Taras Kompanichenko
Тарас Викторович Компаниченко (1969-йил 14-ноябр, Киев) – украиналик маданият арбоби, кобзар, бандурачи ва лирачи, „Хорея Казацка“ мусиқий гуруҳи раҳбари. Украинада хизмат кўрсатган артист (2008)[1]. Украина халқ артисти (2019).
Тарас Компаниченко Компаниченко Тарас Викторович | |
|---|---|
| Таваллуди |
14-ноябр 1969-йил |
| Касби | санъаткор |
| Миллати | украин |

Биографияси

Лебединский тумани Деркачовка шаҳридан депортация қилинган казаклар оиласидан. Онаси Архангелск вилоятида сургунда ўсган, оиласи мажбуран олиб борилган.
Ота-онаси, техника фанлари номзодлари, ўғлининг Украина муҳитида ўсиши учун барча саъй-ҳаракатларни амалга оширганлар. Тарас ёшлик пайти, отаси унга бандура совға қилган, шундан сўнг йигит ҳеч қачон бу асбобдан ажралмаган.
Болалиги Киевнинг Академгородок туманида ўтган. 200-сонли ўрта мактабда таҳсил олган, мактаб Киевдаги украин тилида таълим олиб бориладиган кам сонли мактаблардан бири бўлиб, ундан Украина маданиятининг кўплаб намояндалари етишиб чиққан; Шу билан бирга, мусиқа мактабида (бандура синфида) ўқиган.
Кейинчалик Косово амалий ва декоратив санъат мактабида, сўнгра Лвов амалий санъат институтида (санъат тарихи факултетида – Яким Запаска, Владимир Овсийчук, Май Билан) таҳсил олади. Кейинчалик Киевга Украина Бадиий академиясига ўтади ва Платон Белецкийнинг маърузаларини тинглайди[2].
1980-йилларнинг охиридан бошлаб миллий ҳаракатда, Мустақил Украина ёшлар иттифоқи (СНУМ) қўшилган, Дмитрий Корчинскийнинг яқин сафдоши.
Совет даврида бандурада кўплаб кўргазмали чиқишлар қилган. 1990-йилларда кобза Остап Вересай, қадимги дунё бандураси ва гурди билан бирга анъанавий кобзар-лира репертуарини тизимли равишда қайта яратишни мақсад қилади.
Репертуарнинг муҳим қисмини: думалар, Почаев лаврасининг қадимий қўшиқлари, Запороже қўшиқлари, казаклар забурлари, рицарлик қўшиқлари, қул нолалари, марсиялар, руҳий ва дунёвий қўшиқлар каби эпик асарлар ташкил этади. Сўнгги ўрта асрларда яратилган мусиқа ва адабиёт ёдгорликлари бугунги кунгача оғзаки ижодда (баъзан қўлёзма ёки босма тўпламларда сақланиб қолган) ва ота-боболарнинг қўшиқларида қисман сақланиб қолган.

Слепецкий, Старцевский ёки Дедовский репертуаридан ташқари, у („Хория Казацкая“ ансамбли раҳбари сифатида) ХВ–ХВИИИ асрлардаги Рус-Украинанинг қадимги мусиқа ва адабиёти ёдгорликларини ва шоирлар сўзлари асосида яратилган асарларни ижро этган.
„Крайна мрій“, „Трйпиллиан Cирcле“ каби машҳур фестивалларда иштирок этган. 2002-йилда Украина зиёлиларининг оммавий қабрлари – Сандармох тракти ва Соловецкий оролларига оммавий зиёратда қатнашган.
Республіканска платформа аъзоси.
Павел Когутнинг „Посттравматическая рапсодия“ филмидаги бастакор ва актёр.
2018-йилдан бери УА: Радио Cултуре телеканалида „Хорея Казацка“ дастурини олиб боради.
2019-йилда Т.Компаниченконинг „Завжди Украйна буде“ қўшиғи 2019-йилги „Незламни“ филмининг саундтрекларидан бирига айланган[3].
„Майдан“даги иштироки
Компаниченко 2004-йилги „Апелсин инқилоби“нинг фаол иштирокчиси бўлиб, инқилоб давомида Киевдаги Мустақиллик майдонининг асосий саҳнасида кўп концерт берган.
2012-йил 26-октябрда мусиқачи Интер телеканалида Олег Тягнибокни қўллаб-қувватлаш учун „Евгений Киселёв билан катта сиёсат“ дастурида иштирок этиши керак бўлган. „Свобода“ студияга киритилмагани учун Компаниченко очиқ ҳавода чиқиш қилган[4].
Евромайдон пайтида Мустақиллик майдонида ўнлаб концертлар берди ва уруш қўшиқларини ижро этган.
2014-йил март ойида Россия-Украина уруши бошланганидан кейин жанговар ҳудудга тез-тез ташриф буюриб, у ерда Украина армияси аскарлари ва кўнгиллилар билан суҳбатлашган. Кўнгиллилар ҳаракати иштирокчиси. Қадимги дунёда яратилган бир қатор шеърий асарлар муаллифи, хусусан, „Дума про битву на Савур-могилі“ ва „Та шукав козак чести й слави…“ қўшиқлари Иловайскда ҳалок бўлган украиналик аскарларга бағишланган.
Оиласи
Киевлик Нина Бурмистровага уйланган. Тўрт фарзанинг: Святополк, Богуслав, Богдана ва София отаси.
Олег Скрипканинг чўқинтирган отаси. Олегнинг ўғли Романни ҳам чўқинтирган. Скрипка эса Тараснинг қизи Софиянинг чўқинтирган отаси[5].
Манбалар
- ↑ Ющенко, В. А. „Указ Президента України № 1001/2008 «Про відзначення державними нагородами України»“ (ук) (2008-йил 6-ноябр). 2016-йил 29-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2024-йил 10-март.
- ↑ „Спадкоємець українських мудреців // День, № 226, 10.12.2004“ (ук). 2020-йил 26-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2024-йил 10-март.
- ↑ Фільм «Незламні» 2019 — ЁуТубе (украин), қаралди: 2024-03-10
- ↑ „Хорошковський наказав не пускати Тягнибока / Частина 2 // 2012“ (ук) (2012-йил 27-октябр). Қаралди: 2024-йил 10-март.
- ↑ „В Олега Скрипки народилася донька“ (ук). Газета.уа (2010-йил 24-июн). Қаралди: 2024-йил 10-март.
Ҳаволалар
| Викиомборда „Тарас Компаниченко“ мавзуси бўйича медиафайллар бор. |
- Страница Тараса Компаниченко на сайте „Киевского Кобзарского сеха“ (Wайбаcк Мачине сайтида 2012-02-22 санасида архивланган)
- Тарас Компаниченко в программе „Последняя Баррикада“ 17.01.2017
- Наследник украинских мудресов– интервю газете „Ден“
- Интервю с Тарасом Компаниченко о перспективах традиционного музицирования на аутентичних певческих инструментах
- Интервю с Тарасом Компаниченко на ЁуТубе
- Архив передачи „Хорея Казацкая“ с 17.02.2019, которую ведёт Тарас Компаниченко на УА: Радио Култура
- Тарас Компаниченко: „Люди до сих пор не могут понят, что убивают не толко танки и пули“