Taʼdid

Таъдид (Таъзил, шумур, сиёқат — ул аъдод, эъдод, теъдод) — фикрий ривож, кетма-кетлик, тадрижийлик. У грамматик қурилмаларнинг бир хил шаклидан кетма-кет фойдаланиш орқали ҳам юзага чиқиши мумкин.

Мисол:

                        Оти Фаррух, ўзи фархунда ахтар,
                        Анинг ҳукминда ул иқлиму кишвар.

                                                                        („Гул ва Наврўз“)

                        Тилингни кўдазгил, кўзингни кўдаз,
                        Бўғузни кўдазгил, ҳалол, егил аз.

                                                                        (Юсуф Хос Ҳожиб)