ↑ Тревор Брйcе. Тҳе Роутледге Ҳандбоок оф тҳе Пеоплес анд Плаcес оф Анcиэнт Wестерн Асиа: Фром тҳе Эарлй Бронзе Аге то тҳе Фалл оф тҳе Персиан Эмпире. Тайлор & Франcис, 2009 — 658-бет. ИСБН 9780415394857. 
  4. ↑ Лестер Л. Граббе. Аҳаб Агонистес: Тҳе Рисе анд Фалл оф тҳе Омри Дйнастй. Блоомсбурй Публишинг УСА, 2007 — 28-бет. ИСБН 9780567251718. 
  5. ↑ „"سيانو".. المملكة التي يعود نسل أهلها إلى سابع أبناء كنعان“ (ар). эсйриа.сй (2009-йил 4-октябр).
  6. ↑ Тҳе Cитй оф Угарит ат Телл Рас Шамра. Эисенбраунс, 2006 — 9-бет. ИСБН 9781575060293.