Telimxon
Телим Хон ёки Тилим Хон (форсча: حكیم تلیم خان) (1742 – 1829) – эронлик озарбайжон шоири бўлиб, озарбайжон ва форс тилларида ижод қилган. Унинг энг муҳим асари „Телимхон Девони“ бир неча марта нашр этилган.
Ҳаёти
У Савеҳ туманининг ғарбидаги Мароға қишлоғида туғилган ва шу қишлоқда дафн этилган. Гарчи у бутун мамлакат бўйлаб, айниқса Шерозга, бир қанча сафарлар қилган бўлса-да, эҳтимол қашқай авлодидан бўлган[1]. У ўзининг шеърий тўплами (Девон) билан машҳур ва унинг хотира маросимлари ҳар йили ўтказилади.
Шеърлари
Унинг шеърлари ўз даврининг ижтимоий тузилмасини акс эттиради ва Қожарлар сулоласи давридаги Эронни ва уларнинг қарашларини ўрганиш учун манба ҳисобланади. Унинг шеърлари турк, форс ва озарбайжон тилларига таржима қилинган.
Шеър намунаси:
- Тилим дейир бəйəнмиşəм əзəлдəн
- əл гöтüрмəм Меҳри кимин гüзəлдəн
- неcə дöзüм,
- ярıм гедибдир əлдəн[2]
Таржима:
- Тилимхон айтар, мен азалдан афзал кўрганман
- меҳри каби гўзалликни ҳеч қачон қўлдан бой бермайман
- қанчалик сабр қилай,
- севгилим қўлимдан кетди