Slasher

Алфред Хичкокнинг Псйчо (1960) филми катта муваффақият қозонди ва слашер жанрига таъсир кўрсатди.

Слашер — бу қўрқинчли филм жанрининг бир тури бўлиб, унда қотил ёки бир гуруҳ қотиллар жамоаси одамларни та’қиб қилади ва уларни тиғли қуроллар ёрдамида ўлдиради. Гарчи "слашер" атамаси қотиллик иштирок этадиган исталган қўрқинчли филмга нисбатан норасмий ишлатилсада, лекин кино таҳлилчилари слашер жанрини бошқа қўрқинчли филмлардан; масалан, махлуқлар, қонли саҳналар, ғайритабиий ва психологик филмлардан ажратиб турувчи аниқ хусусиятлари мавжудлигини та’кидлашади. Танқидчиларнинг фикрича, 1960-йилда суратга олинган „Пеэпинг Том“ ва „Псйчо“ каби қўрқинчли психологик филмлар ҳамда италянча „гиалло“ филмлари слашер жанрининг илк илҳом манбалари ҳисобланади. Слашер филмларининг "олтин даври" я’ни 1978-йилдан 1984-йилгача ушбу жанр ўзининг энг юқори чўққисига етди. Слашер жанридаги машҳур филмлар қаторига қуйидагилар киради: „Блаcк Чристмас“ (1974), „Тҳе Техас Чаин Саw Массаcре“ (1974), Ҳаллоwеэн (1978), „Фридай тҳе 13тҳ“ (1980), „Мй Блоодй Валентине“ (1981), „Слеэпаwай Cамп“ (1983), „А Нигҳтмаре он Элм Стреэт“ (1984), „Чилд'с Плай“ (1988), „Cандйман“ (1992), „Сcреам“ (1996), „И Кноw Wҳат Ёу Дид Ласт Суммер“ (1997), „Урбан Легенд“ (1998) ва „Террифиэр“ (2016). Аввалги ўн йилликда чиқарилган кўплаб слашер филмлар бугунги кунда ҳам култ мухлисларига эга бўлиб қолмоқда.