Тешабой Одилов - Ленинград фронти 55-армияси 43-дивизиясининг 65-о'қчи полкининг снайперчиси бо'лган. Унинг тасдиқланган жанговар сони 114 та нацистни о'лдирган.[1] У Ленин ордени билан тақдирланган ва бу орденни унга шахсан Ҳарбий кенгаш а'зоси А. А. Жданов томонидан топширилган.

Тешабой Одилов
Тешабой Одилов
Таваллуди 15.09.1918
Ҳушёр, Сўх тумани
Вафоти 1998
Ҳушёр, Сўх тумани
Фуқаролиги ССРИOʻzbekiston bayrogʻi Ўзбекистон
Қўшин турлари 43-дивизиясининг 65-о'қчи полки
Хизматдаги йиллари 1939 - 1947
Унвони Лейтенант
Лавозими 65-о'қчи полкининг снайперчиси
Мукофотлари
Билими Педагог
Хизмат қилган мамлакати ССРИ

Биографияси

Тешабой Одилов 1918-йилда Ҳушёр қишлог'ида (Сўх тумани, Фарғона водийси) туг'илган. Миллати тожик.[2] Тешабой Одилов саккизинчи синфни тугатган ва кейинчалик Фарг'онада о'қитувчи бо'либ ишлаган. У 1939-йилда армияга чақирилган ва Г'арбий Белоруссияни озод қилишда иштирок этган. У Виборг яқинида Улуғ Ватан уруши бошланишини бошдан кечирган. Дастлаб у 115-дивизиянинг 638-о'қчи полкида жанг қилган, аммо 1941-йил кузида, яраланганидан со'нг, ҳарбий госпиталдан 43-дивизияга юборилган.[3]


У Невский Пятачокдаги жангларда шуҳрат қозонган. У ерда юзга яқин нацистни (шу жумладан, камида то'ртта душман снайперчисини) о'лдирганидан со'нг, у яраланган ва 55-армиянинг снайперлар мактабига қо'мондон о'ринбосари сифатида юборилган. Мактабда у камида 25 та муваффақиятли снайперни шахсан тайёрлаган. 1942-йил ёзида лейтенант унвонига эга бо'лган Адилов 55-армия снайпер мактаби бошлиг'ининг о'ринбосари - Г. И. Гилбо ва снайпер мактабининг взвод командири этиб тайинланди.[4] Ленинград қамали бузилгандан со'нг, у Гатчинадан Ригагача бо'лган ҳудудни озод қилиш жангларида қатнашган. У урушни 1945-йил 10-майда Латвияда тугатган.


У 1947-йилда ҳарбий хизматдан чиқарилган. Уйга қайтгач, Педагогика институтини тугатган ва ко'п йиллар давомида мактаб директори бо'либ ишлаган.

У 1998-йилда туг'илган шаҳри Ҳушёрда вафот этган.

Хотира

Тешабой Одиловнинг хотираси унинг туг'илган қишлог'и Ҳушёрда, шунингдек, Тожикистон ва Россияда абадийлаштирилган. Унинг жасоратлари уруш пайтида ҳам, кейинчалик ҳам ко'плаб тарихий ва адабий эссе ва газета мақолаларида "Душманни Одилов услубида маг'луб этиш", "Менинг устозим", "Қо'мондонни қутқариш" ва "Жасорат" сарлавҳали мақолаларда - Ленинград яқинидаги уруш пайтидаги тожик аскарлари ҳақида ҳикоя қилинади.[5]

Мукофотлари

Манбалар