Struffoli

Струффоли (италянча: струффоли ; неап. струффуле) — қовурилган ширин хамир тўпларидан иборат Неаполитан таомидир. Ушбу турдаги хамир кўплаб италян ширинликларида ишлатилади, масалан, чиаcчиэре. Струффоли учун хамирдан ёнғоқ катталигидаги тўплар ҳосил бўлади. Ташқи томондан тиниқ ва ичи енгил, струффоли асал ва бошқа ширин ингредиэнтлар билан аралаштирилади, сўнгра лаганга қўйилади, тўплар тепаликлар ёки ҳалқалар ҳосил қилади.

Струффоли таъмини беришнинг турли хил усуллари мавжуд, аммо анъанавий усул уни асал, диавулилли (рангли кукун), должин ва апелсин қобиғи билан аралаштиришдир. Шириннинг номлари минтақага қараб ўзгаради: Калабрияда у сcалилли, Абруззода cиcерчиата сифатида ҳам танилган. Улар кўпинча Рождествода хизмат қилишади. Одатда бу ширинлик совуқ, лекин баъзан иссиқ бўлади.

Тарихи

Ширинлик қадим замонлардан бери маълум. Шунга ўхшаш таомни Сицилиядаги Гела шаҳридан юнон шоири Арчестратус тасвирлаган. У энкрис (гр. Ἐгкрíс) — зайтун мойида қовурилган хамир тўпи, у „Гастрономия“ да батафсил гапиради; иш ҳозир йўқолган, лекин қисман Афина Деипносопҳисц сақланади, қайси энкрис турли шаклларда ўн уч марта зикр қилинган. Деипнософистлардаги таомнинг энг тўлиқ тавсифи қуйидаги ўқилган парчадир:

Бундан ташқари, ἐгқрíдис деб аталадиган тортлар ҳам бор. Булар ёғда қайнатилган ва кейин асал билан зираворланган кекслар; ва улар Стесичорус томонидан қуйидаги сатрларда эслатиб ўтилган:

Дон ва энкридалар,

Бошқа кекслар ва янги ширин асал.

Струффоли номи юнонча „стронгоулос“ сўзидан келиб чиққан бўлиб, думалоқ деган маънони англатади.

Яна қаранг

• Чак-чак