Тимир Алексеевич Пинегин (12-июн 1927-йил, Москва — 31-январ 2013-йил[1][2][3]) — совет яхтачиси, СССРда елканли спорт бўйича биринчи Олимпия ўйинлари чемпиони, Европа ва Шимолий Африка чемпионатлари ғолиби, СССРда хизмат кўрсатган спорт устаси (1960), „Елканли спортлар анъанасини тиклаш фонди“нинг фахрий президенти, ёшлар учун „Елкан академияси“ таълим тизимининг асосчиси.

Тимир Пинегин
Шахсий маълумотлари
Жинси эркак
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР Rossiya bayrogʻi Россия
Таваллуд санаси 12-июн 1927-йил
Москва, РСФСР, СССР
Вафот санаси 31-январ 2013-йил(2013-01-31)
(85 ёшда)
Бўйи 164 см
Вазни 65 кг
Турмуш ўртоғи Галина Илинична Железнова
Болалари Елена
Спорт
Мамлакат SSSR bayrogʻi СССР
Қайси спорт Елканли спорт
Клуби ССК ҳарбий денгиз флоти
Мураббий(лар)и Георгий Афанасевич Гордиенко

15 карра СССР чемпиони: „Звёздний“ билан 13 та соврин (1953—1962, 1964—1965, 1969); „Солинг“ билан 2 та соврин (1970—1971 (чемпионлик унвони кворум йўқлиги сабабли берилмаган), 1972—1973) ютган.

Биографияси

1964 ва 1968-йилларда Пинегин ва Шутков бошқарган 4773 рақамли „Звёздник“ еклнали кемаси акс этган почта маркаси
Тимир Алексеевич Пинегиннинг халқаро тоифадаги СССР спорт устаси гувоҳномаси.

Москвада талаба оиласида туғилган. Унинг бобоси Илин Аристарх Валдимирович таниқли психиатрия профессори бўлган.

Тимирнинг отаси Алексей Дмитриевич Пинигин 1903-йилда Ёқут Автоном Совет Социалистик Республикасининг Мегино Кангалас улусининг биринчи Мелжехсинск наслегида туғилган, миллати ёқут. Шимолий халқлар институти ва Москва давлат университетининг филология факултетини тамомлаган[4]. Урушдан олдинги йилларда репрессия қилинган. Ленинград фронтида мерган сифатида жанг қилган. 1944-йил 15-январда Ленинград қамалини ёриб ўтишда вафот этган[4].

Онаси Александра Аристарховна Илина (1906—1984) моторли қайиқда сузиш ва отиш спорти билан шуғулланган. Физика-математика фанлари номзоди даражасига эга бўлган бўлиб, органик таҳлилчи сифатида ишлаган[5].

Тимир Пинегин ёкутлар орасидан чиққан биринчи Олимпия чемпиони, Хоробутнинг Мегин қишлоғидаги спорт зали[6] ва шаҳар типидаги Нижний Бестях қишлоғидаги „Парус“ спорт мажмуаси унинг номи билан аталган.

Тимир Пинегин ССК ҳарҳарбий денгиз флоти таркибида спорт ўйинларида қатнашган.

Олтита Олимпиадада қатнашган:

  • 1952-йил „Звойздний“да захирадаги экипаж бошқарувчиси[7];
  • 1956-йил „Звойздний“да рул бошқарувчиси (матросФёдор Шутков) — 8-ўрин;
  • 1960-йил „Звойздний“да рул бошқарувчиси (матрос Фёдор Шутков) — 1-ўрин;
  • 1964-йил „Звойздний“да рул бошқарувчиси (матрос Фёдор Шутков) — 5-ўрин
  • 1968-йил „Звойздний“ рул бошқарувчиси (матрос Фёдор Шутков) — 16-ўрин
  • 1972-йил „Солинг“да рул бошқарувчиси (шкотчилар Замотайкин Валентин Алексеевич (1939—1987)[8] ва Галимов Раис Мустафаэвич) — 7-ўрин[9].
  • Бундан ташқари, Пинегин ушбу спорт бўйича тўрт карра Олимпия чемпиони Паул Элвстрøмга қарши ўйинда ғалаба қозонади.

1964-йилда Давлат жисмоний тарбия ва жисмоний тарбия маркази қошидаги мураббийлар мактабини тамомлаган. 1969-йилдан КПСС аъзоси.

Тимир Пинегин Грузия терма жамоасини мураббий сифатида тайёрлаган, „Водник“ марказида ишлаган, 1980-йилдан 1988-йилгача СССР Давлат спорт қўмитасида елканли спорт бўйича давлат мураббийи бўлган. Халқаро ҳакамлар ҳай’ати аъзоси сифатида Пинегин яна иккита Олимпиадада: 1984-йилда Лос-Анжелесда ва 1988-йилда Сеулда иштирок этади[10].

Тимир Пинегин тоғ чанғисини яхши кўрган. ХХ асрнинг 40-йиллари охирида СССР тоғ чанғиси терма жамоаси аъзоси бўлган[10].

„Йил яхтачиси 2009“ Миллий мукофоти билан тақдирланган.

Ҳурмат белгиси ордени (1960) ва медаллар билан тақдирланган.

2013-йил 31-январда вафот этади, бу қабрда ҳам кўрсатилган. Катта Россия энсиклопедиясида сана 30-январ деб кўрсатилган[11]. Пинегин Ваганково қабристонининг 44-бўлимига дафн қилинган.

Унвонлари

  • СССРда хизмат кўрсатган спорт устаси (1960).
  • Ню-Ёрк, Чикаго, Темза, Испания қироллиги, Генуя, Франсия, Неапол ва Хелсинки яхта клубларининг фахрий аъзоси.
  • „Пионер“ болалар яхта клубининг фахрий командори (Москва).

Оиласи

  • Турмуш ўртоғи Галина Илинична Железнова (1927-йил 3-апрел — 2022-йил 25-март);
  • Қизи Елена 1955-йилда туғилган.

Хотира

2023-йил ноябр ойининг охирида Тимир Пинегиннинг бюсти CСК номидаги Ҳарбий-денгиз флотининг Спорт қаҳрамонлари шон-шуҳрат хиёбонига ўрнатилган[12].

Манбалар

  1. ↑ „Ушёл из жизни олимпийский чемпион Тимир Пинегин“. Минспорта РФ (2013-йил 31-январ). Қаралди: 2023-йил 5-феврал.
  2. ↑ „Ушел из жизни олимпийский чемпион Тимир Пинегин“. Советский спорт (2013-йил 31-январ). 2023-йил 5-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 5-феврал.
  3. ↑ „Скончался олимпийский чемпион по парусному спорту Тимир Пинегин“. Интерфакс (2013-йил 31-январ). 2023-йил 5-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 5-феврал.
  4. ↑ 4,0 4,1 Викторов В. Я. 1964.
  5. ↑ Интервю Тимира Пинегина на сайте ФПС Нижегородской области[сайт ишламайди].
  6. ↑ Кривогорницын.
  7. ↑ "Катера и яхти", вип. 102, 1983, Л. „Судостроэниэ“, с.37, всего 80 с.
  8. ↑ „Замотайкин Валентин Алексеевич (1939-1987)“. Портал по истории "Спортивная страна". 2016-йил 12-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2016-йил 9-октябр.
  9. ↑ „Официальный отчет по Олимпийским Играм 1972, с 511“. 2018-йил 6-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2016-йил 6-март.
  10. ↑ 10,0 10,1 „85 лет Тимиру Алексеевичу Пинегину“. 2016-йил 8-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 10-октябр.
  11. ↑ „ПИНЕ́ГИН Ти­мир Алек­сее­вич“. БРЭ. 2023-йил 5-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 5-феврал.
  12. ↑ В чест героэв спорта. Ячт Руссиа. 25 ноября 2023 года.