The Strokes
Тҳе Строкес — 1998-йил Ню-Ёрк шаҳрида ташкил этилган Америка рок гуруҳи. Гуруҳ таркиби вокалчи ва қўшиқнавис Жулиан Cасабланcас, гитарачилар Ниcк Валенси ва Алберт Ҳаммонд Жр., бас-гитарачи Николаи Фраитуре ҳамда барабанчи Фабризио Мореттидан иборат. Улар 2000-йилларнинг бошидаги гараге роcк ва пост-пунк ревивал йўналишларининг етакчи жамоаларидан бири ҳисобланади.
Тҳе Строкес | |
|---|---|
|
Тҳе Строкес гуруҳи 2022-йилда Берлинда консерт берган пайти. Чапдан ўнгга: Жулиан Cасабланcас, Николаи Фраитуре, Алберт Ҳаммонд Жр., Фабризио Моретти ва Ниcк Валенси. | |
| Умумий маълумот | |
| Келиб чиқиши | Ню-Ёрк, АҚШ |
| Жанрлар | |
| Фаолият йиллари | 1998–ҳозиргача |
| Лейбллар | |
| Аъзолар |
|
| Веб-сайт | тҳестрокес.cом |
2001-йил бошида гуруҳнинг „Тҳе Модерн Аге“ номли илк мини-албоми (ЭП) чиқаради. Бу кичик овоз ёзиш компаниялари ўртасида гуруҳ билан шартнома тузиш учун кучли рақобатни юзага келтирди. Натижада гуруҳ охир-оқибат РCА Реcордс билан шартнома имзолайди. Ўша йилнинг ёзида гуруҳ ўзининг илк студиявий албоми — „Ис Тҳис Ит“ни чиқарди. Албом танқидчилар томонидан юқори баҳоланиб, тижорий жиҳатдан ҳам муваффақият қозонди. Шундан бери ушбу албом „энг яхши албомлар“ рўйхатидан жой олиб келмоқда. Кейинчалик гуруҳ „Роом он Фире“ (2003) ва „Фирст Импрессионс оф Эартҳ“ (2005) албомларини чиқарди. Иккала албом ҳам яхши сотилган бўлса-да, „Ис Тҳис Ит“ каби муваффақиятга эриша олмади.
Беш йиллик танаффусдан сўнг, гуруҳ „Англес“ (2011) ва „Cомедоwн Мачине“ (2013) албомларини тақдим этди. Бу албомлар омма томонидан ижобий кутиб олинди. Шунга қарамай ушбу албомларнинг сотув кўрсаткичлари паст эди. РCА лейбли билан дастлабки шартнома якунлангач, гуруҳ Cасабланcасга тегишли бўлган Cулт лейбли орқали „Футуре Пресент Паст“ (2016) мини-албомини чиқарди. Гуруҳ ўн йилликнинг қолган қисмида нисбатан фаол бўлмади. Камдан-кам жонли консертлар берди ва асосий эътиборни гуруҳ аъзоларининг шахсий лойиҳаларига қаратди.
2020-йилда улар етти йиллик танаффусдан кейинги илк студиявий албоми — „Тҳе Неw Абнормал“ни тақдим этишди. Албомга Риcк Рубин продусерлик қилди ҳамда Cулт ва РCА лейбллари орқали сотувга чиқди. Албом танқидчилар томонидан жуда ижобий баҳоланди ва гуруҳнинг аввалги шон-шуҳратига қайтиши сифатида кўрилди. Ушбу албом 63-Греммий мукофотини топшириш маросимида „Энг яхши рок албом“ номинациясида ғолиб чиқди[1].
Гуруҳнинг эттинчи студиявий албоми бўлмиш „Реалитй Аwаиц“ 2026-йил 24-июлда чиқарилиши режалаштирилган.
Тарихи
1998–2001: Ташкил топиши ва Тҳе Модерн Аге мини-албоми
Асосий вокалчи ва қўшиқнавис Жулиан Cасабланcас, гитарачи Ниcк Валенси ва барабанчи Фабризио Моретти Манхеттендаги Дwигҳт Счоол мактабида таҳсил олиб юрган ўсмирлик чоғларида бирга мусиқа чалишни бошлайди. Ҳамда 1997-йилда норасмий гуруҳ тузишади. Кейинчалик уларга Cасабланcас билан бирга Лйcéэ Франçаис де Неw Ёрк мактабида ўқиган бас-гитарачи Николаи Фраитуре келиб қўшилди. 1998-йил охирида гуруҳ таркибига гитарачи Алберт Ҳаммонд, Жр. таклиф қилинди[2]. У Ню-Ёркка эндигина кўчиб келган эди ва Швейсариянинг Нён шаҳри яқинидаги Институт Ле Росей хусусий интернат-мактабида қисқа муддат бирга ўқиган эски таниши Cасабланcас билан қайта алоқа ўрнатади. Ҳаммонд гуруҳга қўшилган энг охирги аъзо бўлди. Кўп ўтмай, улар бир хонадонда бирга яшай бошлашди. Ҳаммонд бу ҳақида: „Икки ҳафта ўтгач, биз аллақачон битта квартирани баҳам кўраётган эдик“, деб эслайди[3].
Кейинги икки йил давомида гуруҳ Ню-Ёрк шаҳрида тинимсиз машқ қилди ва консертлар берди. Уларнинг кўплаб замондошлари гуруҳнинг илк муваффақиятларини уларнинг характерлари фидойилиги ва меҳнацеварлиги натижаси деб билишади[2]. Улар деярли ҳар кеча машғулот ўтказишган бўлиб, репетицияларнинг аксарияти Мидтоwн Манхеттендаги Тҳе Мусиc Буилдинг биносида бўлиб ўтган. Гуруҳ „Тҳе Строкес“ номи остидаги илк расмий консертини 1999-йил 14-сентябрда „Тҳе Спирал“ клубида берди[2]. Тез орада улар Манхеттеннинг рок-клубларида, жумладан, Лоwер Эаст Сидедаги „ҲиФи Бар“ ва „Луна Лоунге“да, кейинчалик эса машҳур „Мерcурй Лоунге“да мунтазам чиқиш қила бошлашди. Мерcурй Лоунгенинг ёш тадбирлар ташкилотчиси Рян Гентлес вақт ўтиб гуруҳнинг менежери бўлиш учун ўз ишидан бўшади[4].
Гуруҳ 14 та қўшиқдан иборат дастурни (бу дастур гуруҳнинг 2001-йилдаги дебют „Ис Тҳис Ит“ албомининг дастлабки асоси эди) машқ қила бошлади, булар қаторига „Алоне, Тогетҳер“, „Барелй Легал“, „Ласт Ните“, „Тҳе Модерн Аге“, „Неw Ёрк Cитй Cопс“, „Сома“, „Сомедай“, „Таке Ит ор Леаве Ит“ ва „Тҳис Лифе“ (кейинчалик „Трйинг Ёур Луcк“ номи билан чиққан) қўшиқлари киради. Ушбу қўшиқларнинг кўпчилиги ҳозирги матнидан фарқ қилган. Гуруҳ 2000-йилда Луна Лоунгедаги консертдан сўнг продусер Гордон Рапҳаэл билан танишди ва у билан биргаликда дебют демо — „Тҳе Модерн Аге“ мини-албомини ёзди. Гуруҳ ушбу демони Буюк Британиядаги қайта тузилган Роугҳ Траде Реcордс лейблига юборди. Албом у ерда катта қизиқиш уйғотди ва гуруҳнинг илк расмий релизига сабаб бўлди. Британиянинг „НМЕ“ журнали албом сотувга чиқишидан бир ҳафта олдин ўз сайтида „Ласт Ните“ қўшиғини бепул МП3 форматида юклаб олишга рухсат берди. Ушбу мини-албом сўнгги йилларда овоз ёзиш лейбллари ўртасида рок гуруҳи билан шартнома тузиш учун энг йирик рақобатга сабаб бўлди[5]. 2001-йил август ойида Тҳе Строкес илк бор „Тҳе Фадер“ нашрининг тўққизинчи сони муқовасида пайдо бўлди[6].
2001–2002: Ис Тҳис Ит

Тҳе Строкес ўзининг дебют студиявий албоми — „Ис Тҳис Ит“ни 2001-йил июл ойида Австралияда, август ойида эса Япония ва Буюк Британияда тақдим этди. АҚШ версияси ўша йилнинг октябр ойида сотувга чиқди. Австралия, Япония ва Буюк Британиядаги релизлар гуруҳнинг ушбу мамлакатлардаги промо-турлари билан бир вақтга тўғри келди. Булар қаторига „Реадинг ва Леэдс“ фестиваллари ҳам киради. У ерда гуруҳга бўлган қизиқиш жуда тез ўсганлиги сабабли, ташкилотчилар уларнинг чиқиш вақтини икки марта юқорироқ поғонага кўтаришди. Дастлаб кичик саҳнада чиқиши керак бўлган гуруҳ асосий саҳнага ўтказилди ва бу уларнинг ўша пайтгача бўлган чиқишларидаги энг йирик аудиториясини тўплади[7].
Албомга „Роом Он Фире“ албомида бўлгани каби, Гордон Рапҳаэл продусерлик қилди[8]. РCА Реcордс албом муқоваси ва ундаги баъзи қўшиқ матнлари сабабли Шимолий Америкада (АҚШ) релизни бироз кечиктирди. Халқаро миқёсда чиқарилган муқовада аёл кишининг яланғоч танасига қора чарм қўлқоп кийган қўл қўйилган фотосурат тасвирланган эди. Шимолий Америка версиясида эса бу тасвир Катта Европа пуфак камерасидаги зарралар тўқнашуви акс этган фотосуратга алмаштирилди. Бундан ташқари, РCА гуруҳнинг „Неw Ёрк Cитй Cопс“ таронасини „Wҳен Ит Стартед“ қўшиғига алмаштирди. Гуруҳнинг „Ню-Ёрк полициячилари унчалик ақлли эмас“ деган нақаротга эга ушбу қўшиғи 11-сентябр воқеаларидан сўнг жамоатчиликда норозилик уйғотиши мумкин эди. Шунга қарамай, „Неw Ёрк Cитй Cопс“ қўшиғи 2010-йил 1-мартда „Неw Ёрк“ журнали томонидан „Ню-Ёркнинг энг сара қўшиқлари“ рўйхатида 12-ўринга лойиқ кўрилди. Кечикишлар ва можароларга қарамай, „Ис Тҳис Ит“ албоми юксак олқишларга сазовор бўлди. „Роллинг Стоне“ журнали унга 4 та юлдуз, Питчфорк Медиа эса 9.1 балл берди. Албом кўплаб танқидчиларнинг йил якунлари бўйича топ-10 рўйхатидан жой олди. „Энтертаинмент Wеэклй“ ва „Тиме“ журналлари уни „Йил албоми“ деб топди. Танқидчилар Тҳе Строкес гуруҳининг дастлабки қўшиқларида CБГБ саҳнасининг афсонавий гуруҳи Телевисион таъсирини сезишади. Бироқ, Жулиан Cасабланcас ва бошқа аъзолар бу гуруҳни деярли тингламаганликларини айтиб, асосий илҳом манбалари Тҳе Велвет Ундергроунд ва Тҳе Доорс эканлигини таъкидлашади[9].
„Ис Тҳис Ит“ чиққандан сўнг, гуруҳ бутун дунё бўйлаб, жумладан, Япония, Австралия, Янги Зеландия, Европа ва Шимолий Америкада гастролда бўлди. Гуруҳ Шимолий Америка тури давомида бир неча бор Тҳе Роллинг Стонес консертларининг очилиш қисмида чиқиш қилди. Европадаги ёзги тур давомида „Ин Трансит“ номли гуруҳнинг шахсий мини-ҳужжатли филми суратга олинди. 2002-йил август ойида гуруҳ Буюк Британиядаги Cарлинг Wеэкенд фестивалларида иккинчи марта асосий гуруҳ сифатида қатнашди. Кейинчалик Ню-Ёркдаги Радио Cитй Мусиc Ҳалл саҳнасида Тҳе Wҳите Стрипес гуруҳига ҳамроҳлик қилди. Жаcк Wҳите саҳнада Тҳе Строкес гуруҳига қўшилиб, „Неw Ёрк Cитй Cопс“ қўшиғидаги гитара солосини ижро этди. Ўша даврда гуруҳ кўплаб тунги ток-шоуларда мусиқий меҳмон сифатида ҳам иштирок этди. Албомдаги бир нечта қўшиқлар учун клиплар суратга олинди ва уларнинг барчасига Роман Cоппола режиссорлик қилди.
„Ис Тҳис Ит“ албоми мухлислар ва танқидчиларда ўчмас таассурот қолдирди. 2009-йилда „НМЕ“ нашри „Ис Тҳис Ит“ни „Ўн йилликнинг энг яхши албоми“ (2000-йиллар) деб эълон қилди[10]. Албом „Роллинг Стоне“ журналининг энг яхши албом рўйхатида иккинчи ўринни эгаллади. Журналнинг ўша сонидаги „00-йилларнинг 100 та энг яхши қўшиғи“ рўйхатида гуруҳнинг „Ҳард то Эхплаин“ ва „Ласт Ните“ тароналари мос равишда 59 ва 16-ўринларни эгаллаган эди)[11]. 2011-йил январ ойида „Роллинг Стоне“ ўзининг Фаcебоок мухлислари ўртасида барча даврларнинг энг яхши дебют албомларини аниқлаш учун сўровнома ўтказди. „Ис Тҳис Ит“ ўнинчи ўринни эгаллади ва рўйхатдаги энг янги албом бўлди. Ундан олдинги ўринда Пеарл Жам гуруҳининг 1991-йилдаги Тен дебюти жой олганди[12].
2003–2004: Роом он Фире
Гуруҳ 2002-йилда продусер Нигел Годрич билан янги албом ёзишни бошлади. Бироқ кейинчалик у билан ҳамкорликни тугатиб яна „Ис Тҳис Ит“ продусери Гордон Рапҳаэлга қайтишди. Годрич билан ёзилган қўшиқлар ҳеч қаерда эълон қилинмади[13]. 2003-йил август ойида гуруҳ Япония бўйлаб гастрол сафарини ўтказди. Ушбу сафар давомида улар ҳали расман чиқарилмаган бир нечта янги қўшиқларни ижро этди. Улар қаторига „Рептилиа“, „Меэт Ме ин тҳе Батҳроом“, „Тҳе Wай Ит Ис“, „Бетwеэн Лове & Ҳате“ ва „12:51“ қўшиқлари киради. Гуруҳ шунингдек, Паул Анканинг „Мй Wай“ қўшиғини японча матн билан ижро этди. Тҳе Строкес ўзининг иккинчи албоми „Роом он Фире“ни 2003-йил октябр ойида чиқарди. Албом танқидчилар томонидан яхши баҳоланди, аммо тижорий жиҳатдан пастроқ натижа кўрсатди. Албомнинг гуруҳнинг ўзига хос мусиқий услуби сақлаб қолган эди[14] Тҳе Cарс,[15] Боб Марлей[16]. Ҳамда Блондиэ, тҳе Cарс ва Боб Марлей ижодига ўхшаш эди[17][18][14]. Мазкур муваффақиятлар ортидан улар иккинчи марта „Спин Магазине“ муқовасида пайдо бўлишди. Гуруҳнинг ҳар бир аъзоси учун алоҳида муқова босилди. Шунингдек, улар биринчи марта „Роллинг Стоне“ муқовасини безашди. Оммавий ахборот воситаларининг гуруҳга бўлган эътибори барабанчи Моретти ва актриса Дреw Баррйморе ўртасидаги муносабатлар туфайли ҳам ортди ва бу муносабатлар 2007-йил январида якунига етди. Албомнинг биринчи сингли „12:51“ бўлиб, ундаги ғайриоддий синтезатор симуляциясини Валенси ўз гитараси орқали чалган эди. Қўшиқ клипи ҳам Роман Cоппола томонидан 1980-йилларнинг „Трон“ илмий-фантастик филми услубида суратга олинди.
2003-йил ноябр ойида Тҳе Строкес „Лате Нигҳт wитҳ Cонан ЎБриэн“ кўрсатувида чиқиш қилиб, „Рептилиа“, „Wҳат Эвер Ҳаппенед“, „Ундер Cонтрол“ ва „И Cанът Wин“ қўшиқларини жонли ижро этди[19]. 2003–2004-йиллардаги „Роом он Фире Тоур“ доирасида уларга Кингс оф Леон ва Регина Спектор гуруҳлари ҳамроҳлик қилди. Тур давомида Спектор ва Тҳе Строкес биргаликда „Модерн Гирлс & Олд Фашион Мен“ дуэтини ёзишди ва у „Рептилиа“ синглининг Б-сиде қисмида жой олди. Шунингдек, консертларда гуруҳ Тҳе Cлаш гуруҳининг „Cлампдоwн“ қўшиғига кавер ижро этди ва бу кейинчалик „Тҳе Энд Ҳас Но Энд“ синглининг Б-сиде қисмида чиқарилди.
2004-йил охирида Тҳе Строкес жонли ижро албомини чиқаришни режалаштираётганини маълум қилди. „Ливе ин Лондон“ номли ушбу пластинка 2004-йил октябр ойида чиқиши керак эди, бироқ овоз ёзиш сифатидаги муаммолар туфайли лойиҳа бекор қилинди. Албом Шимолий Лондондаги афсонавий Алехандра Палаcе аренасидаги консертда ёзиб олинган эди.
2005–2007: Фирст Импрессионс оф Эартҳ ва танаффус

2005-йил сентябр ойи охирида гуруҳнинг учинчи албомидан жой олган „Жуиcебох“ таронаси интернетда тарқалиб кетди. Бу воқеа эса синглни расман чиқарилиш санасидан олдин эълон қилишга мажбур қилди. Сингл рақамли платформаларда тақдим этилди. „Жуиcебох“ гуруҳнинг Буюк Британиядаги топ-10 талигига ва АҚШ „Модерн Роcк“ рейтингида топ-10 талигига кирган иккинчи қўшиғига айланди. 2005-йил ноябр ва декабр ойларида гуруҳ ҳали чиқмаган албомни тарғиб қилиш мақсадида дунёнинг йирик шаҳарларида бир марталик махсус консертлар берди. Уларнинг учинчи студиявий албоми — „Фирст Импрессионс оф Эартҳ“ 2006-йил 3-январда сотувга чиқди[20]. Албом турли хил тақризлар олди ва АҚШда 4-ўринда, Буюк Британияда эса гуруҳ тарихида илк бор 1-ўринда дебют қилди. Японияда албом чиқарилган биринчи ҳафтасиданоқ „олтин“ мақомига сазаввор бўлди. Шунингдек, у икки ҳафта давомида иТунес платформасида энг кўп юклаб олинган албом бўлди. Фраитуре ушбу албомни „илмий кашфиёт“га ўхшатди. 2006-йил январ ойида гуруҳ иккинчи бор Сатурдай Нигҳт Ливе шоусида иштирок этиб, „Жуиcебох“ ва „Ёу Онлй Ливе Онcе“ қўшиқларини ижро этди. Ушбу албом гуруҳнинг аввалги икки албомидан сезиларли даражада фарқ қилар эди. Бунинг асосий сабабларидан бири продусернинг ўзгаргани бўлди — Гордон Рапҳаэл ўрнини Давид Каҳне эгаллади[21]. Дастлабки юқори сотув кўрсаткичларига қарамай, „Фирст Импрессионс оф Эартҳ“ гуруҳ албомлари ичида танқидий ва тижорий жиҳатдан энг паст баҳоланган албом бўлиб қолди.
2006-йилда гуруҳ Британия тури давомида 18 та консерт берди. 2006-йил феврал ойида Тҳе Строкес „НМЕ Аwардс“ маросимида „Энг яхши халқаро гуруҳ“ номинациясида ғолиб чиқди. Март ойида гуруҳ АҚШ бўйлаб ўзининг энг узоқ давом этган турини бошлади. Албомнинг иккинчи сингли „Ҳеарт ин а Cаге“ 2006-йил март ойида чиқди. Ўша йилнинг ёзида гуруҳ Европадаги бир қатор йирик фестивалларда, жумладан, Швециядаги „Ҳулцфред Фестивал“, Даниядаги „Роскилде Фестивал“, Ирландиядаги „Охеген Фестивал“, Швейсариядаги „Монтреух Жазз Фестивал“, Испаниядаги „ФИБ“, Япониядаги „Фужи Роcк Фестивал“ ва Жанубий Кореядаги „Пентапорт Роcк Фестивал“да иштирок этди. Август ва сентябр ойларида эса Австралия ҳамда Мексикага турлар бўлиб ўтди. АҚШда гуруҳ Том Петтй & тҳе Ҳеартбреакерс гуруҳининг „Ҳигҳwай Cомпанион“ тури доирасидаги бешта консертини очиб берди[22]. Ушбу тур якунлангач, Cасабланcас мухлисларга гуруҳ узоқ муддатли танаффусга чиқишини маълум қилди. Кўп ўтмай, гуруҳ менежери Рян Гентлес ҳам буни расман эълон қилди. 2007-йил май ойида гуруҳнинг янги веб-сайти ишга тушди ва унда Wаррен Фу режиссорлигида суратга олинган „Ёу Онлй Ливе Онcе“ қўшиғининг клипи тақдим этилди. Клипда „Изе оф тҳе Wорлд“ қўшиғидан ҳам қисқа парча ишлатилган. Гуруҳнинг „Ёу Талк Wай Тоо Муч“ қўшиғи эса Форд Сйнc тизими рекламасида фойдаланилди. 2007-йил охирида Александра Cиснерос Тҳе Строкес гуруҳининг ёрдамчи менежери этиб тайинланди.
Манбалар
- ↑ Мадисон Блоом. „Тҳе Строкес Wин Бест Роcк Албум ат 2021 Граммйс“. Питчфорк (2021-йил 14-март). Қаралди: 2021-йил 14-март.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Гоодман, Лиззй „Тҳесе Гуйс Алл Го Со Фар Баcк“, . Меэт Ме ин тҳе Батҳроом: Ребиртҳ анд Роcк анд Ролл ин Неw Ёрк Cитй 2001–2011. Неw Ёрк: ҲарперCоллинс/Дей Ст., 2017 — 109–118-бет. ИСБН 978-0-06-223309-7.
- ↑ Симпсон, Даве; Симпсон, Интервиэw бй Даве. „Тҳе Строкес: ҳоw wе маде Ис Тҳис Ит“ (эн-ГБ) (2015-йил 24-март). Қаралди: 2024-йил 2-ноябр.
- ↑ Буш, Б. (Аугуст 2002). Тҳе строкес. Мусиc Cоннеcтион, 26, 32–35.
- ↑ Жоэ Д'Ангело. „Тҳе Строкес: "Wе Жуст До Оур Оwн Тҳинг"“. МТВе.cом (2001). 2007-йил 11-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2007-йил 23-январ.
- ↑ „Фадер 50: Неw Ёрк Роcк“. Тҳе Фадер. Новембер 26, 2007. Қаралди: Новембер 14, 2013.
- ↑ „Фестивалс промоте Тҳе Строкес“. Неwс.ббc.cо.ук (2001-йил 23-август). Қаралди: 2026-йил 22-март.
- ↑ „Тҳе Строкес Продуcер Гордон Рапҳаэл он тҳе Чанcес оф тҳе Банд Cелебратинг 20 Еарс оф Ис Тҳис Ит“. НМЕ. Қаралди: Май 14, 2023.
- ↑ Элисcу, Женнй (Април 11, 2002). „Тҳе Строкес оф Гениус“. Роллинг Стоне. Април 1, 2010да асл нусхадан архивланди. Қаралди: Новембер 20, 2009.
- ↑ Фуллертон, Жамиэ „Тҳе Строкес' 'Ис Тҳис Ит' топс НМЕ албумс оф тҳе деcаде лист“. Нме.cом (2009-йил 17-ноябр). Қаралди: 2023-йил 9-январ.
- ↑ Сингҳ, Амрит „Роллинг Стоне'с 100 Бест Албумс, Сонгс оф Тҳе '00с“. Стереогум (2009-йил 10-декабр). Қаралди: 2011-йил 9-июл.
- ↑ „Роллинг Стоне'с Фаcебоок Фанс Наме Топ 10 Дебут Албумс: 10. Тҳе Строкес, 'Ис Тҳис Ит' | Роллинг Стоне Мусиc | Пҳотос“. Роллингстоне.cом. Қаралди: Жулй 9, 2011.
- ↑ Моленда, М. (2003, 12). Элеcтриc wарриорс: Тҳе строкес' алберт ҳаммонд, жр. анд ниcк валенси плай ит лике ит ис. Гуитар Плаер, 37, 70–76, 78.
- ↑ 14,0 14,1 Милнер, Грег (Новембер 21, 2003). „Тҳе Строкес, 'Роом он Фире' (РCА)“. Спин. Қаралди: Жуне 25, 2019.
- ↑ Митчум, Роб „Тҳе Строкес: Роом он Фире“. Питчфорк (2003-йил 26-октябр). Қаралди: 2019-йил 25-июн.
- ↑ Тйрангиэл, Жош (Оcтобер 19, 2003). „Дифферент Строкес?“. Тиме Магазине. Деcембер 22, 2019да асл нусхадан архивланди. Қаралди: Жуне 25, 2019.
- ↑ Митчум, Роб „Тҳе Строкес: Роом он Фире“. Питчфорк (2003-йил 26-октябр). Қаралди: 2019-йил 25-июн.
- ↑ Тйрангиэл, Жош (Оcтобер 19, 2003). „Дифферент Строкес?“. Тиме Магазине. Деcембер 22, 2019да асл нусхадан архивланди. Қаралди: Жуне 25, 2019.
- ↑ ДеРогатис, Ж. (2004, 04). Тҳе строкес' фабризио моретти: Сcулптинг роcк 'Нъ ролл. Модерн Друммер, 28, 62–66, 68, 70.
- ↑ „Фирст Импрессионс оф Эартҳ - Тҳе Строкес“. АллМусиc. Қаралди: 2020-йил 8-апрел.
- ↑ Марчесе, Д. (Жануарй 2006). Мусиc: Онwард анд инто тҳе аудиосcапе — тҳе строкес упграде тҳеир cуте дисчевелмент бут леаве а феw тоо манй сехй ҳоокс беҳинд. Тҳе Виллаге Воиcе, 51, C81.
- ↑ „Том Петтй Аддс Септ. Датес wитҳ Строкес, Франк Блаcк“. Спин.cом (2006-йил 7-июл). Қаралди: 2011-йил 9-июл.