Sut sotuvchi

Сут сотувчи — Аслида ошхона хизматчиси бўлган аёл тасвирланган, голланд рассоми Жоҳаннес Вермеэр тасвирланган, мойбўёқда ишланган картина. Ҳозирда у Нидерландиянинг Амстердам шаҳридаги Рижксмусеумда жойлашган бўлиб, уни „шубҳасиз музейнинг энг яхши диққатга сазовор жойларидан бири“ деб билади.

Сут Сотувчи (инглизча: Тҳе Милкмаид, голландча:Де Мелкмеид)

Жоҳаннес Вермеэр, 1657-1658

Мойбо'ёқ

45,5 × 41 см

Рижксмусеум, Амстердам

Расмнинг аниқ тугаган йили номаълум, тахминлар манбага қараб фарқ қилади. Рижксмусеум уни тахминан 1658-йил деб ҳисоблайди. Ню-Ёрк шаҳридаги Метрополитан санъат музейига кўра, у тахминан 1657 ёки 1658-йилларда чизилган.

Суратга шарҳлар ва тавсиф

Суратда сигир соғувчи, ёғ ва пишлоқ каби сут маҳсулотлари тайёрлайдиган сотувчи аёл оддий хонада стол устидаги сопол идишга авайлаб сут қуяётгани тасвирланган.Катта уйлар уларни кўпроқ ходимларни ёллашдан кўра уй юмушларини бажариш учун ёллашдан олдин соғувчилар фақат отхонада ишлай бошладилар. Шунингдек, соғинчи олдидаги столда турли хил нонлар бор. У тик зиғир қалпоқли, кўк фартук кийган ва қалин билакларидан юқорига иш енги кийган, ёш, бақувват аёл. Расмнинг чап томонидаги деразадан кучли ёруғлик нурлари тушиб турибди.

Расм ҳайратланарли даражада иллюзионистик бўлиб, нафақат тафсилотларни, балки аёл ва столнинг оғирлигини ҳис қилади. Метрополитан санъат музейи Европа расмлари бўлими куратори ва Вермеэрнинг иккита экспонат ташкилотчиси Валтер Лиэдткенинг сўзларига кўра, замонавий томошабинларнинг расмга бўлган муносабатида „Бу бироз Мона Лиза эффекти“. "Замонавий томошабинлар учун у ҳақида бир оз сир бор. У хиёл жилмайиб, кундалик вазифасини бажараяпти. Бизнинг муносабатимиз эса „У нима деб ўйлаяпти?“

Голландиялик хизматкорларнинг иконографияси

Расм яратилган вақтда аёл ихтисослашган " соғувчи " эмас, балки „ошхона хизматкори“ ёки ҳамма ишнинг хизматкори сифатида танилган бўлар эди : „сут чўрилар“ сигир соғувчи аёллар эди; ошхонада хизматкорлар ишлаган. Рассом яратилишидан камида икки аср олдин соғувчилар ва ошхона хизматкорлари севги ёки жинсий алоқага мойил бўлган обрўга эга эдилар ва бу кўпинча Антверпен , Утрехт ва Делфтдаги ошхона ва бозор манзараларининг голланд расмларида акс эттирилган.
Ушбу анъананинг этакчи рассомлари Антверпен рассомлари Ёахим Беуккелаэр (тахминан 1535-1575) ва кўплаб издошлари ва тақлидчиларига эга бўлган Франс Снайдерс (1579-1657), шунингдек Пиэтер Аэрцен (Беукелаэр каби Делфтда мижозлари бўлган) эди.), Утрехт маннерист рассоми Ёахим Втевал (1566-1638) ва унинг ўғли Питер Втевал (1596-1660). [2] [7] Вермеэр даврига яқинроқ бўлган Николаэс Мейс бир нечта кулгили суратларни чизди, эндиликда „Дангаса хизматкор“ каби номлар берилди.. Бироқ, бу вақтга келиб, уйда ишлаётган аёлларни Голландиялик маиший фазилат намунаси сифатида тасвирлаш бўйича муқобил конвенция мавжуд эди, бу ҳақда Симон Шама узоқ вақт кўриб чиқди.

Расм мутахассислар назнида

Санъацҳунос Гарри Ренднинг сўзларига кўра, расм аёл нондан пудинг тайёрлаётганини кўрсатади, бу сут ва стол устидаги синган нон бўлакларини ҳисобга олади. Ранд у аллақачон муҳаллаби тайёрлаган бўларди, деб ўйлади, унда тухум билан аралаштирилган нон ҳозирда расмда тасвирланган. У аралашмани қоплаш учун Голландия печига сут қуяди, чунки акс ҳолда нон пишираётганда суюқликда қайнамаса, пудингнинг одатдаги устки юзасини ҳосил қилиш ўрнига, ёқимсиз, қуруқ қобиққа айланади. У сутни қуйишда эҳтиёт бўлади, чунки ингредиэнтлар тўғри ўлчанмаса ёки тўғри бирлаштирилмаса, нон пудинги бузилиши мумкин.
Ишчи хизматкорни пухта пишириш ҳаракатида тасвирлаш орқали рассом нафақат кундалик манзара, балки ахлоқий ва ижтимоий аҳамиятга эга бўлган манзарани ҳам тақдим этади. Камтар аёл уй учун ёқимли маҳсулот яратиш учун оддий ингредиэнтлардан ва бошқа фойдасиз қотган нондан фойдаланмоқда. Эссентиал Вермеэр веб-сайтига кўра, „Унинг ўлчовли хулқ-атвори, камтарона кийиниши ва овқат тайёрлашдаги оқилоналиги 17-аср Голландиянинг энг кучли қадриятларидан бири бўлган уй фазилатини ифодалайди.“
„Охир-оқибат, бу расмга ўзининг романтиклиги ёки ҳиссий акс-садоси берадиган аёл жинсий ҳаётига ишоралар эмас — бу ҳалол ва машаққатли меҳнатнинг ўзига хос романтик нарса сифатида тасвиридир“, деб ёзган Рақуэл Ланери Форбес журналида. „ Соғишчи уй ишларининг машаққатли машаққатини ва хизматкорликни яхши, ҳатто қаҳрамонлик даражасига кўтаради.“

Асарни яратиш техникаси ва фойдаланилган материаллар

Эссентиал Вермеэр веб-сайтига кўра, бу расм „эҳтимол, унинг ижодидаги энг ёрқин ранг схемасига эга“. 18-асрдаёқ инглиз рассоми ва танқидчиси Жошуа Рейнолдс асарни ажойиб сифати учун юқори баҳолаган. Вермеэр палитрасининг ўз замондошлари билан солиштирганда фарқларидан бири унинг қимматбаҳо табиий ултрамаринни (эзилган лапис лазулидан қилинган) афзал кўриши эди, бу ерда бошқа рассомлар одатда анча арзон азуритдан фойдаланганлар. Ултрамарин билан бирга, қўрғошин-қалай-сариқ Бундан ташқари, жуда ёрқин асарда доминант ранг ҳисобланади (Вермеэрнинг олдинги ҳар қандай асарларидан кўра камроқ қоронғи ва анъанавий ёруғлик билан). Оқ деворларни тасвирлаш Вермеэр давридаги рассомлар учун қийин эди, унинг замондошлари кулранг пигментнинг турли шаклларидан фойдаланганлар. Бу ерда оқ деворлар кундузги ёруғликни турли хил интенсивлик билан акс эттиради, шувалган сиртларда нотекис тўқималарнинг таъсирини кўрсатади. Рассом бу ерда оқ қўрғошин, соябон ва кўмир қорасини ишлатган. Эссентиал Вермеэр веб-сайтига кўра, формула Вермеэрнинг замонавий жанр рассомлари орасида кенг маълум бўлган бўлса-да, „эҳтимол, Вермеэрдан бошқа ҳеч бир рассом ундан унчалик самарали фойдалана олмаган“.

Аёлнинг қўпол хусусиятлари қалин бўлаклар билан бўялган. Ноннинг қобиғидаги уруғлар, шунингдек, қобиқнинг ўзи, нон саватининг ўралган тутқичлари билан бирга нуқта нуқталари билан тасвирланган. Ноннинг юмшоқ қисмлари ингичка бўёқ билан, охра бўёқлари билан бўялгансинган қобиқнинг қўпол қирраларини кўрсатиш учун ишлатилади. Томошабиннинг ўнг томонида ва Голландия печига яқин жойлашган бир бўлак ноннинг қобиғидан фарқли кенг сарғиш рангга эга бўлиб, Кантнинг фикрича, бу бўлак эскирганидан далолат беради. Энг ўнг томондаги кичик рулонли қалин пўстлоғли нуқталарга эга бўлиб, улар думли қобиққа ёки уруғли қобиққа ўхшайди. Нон ва сават томошабинга яқинроқ бўлишига қарамай, деворнинг иллюзионистик реализмидан кўра кўпроқ тарқоқ тарзда бўялган, унинг доғлари, сояси, тирноқ ва тирноқ тешиги ёки аёл кийимининг тикув ва маҳкамлагичлари, ялтироқ. , деворга осилган сайқалланган гуруч идиш. Деразадаги ойна ойналари жуда реал тарзда ўзгариб туради, дераза ромининг ёғочида бирида (пастдан тўртинчи қаторда, энг ўнгда) ёриқ акс этади. Шу ойна остида, бошқасида нозик оқ чизиқ билан кўрсатилган тирналган. Яна бир панел (пастдан иккинчи қатор, ўнгдан иккинчи) унинг рамкаси ичида ичкарига сурилади.

Кўргазмалар

Расм Ғарбий Европа ва АҚШда намойиш этилган. 1872-йилда у Арти эт Амиcитиаэ, тасвирий рассомлар ва санъат ихлосмандлари жамияти учун " эски усталар " („Тентоонстеллинг ван зелдзаме эн белангрижке счилдерижен ван оуде меэстерс“) Амстердам кўргазмасининг бир қисми эди ва 1900-йилда у „эски усталар“ кўргазмасининг бир қисми эди. Амстердам Стеделижк музейидаги кўргазма. Асарни кўрсатадиган бошқа Европа экспонатлари орасида 1929-йилда Қироллик санъат академияси („Голландия санъати кўргазмаси“, Лондон); Галериэ натионале ду Жеу де Пауме („Эхпоситион ҳолландаисе: Таблеаух, ақуареллес эт дессíнс анcиэнс эт модернес“, Париж) 1921-йил; Боижманс Ван Беунинген музейи(„Вермеэр, оорспронг эн инвлоэд: Фабритиус, Де Ҳооч, Де Wитте“, Роттердам) 1935-йилда.