Teyya
Qiyofa
Teyya (boshq. Θεία „maʼbuda“)[1] — qadimgi yunon mifologiyasida, titanidlardan biri, Uran va Geining toʻngʻich qizi, Titan Giperionning singlisi va rafiqasi, birinchi oy maʼbudasi, Geliosning onasi (Quyosh), Eos (tongi shafoq) va Seleniya (oy)[2][3][4].
Imlo variantlari
Teyya imlosidan tashqari, quyidagi imlolar mavjud:
- Teya[5];
- Feya.
Intellekt
Ksenagoraga koʻra, Okeandan Kandul va Atlanta kerkoplarini dunyoga keltirdi[6][7].
Baʼzi manbalarga koʻra, Kerkop Okeanidan tugʻilgan titanid Teyya va Teyya farq qiladi, ikkinchisi esa okeanning qizi[8].
Uni Evrifassey[8][9] deb ham atashadi.
Teyaning sharafiga 1895-yilda ochilgan TeYya asteroid (405), shuningdek, Teyaning faraziy qadimiy sayyorasi nomi berilgan[10][11].
Manbalar
- ↑ Lyubker F. Rhea // Realьnыy slovarь klassicheskix drevnostey po Lyubkeru / pod red. F. F. Zelinskiy, A. I. Georgievskiy, M. S. Kutorga, F. Gelьbke, P. V. Nikitin, V. A. Kanskiy, per. A. D. Veysman, F. Gelьbke, L. A. Georgievskiy, A. I. Davidenkov, V. A. Kanskiy, P. V. Nikitin, I. A. Smirnov, E. A. Vert, O. Yu. Klemenchich, N. V. Rubinskiy — SPb.: Obщestvo klassicheskoy filologii i pedagogiki, 1885. — S. 1153—1154.
- ↑ Gesiod. Teogoniya 371—374; Pindar. Istmiyskie pesni V 1; Psevdo-Apollodor. Mifologicheskaya biblioteka I 1, 3; I 2, 2
- ↑ FYeYYa, TYeYYa. v slovare antichnosti
- ↑ Lyubker F. Θεία // Realьnыy slovarь klassicheskix drevnostey po Lyubkeru / pod red. F. F. Zelinskiy, A. I. Georgievskiy, M. S. Kutorga, F. Gelьbke, P. V. Nikitin, V. A. Kanskiy, per. A. D. Veysman, F. Gelьbke, L. A. Georgievskiy, A. I. Davidenkov, V. A. Kanskiy, P. V. Nikitin, I. A. Smirnov, E. A. Vert, O. Yu. Klemenchich, N. V. Rubinskiy — SPb.: Obщestvo klassicheskoy filologii i pedagogiki, 1885. — S. 1370.
- ↑ Fiya // Bolьshaya entsiklopediya / pod red. S. N. Yujakov — SPb.: Prosveщenie, 1905. — T. 20. — S. 813.
- ↑ Leksikon Sudi // Kommentariy O. P. Tsibenko v kn. Diodor Sitsiliyskiy. Istoricheskaya biblioteka. Kn.4-7. SPb, 2005. S.312
- ↑ Lyubker F. Σελήνη // Realьnыy slovarь klassicheskix drevnostey po Lyubkeru / pod red. F. F. Zelinskiy, A. I. Georgievskiy, M. S. Kutorga, F. Gelьbke, P. V. Nikitin, V. A. Kanskiy, per. A. D. Veysman, F. Gelьbke, L. A. Georgievskiy, A. I. Davidenkov, V. A. Kanskiy, P. V. Nikitin, I. A. Smirnov, E. A. Vert, O. Yu. Klemenchich, N. V. Rubinskiy — SPb.: Obщestvo klassicheskoy filologii i pedagogiki, 1885. — S. 1223.
- ↑ 8,0 8,1 TYeYYa v ensiklopedii
- ↑ Teyya (Feyya)
- ↑ Leksikon Sudы // Kommentariy O. P. Tsыbenko v kn. Diodor Sitsiliyskiy. Istoricheskaya biblioteka. Kn.4-7. SPb, 2005. S.312
- ↑ Gesiod. Teogoniya 371—374; Pindar. Istmiyskie pesni V 1; Psevdo-Apollodor. Mifologicheskaya biblioteka I 1, 3; I 2, 2
Havolalar
- Teyya // Realьnыy slovarь klassicheskix drevnostey / avt.-sost. F. Lyubker ; Pod redaktsiey chlenov Obщestva klassicheskoy filologii i pedagogiki F. Gelьbke, L. Georgievskogo, F. Zelinskogo, V. Kanskogo, M. Kutorgi i P. Nikitina. — SPb., 1885. — S. 384.
- Smith, William; Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, London (1873). «Theia»
- Mifologicheskiy slovarь / Gl. red. E. M. Meletinskiy. M.: Sovetskaya entsiklopediya, 1990. — 672 s.