Teymuri
Теймури (ўз номи: Теймури, Тимури) — Афғонистон (120 минг киши) ва Эрон (170 минг киши) чегара ҳудудларида яшовчи халқ. Чараймаков гуруҳининг бир қисмидир.
Тилга мансублик
Улар форс (форс) ва дари (Раҳимов 1999:819) тилларининг диалектларида гапиришади.
Диний мансублик
Теймури сунний мусулмонлар, Эронда эса теймурининг кўпчилиги шиа мусулмонлари (Раҳимов 1999:819).
Теймурининг келиб чиқиши
Теймури келиб чиқишининг иккита версияси мавжуд. Теймоур ХИИИ асрнинг мўғул босқинчилигидан кейин ўз этник ҳудудига жойлашди. Бошқа бир фикрга кўра, теймурийлар Ўрта Осиёдан бўлиб, ўз номларини ХИВ-аср охирида уларни босиб олган Темур номидан олган.
Чараймаков ва Теймури этногенезида мўғул[1], туркий ва Эрон халқлари иштирок этди[2].Бир қатор тадқиқотчиларнинг фикрича, мўғуллардан бўлган чораймак қабилаларига Жемшид, Теймен, Теймури[3] киради. Тадқиқотчиларнинг таъкидлашича, жемшид, таймени, фирузкуҳи, теймури диалектларига хос бўлган кучли туркий-мўғул суперстратининг мавжудлиги.
Асосий фаолият
Афғонистондаги теймурийлар хўжаликнинг ўтроқ ва ярим кўчманчи турини бошқарган; Асосий машғулоти деҳқончилик, қўйчилик иккинчи даражали рол ўйнайди. Эроннинг Теймурилари асосан чорвачилик билан шуғулланади (Раҳимов 1999:819).
Аҳоли пунктлари ва турар-жойлар
Теймури қора кабуслар билан қопланган чодирларда яшайди. Ушбу чодирлар афғон (Яҳонтов 1973:303) га ўхшайди.
Адабиётлар
- Маретин Ю. В. Народы мира. Этнографические очерки: Народы Юго-Восточной Азии / Под ред. А. А. Губера. Издательство Академии наук СССР — М.: 1966. — С. 502—511.
- Рахимов Р. Р. Теймури // Народы и религии мира / Глав. ред. В. А. Тишков. — М.: Большая Российская Энциклопедия, 1999. — С. 819.
- Яхонтов С. Е. О классификации языков Юго-Восточной Азии // Страны и Народы Востока. — 1973. — Вып. ХВ. — С. 303.
Манбалар
- ↑ Маретин Ю. В. Народи мира. Этнографическиэ очерки: Народи Юго-Восточной Азии / Под ред. А. А. Губера. Издателство Академии наук СССР — М.: 1966. С. 511.
- ↑ Маретин Ю. В. Народи мира. Этнографическиэ очерки: Народи Юго-Восточной Азии / Под ред. А. А. Губера. Издателство Академии наук СССР — М.: 1966. С. 511.
- ↑ Ономастика Востока. Изд-во "Наука," Глав. ред. восточной лит-ры, 1980 — 152-бет.