Skunxa
Скунха (қадимги форсча: 𐎿𐎤𐎢𐎧 Скуⁿха), милоддан аввалги 6-асрда саклар гуруҳи бўлган сак тиграхауда („Учли қалпоқ кийиб юрувчи саклар“) шоҳи бўлган.
| Скунха | |
|---|---|
 Скунханинг Беҳистун релефи Ёрлиқ: иям Скуⁿха ҳя Сака („Бу Скуⁿха, у сак“)[1] | |
| Сакā тиграхаудā қироли | |
| Салтанат | ВИ аср ўрталари – милоддан аввалги 518-йил |
| Ўтмишдоши | Тўмарис (?) |
| Давомчиси | номаълум |
| Сака | Скуⁿха |
| Дини | Скифлар дини |
Исми
Скуⁿха номи осетинча атама билан боғлиқ бўлиб, „ўзини фарқлаш“ деган маънони англатади ҳамда Дигор лаҳжасида скₒйхйн (осетин: скойхйн ) ва темир лаҳжасида æск’wæнхун осетин: ӕскъуӕнхун ) сифатида тасдиқланган[2][3].
Қўлга олиниши
Милоддан аввалги 519-йилда Аҳамонийлар ҳукмдори Доро И сак қабиласига ҳужум қилиб, уларнинг подшоҳини асирга олади. Унинг қўлга олиниши Беҳистун ёзуви бўртма ҳайкалида, мағлубиятга учраган „сохта подшоҳлар“ қатори сўнггида тасвирланган[4]. Доро мағлубиятидан сўнг унинг ўрнига бошқа қабила бошлиғини тайинлади[5].
Манбалар
- ↑ „Олд Персиан Cорпус: Парт Но. 23: Техт: ДБк“. Тҳесаурус Индогерманисчер Техт- унд Спрачматериалиэн. Гоэтҳе Университй Франкфурт. Қаралди: 2022-йил 28-июл.
- ↑ Счмитт, Рüдигер „СCЙТҲИАН ЛАНГУАГЕ“. Энcйcлопæдиа Ираниcа (2018). — „ОПерс. Скунха- (тҳе леадер оф тҳе Сакас, wҳо ребеллед агаинст Дариус И), перҳапс релатед то Осс. скₒйхйн/æск’wæнхун “то дистингуиш онеселф”.“. Қаралди: 2022-йил 28-июл.
- ↑ Счмитт, Рüдигер (2018). "Диэ Спраче дер Скйтҳен". Нартамонгæ. Тҳе Жоурнал оф Алано-Оссетиc Студиэс: Эпиc, Мйтҳологй & Лангуаге 13 (1–2): 77–86. дои:10.23671/ВНC.2018.1-2.37869. ИССН 1810-8172. ҳттпс://внcран.ру/уплоад/нартамонгаэ/2018/77-86.пдф. Қаралди: 28 Жулй 2022. "3. алтперс. Скунха- (дер Анфüҳрер дер Сакен, диэ сич геген Дареиос И. эрҳобен), виэллеичт зу вербинден мит оссет. дигорон скₒйхйн, ирон æск’wæнхун „сич аусзеичнен усw.“."Скунха]]
- ↑ Ролле, Ренате. Тҳе Wорлд оф тҳе Сcйтҳианс. Университй оф Cалифорниа Пресс, 1 Жулй 1992 — 47-бет. ИСБН 978-0520068643.
- ↑ М. А. Дандамаев. Ҳисторй оф Cивилизатионс оф Cентрал Асиа Волуме ИИ: Тҳе девелопмент оф седентарй анд номадиc cивилизатионс: 700 БC то АД 250. УНЕСCО, 1999 — 44–46-бет. ИСБН 978-8120815407.