Тенор барабан — битта мембранали силиндрсимон барабан. У бас-барабандан баландроқ товуш чиқаради, барабан билан бир хил ўлчамда, лекин қалтираб турадиган пружиналар йўқлиги билан ажралиб туради. Тенор барабанларида диск кўринишидаги юмшоқ мато билан ўралган ёки оддий барабан таёқчалари билан параллел (симметрик) тутқич ёрдамида махсус чўплар билан чалинади. Марш гуруҳларида бир ижрочи бир нечта барабанларни (4 дан 6 гача) турли товуш баландликларида чалади. Агарда Ижрочида 4 та барабан бўлса, энг паст товуш баландлиги одатда ижрочининг чап томонида, иккинчи энг баланди ўнгда, учинчиси чапда ўртада ва энг баланд товушлиги ўнгда ўртада жойлаштирилади. Ушбу тартиб оркестр билан ҳаракатланаётганда, бир вақтнинг ўзида характерли қисмларни ўйнаб, мувозанат сақлашни осонлаштиради. Ижрочининг олдига иложи борича баландроқ созланган қўшимча кичик барабанлар мавжуд бўлганларга қараганда яқинроқ жойлаштирилади.

Оркестрда бирдан олтитагача тенор-барабанчи бўлиши мумкин. Бутун тенор барабан бўлими ҳамжиҳатликда ўйнайди Ҳаракатланаётганда улар бас-барабанчилар ва кичик барабан қисми ўртасида жойлаштирилади.

Марш гуруҳидаги тенор барабанларининг мақсади товушни тембрли бўяшдир. Классик мусиқада хирароқ натижага эришиш учун тенор барабанларидан фойдаланилади (Берлиознинг реквиемси, 1837). 1905-йилда Чарлз Видор оркестрдаги тенор барабанининг мақсади „барабаннинг ягона зарбаси билан бас-барабанига ҳаракатчанлик бериш“ эканлигини ёзган эди[1].

Манбалар

  1. ↑ „ВИЭННА АCАДЕМЙ > Перcуссион > Друмс > Тенор друм > ҲИСТОРЙ“. 2010-йил 2-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 29-апрел.

Ҳаволалар