ВИ асрнинг 2-ярмида Хитойнинг шимоли ва жануби ўртасида маданий, иқтисодий ва сиёсий тафовутлар юмшай бошлади. Шимол кўчманчилари аста-секин маҳаллий аҳолига қўшила бошлади. Аксарият кўчманчи қабилалар ўтроқ турмуш тарзига ўтди. Ўрта Осиё кўчманчи қабилалари Турк хоқонлигининг қудратли иттифоқини тузди. Янги босқинчиларга бўйсуниш хавфи ҳақиқатга айланди. Бундай шароитда мамлакат бирлигини тиклаш зарур эди. Ҳокимият тепасига шимолий вилоятлардан бири — Чжоу зодагонларининг ҳарбий гуруҳи келди. Шимоли-ғарбий Хитой босқинчиларга қарши курашиш марказига айланган. 581 йилда Шимолий Янг Жиан (Вен-ди) қўмондони Суй деб номланган янги сулоланинг императори деб эълон қилинди. Улкан давлатнинг нисбатан тез бирлашишига қуйидагилар сабаб бўлди. Маданий, иқтисодий ва Хитойнинг сиёсий манфаатлари ички урушларни тугатиш ва беқарор қиролликларни ягона империяга бирлаштиришни талаб этарди. Кичик ва кучсиз вилоятлар Хитойнинг қишлоқ хо'жалиги туманларининг улкан қуруқлик чегарасини кўчманчи босқинларидан ҳимоя қила олмади. Император Янг Жиан Конфуций таълимотларига мос равишда илгари сурди, мамлакатдаги муносабатларни тартибга солиш, барқарорлик ва фаровонликни тиклаш йўлида солиқларни камайтирди ёки бекор қилди, янги танга чиқарилди. Император Янг Жиан қатъият билан марказий ҳокимият кучини мустаҳкамлашга интилди ва маҳаллий зодагонларга шафқациз муносабатда бўлган. Аммо 604- йилда у ўғли Янг Гуанг томонидан ўлдирилган. Янг Гуанг (Янг-ди) сиёсати асосан хазинани бойитиш, иқтисодий юксалиш ва сиёсий ҳокимиятни марказлаштиришга қаратилган эди.

Манбалар

[1]

  1. ↑ Меликсетова, А. В.. ПРАВЛЕНИЕ ДИНАСТИИ СУЙ (581-618) (русча). М.: ИЗДАТЕЛЬСТВО МОСКОВСКОГО УНИВЕРСИТЕТА, 2002 — 165-166-бет.