Юнг, Янг Томас (инглизча: Тҳомас Ёунг; 1773.13.6, Сомерсет графлиги, Милвертон — 1829-йил, 5-октябр, Лондон) — инглиз физиги, врачи ва астрономи; ёруғлик тўлқин назариясини яратувчилардан бири. Лондон ва Қироллик жамияти аъзоси (1794), шу жамият котиби (1802—28). Лондон, Эдинбург ва Гёттинг университетларида ўқиган. Лондон Қироллик институти профессор (180103). Фанда, асосан, физик олим сифатида танилган. Кўз аккомодациясини таърифлаб берган (1793), тўлқинлар суперпозиция принсипини тавсия этган (1800). Биринчи бўлиб ёруғлик интерференсиясини тушунтирган (1801), „интерференсия“ атамасини киритган (1803). Юнг тажрибаси деб аталувчи тажрибани ўтказган (1802). Ултрабинафша нурлар интерференсиясини кашф этган (1803). Рангли кўриш назариясини ишлаб чиққан ва рангли нурларнинг тўлқин узунлигини ўлчаган (1803) ва ҳоказо. Силжиш деформациясини ўрганган, Юнг модули (қаранг Эластиклик модули) деб аталадиган физик катталикни киритган (1807)[1].

Тҳомас Юнг
инглизча: Тҳомас Ёунг
Имзоси

Манбалар