Suʼbon ibn Muhammad
Садīд ал-Мулк Суъбон ибн Муҳаммад ибн Суъбон (арабча: ثعبان بن محمد) 27-июл 1024-йилдан 30-июн 1025-йилгача Ҳалабнинг Фотимий ҳокими бўлган. Суъбон халифа Аз-Зоҳир (1021–1036-йилларда ҳукмронлик қилган) томонидан, укаси Санад ад-Давла ал-Ҳасан касалликдан вафот этганидан кейин, Ҳалаб ҳокими этиб тайинлангунига қадар, Қоҳирада жойлашган Кутама барбарлари лашкарбоши эди[1]. Суъбон „садид ал-мулк“ (подшоҳликка муносиб) тахаллуси билан шарафланди[1]. Унинг Ҳалаб устидан ҳокимлиги тарихчи Суҳайл Заккар томонидан „оммавий бўлмаган“ деб таърифланган[1].
| Суъбон ибн Муҳаммад ибн Суъбон | |
|---|---|
| Ҳалаб ҳокими | |
|
Мансаб даври 27-июл 1024 – 30-июн 1025 | |
| Ҳукмдор | Аз-Зоҳир |
| Ўтмишдоши | Ал-Ҳасан ибн Муҳаммад ибн Суъбон |
| Вориси | Солиҳ ибн Мирдос |
| Мукофотлари | Фотимий Ҳалаб ҳокими |
| Унвони | Садид ал-Мулк |
1024-йилда Бану Килоб қабиласи етакчиси Солиҳ ибн Мирдос Ҳалабни ўз назоратига олишга уринишни бошлади. Унинг қўшинлари 1024-йил октябрдан бошлаб Суъбон лашкарлари билан вақти-вақти билан тўқнашиб турди[2], 22-ноябрда эса Солиҳнинг ўзи шаҳарни қамал қилди[2]. Бир неча ҳафталик қаттиқ жанглардан сўнг, Ҳалабнинг шаҳарлик милицияси – аҳдас бошлиғи Салим ибн Мустафа Суъбонни пора билан сотиб, Ҳалабнинг Баб Қиннасрин дарвозасини Солиҳ учун очиб берди[2]. Солиҳ 1025-йил 18-январда Ҳалабга кирди ва бунга жавобан Суъбон Ҳалаб қалъаси этагидаги собиқ Азиз ад-Давла саройида баррикада ўрнатди[3]. 30 июнга келиб Солиҳ қўшинлари сарой ва қалъани эгаллади ҳамда Суъбонни қўлга олди[4]. Солиҳ сентабр ойида Ҳалабга қайтгач, тўлов эвазига Суъбонни озод қилди, аммо қалъанинг Фотимий қўмондони Мавсуфни қатл қилди[5].
Манбалар
Адабиётлар
- Амабе, Фукузо. Ўрта аср исломида шаҳар автономияси: Дамашқ, Ҳалаб, Кордова, Толедо, Валенсия ва Тунис. Лейден: Брилл, 2016.
- Заккар, Суҳайл. Ҳалаб амирлиги: 1004–1094. Ҳалаб: Дар ал-Аманаҳ, 1971.
| Ўтмишдоши: Ал-Ҳасан ибн Муҳаммад |
Ҳалаб амири 1024-йил июл–1025-йил июн |
Вориси: Солиҳ ибн Мирдос |