Светлана Петровна Горячева (Бездетко 1947-йил 3-июн, Анучинский тумани, Приморск ўлкаси, РСФСР, СССР) – Россия давлат ва сиёсий арбоби, „Адолатли Россия“ партиясидан ВИ чақириқ Давлат Думаси депутати, Давлат Думасининг Регламент ва ташкилий қўмитаси раисининг ўринбосари. „Адолатли Россия“ фракцияси раҳбари ўринбосари.

Светлана Горячева
Приморск ўлкаси ма'муриятидан Россия Федерацияси сенатори
Мансаб даври
2014-йил 22-сентабр
Ўтмишдоши Татяна Владимировна Заболотная
Россия Федерацияси Федерал Мажлиси Давлат Думаси раисининг ўринбосари
Мансаб даври
1996-йил 18-январ – 2000-йил 17-январ
Президент Борис Елсин
Владимир Путин
РСФСР Олий Кенгаши раисининг ўринбосари
Мансаб даври
1990-йил 1-июн – 1991-йил 29-октабр
Президент Борис Елсин
Шахсий маълумотлари
Таваллуди
Светлана Петровна Бездетко

1947-йил 3-июн
Рисовй турар-жойи, Анучинский тумани, Приморск ўлкаси, РСФСР
Сиёсий партияси КПСС (1977 - 1991), Россия Федерацияси Коммунистик партияси (1991 - 2002, чиқариб юборилган), "Адолатли Россия" (ҳозир)
Болалари Ўғли Ярослав
Таълим Узоқ Шарқ давлат университети
Касби Юрист
Фаолияти Россия Федерацияси Федерал Мажлисининг Федерация Кенгаши а'зоси
Мукофотлари
Вебсайти дума.гов.ру/горячева

Светлана Давлат Думасининг ИИ, ИИИ, ИВ, В ва ВИ чақириқлари депутати бўлган. Европа Кенгаши Парламент Ассамблеяси аъзоси.

2014-йил сентябр ойидан бошлаб у Федерация Кенгашида Приморск ўлкаси маъмурияти вакили бўлган. Федерация Кенгашининг регламент ва парламент фаолиятини ташкил этиш қўмитаси раисининг биринчи ўринбосари.

2022-йил 9-мартдан бери у Европа Иттифоқининг шахсий санксиялари остида[1].

Таржимайи ҳоли

Светлана 1947-йил 3-июнда Приморск ўлкаси, Анучинский тумани, Рисовй қишлоғида туғилган. Қизлик фамиляси – Бездетко. Ота – Иккинчи жаҳон уруши қатнашчиси, бутун умри давомида ўрмончи бўлиб ишлаган. У оиладаги беш фарзанднинг энг каттаси бўлган.

Меҳнат фаолиятини 1965-йилда ёрдамчи ишчи сифатида бошлаган. Кейинчалик 1965-йилдан 1966-йилгача Даубиха мехлесхўзида (Арсенев, Приморск ўлкаси) ҳисобчи, Арсенев „Прогресс“ машинасозлик заводида монтажчи-перчинчи бўлиб ишлаган. 1967-йилда у Москвадаги Космос кинотеатрида кассир ва график дизайнер бўлди.

Учинчи уринишда Узоқ Шарқ давлат университетининг юридик факултетига ўқишга кирган. 1974-йилда ҳуқуқшунослик факултетини тамомлаган[2].

1974-йилдан 1976-йилгача – халқ депутатлари Приморский вилоят Кенгаши Ижроия қўмитаси Адлия бошқармаси маслаҳатчиси (Владивосток). 1977-йилдан 1986-йилгача – Приморск ўлкаси прокуратурасининг умумий назорат бўлими прокурори. 1986-1990-йилларда Приморский экология туманлараро прокуратураси прокурори. 1991-йилдан 1995-йилгача – Владивосток прокурорининг ўринбосари. 1990-йил март ойида у РСФСР халқ депутати этиб сайланган, у „Россия“ парламент фраксияси аъзоси бўлган. У 1977-йилда КПСС аъзолигига қабул қилинди[2].

РСФСР Олий Кенгашида

1990-йил 1-июнда бўлиб ўтган РСФСР Халқ депутатларининг И Сездида у РСФСР Олий Кенгаши раиси Борис Елсиннинг таклифига биноан РСФСР Олий Кенгаши раисининг ўринбосари этиб сайланган. 1990-йил кузидан бери у Елсин ва Хасбулатовга, шунингдек, Олий Кенгаш раисининг ўринбосари Борис Исаэв, иккала палата раислари Владимир Исаков ва Рамазон Абдулатипов ҳамда уларнинг ўринбосарлари Александр Вешняков ва Виталий Сйроваткога мухолифатда бўлган. Улар билан бирга у „олтилик хат“ ни имзолади, унда Елсиннинг иши кескин танқид қилинди. 1991-йил 21-февралда у бу ҳақда Олий Кенгаш йиғилишида, 1991-йил март ойида Россия Федерацияси Халқ депутатлари ИИИ қурултойида Елсинга қўшимча ваколатлар берилишига қарши чиқди. 1991-йил октябр ойида Руслан Хасбулатова Олий Кенгаш раиси этиб сайланганидан сўнг, уларнинг сиёсатига рози бўлмагани учун бу лавозимни тарк этди.

Раис ўринбосари лавозимидан истеъфога чиққанидан кейин у Россия Федерацияси Олий Кенгашининг Экология ва табиий ресурслардан оқилона фойдаланиш қўмитасининг аъзоси бўлган.

1993-йил феврал ойида у Россия Федерацияси Коммунистик партиясининг ИИ тикловчи қурултойида иштирок этган. 1993-йил 14-февралда у Россия Федерацияси Коммунистик партияси МСК раисининг ўринбосари этиб сайланган, у бу лавозимни 1995-йил 20-январгача эгаллади.

Давлат Думасида

1993-йил сентабр ойида у Олий Кенгашнинг тарқатилишига қарши чиқди. Халқ депутатларининг навбатдан ташқари Х қурултойи ва парламент ҳимояси митингларида фаол иштирок этган[3].

Худди шу 1993-йилда Горячева Россия Федерацияси Давлат Думасига бўлиб ўтган сайловларда „Россия миллий иттифоқи“ мухолифат сайлов уюшмаси раҳбарларидан бири сифатида иштирок этган.

1995-йил 17-декабрда Коммунистик партия сайлов бирлашмаси федерал рўйхати бўйича Россия Федерацияси Давлат Думасининг иккинчи чақириқ депутати этиб сайланган, Коммунистик партия фраксияси аъзоси, Давлат Думаси раисининг ўринбосари бўлган.

1999-йил 19-декабрда у Россия Федерацияси Коммунистик партияси сайлов бирлашмаси рўйхати бўйича учинчи чақириқ Россия Федерацияси Давлат Думасига сайланган, Коммунистик партия фраксияси аъзоси (2002-йил майгача), Хотин-қизлар, оила ва ёшлар масалалари қўмитаси раиси бўлган.

2002-йил 25-майда Россия Федерацияси Коммунистик партияси Марказий Қўмитасининг навбатдан ташқари пленумида у Давлат Думаси қўмитаси раисининг истеъфога чиқиш талабини бажаришдан бош тортгани учун партиядан чиқариб юборилган. Россия Федерацияси Коммунистик партияси раҳбарияти томонидан 2002-йил апрел ойида Дума фраксиялари ўртасида раҳбарлик лавозимларини тақсимлаш тўғрисидаги пакет битими қайта кўриб чиқилгандан кейин Россия Федерацияси Коммунистик партияси ва агросаноат гуруҳи илгари раҳбарлик қилган аксарият қўмиталар раислик лавозимларини йўқотди. Горячеванинг „Правда“ газетасига берган интервюси ушбу воқеалардан кейин бош муҳаррир Александр Илйиннинг Россия Федерацияси Коммунистик партияси Марказий Қўмитаси асосчисининг илтимосига биноан истеъфога чиқишига сабаб бўлди.

2003 -йил 7 декабрда у № 53 Уссури (Приморский ўлкаси) сайлов округидан тўртинчи чақириқ Россия Федерацияси Давлат Думасига сайланган, у Давлат Думасининг ташкил этилишида рўйхатга олинган депутатлик бирлашмаларининг аъзоси бўлмаган. Регламент қўмитасининг аъзоси бўлган.

2007-йил 2-декабрда у "Адолатли Россия: Ватан/Пенсионерлар/Ҳаёт " сиёсий партияси томонидан илгари сурилган номзодларнинг федерал рўйхатида бешинчи чақириқ Россия Федерацияси Давлат Думаси депутати этиб сайланган. 2011-йил 4 декабрда у „Адолатли Россия“ сиёсий партияси томонидан илгари сурилган номзодларнинг федерал рўйхатида олтинчи чақириқ Россия Федерацияси Давлат Думаси депутати этиб сайланган.

Миллий нажот фронти сиёсий кенгаши аъзоси (1992-1993). 1993-йил феврал ойида Россия Федерацияси Коммунистик партиясининг ИИ (тиклаш) с’эздида у партия Марказий Ижроия Қўмитасининг аъзоси этиб сайланди. 1993-йил 20-мартдан 1995-йил 22-январгача у Россия Федерацияси Коммунистик партияси Марказий Ижроия Қўмитаси Президиумининг аъзоси, 1997-йил апрел ойида бўлиб ўтган ИВ Қурултойда Коммунистик партия Марказий Қўмитасининг аъзоси бўлган.

Федерация Кенгашида

2014-йил 22-сентабрда унга Приморск ўлкаси давлат ҳокимияти ижроия органидан Федерация Кенгаши аъзоси ваколатлари берилди. Федерация Кенгашининг регламент ва парламент фаолиятини ташкил этиш қўмитаси раисининг биринчи ўринбосари.

2018-йил 21-декабрда губернатор Олег Кожемяко қарори билан у яна Приморе сенатори этиб тайинланган[4].

Ижтимоий-сиёсий қарашлар

2012-йил охирида у Россия етим болаларини АҚШ фуқаролари томонидан асраб олинишини тақиқлашни ёқлаб, ўз позициясини асраб олинган болаларнинг баъзилари „қийноққа солинади, органлар трансплантацияси ёки жинсий лаззатланиш учун ишлатилади“ оқлади. Бу сабабларнинг энг каттаси АҚШда „эҳтимол ҳатто Россия учун урушга жалб қилинади“[5].

Мукофотлар

„Шон-шараф“ ордени билан тақдирлаш. 2014-йил 31-июл
  • "Шон-шараф" ордени (2013-йил 21-декабр) – фаол қонунчилик фаолияти, қонун устуворлигини мустаҳкамлаш, фуқароларнинг ҳуқуқ ва манфаатларини ҳимоя қилишдаги хизматлари ҳамда кўп йиллик виждонли меҳнати учун[6]
  • "Москванинг 850 йиллиги хотирасига" медали (1997)
  • „Умумроссия аҳоли рўйхатини ўтказишдаги хизматлари учун“ медали (2002)
  • „Россияда Давлат Думаси ташкил этилганига 100 йил“ эсдалик юбилей медали (2006-йил)
  • Давлат Думасининг „Парламентаризмни ривожлантиришдаги хизматлари учун“ кўкрак нишони
  • Давлат Думасининг Фахрий дипломи
  • Федерация Кенгашининг Фахрий ёрлиғи

Оиласи ва машғулотлари

Турмушга чиққан. Ўғил Ярослав – ҳуқуқшунос, Москва давлат университетининг юридик факултетини тамомлаган. Расм чизишга қизиқади.

Манбалар

  1. ↑ „Оффиcиал Жоурнал оф тҳе Эуропеан Унион“. 2022-йил 31-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 11-апрел.
  2. ↑ 2,0 2,1 Эфир Радио Свобода, „Лицом к лицу. Светлана Горячева“ от 22.10.2000
  3. ↑ „Воронин Ю. М. Стреноженная Россия“. 2016-йил 4-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2008-йил 7-октябр.
  4. ↑ „Сенатором от Приморья вновь назначена Светлана Горячева“ (ру). Интерфакс (2018-йил 21-декабр). 2018-йил 21-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 21-декабр.
  5. ↑ „Госдума пресекла отправку из России «пушечного мяса» для будущих войн“. НТВ (2012-йил 21-декабр). 2016-йил 3-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 26-декабр.
  6. ↑ %20№%20929 Указ Президента Российской Федерации от 21 декабря 2013 г. № 929 „О награждении государственними наградами Российской Федерации“

Ҳаволалар