Томас Мулиан Эмпаранза (1939-йил 21-сентябрда туғилган) - чилилик сиёсацҳунос ва социолог. Гуггенхайм аъзоси[1] ва гуманитар ва ижтимоий фанлар бўйича Миллий мукофоти лауреати[2] у Аугусто Пиночет диктатурасидан кейин ўз мамлакатининг ижтимоий-иқтисодий тузилишини танқидчиси сифатида танилган.

Томáс Моулиан
Таваллуди
Томáс Моулиан Эмпаранза

1939-йил 21-сентябр (1939-09-21) (87 ёш)
Касби Социолог,сиёсацҳунос
Партияси Демократик инқилоб (2016–ҳозиргача)
Мукофотлари

Биографияси

Тарихчи укаси Луис Моулиан ва тадбиркор амакиси Васко Моулиан Чили Папа Католик Университетида (ПУC) социология бўйича таҳсил олган ва Белгия ва Париждаги Лувен университетида (УCЛоуваин) аспирантурада ўқиган[3].

У ўзи олган ўқув юрти ва АРCИС университетининг социология мактаблари директори бўлган. 2003-йилдан 2006-йилгача илмий ишлар бўйича проректор ва ректор лавозимларида ҳам ишлаган[4]. У Чилидаги Лотин Америкаси Ижтимоий Фанлар Институти (ФЛАCСО) директорининг ўринбосари (1990–1991) бўлиб, у ерда 1974-1994-йилларда дарс берган. У Пауло Фреире Ижтимоий Та'лим Институтининг директори бўлган[5].

У Халқ бирлиги ҳукумати даврида МАПУ Обреро Cампесино а'зоси эди[6]. Демократия қайтгандан сўнг, у ўзини Чили Коммунистик партиясига (ПCЧ) яқин мустақил шахс сифатида кўрсатди[7]. Айнан шу партия уни 2005-йилги сайловларда президентликка номзод деб э'лон қилди[8] ва ниҳоят у ўз танловини гуманист Томас Хиршга топширди.

Фикрлари

Мулиан 2011-йилги талабалар норозиликларида

Моулианнинг 20-асрнинг тарихий талқини бўйича асарлари тарихчи малакасига эга бўлмаганига қарамай, жуда таъсирли бўлган. “ Халқ фронти ”, “Халқ бирлиги”, “Ўнг”нинг сиёсий лойиҳалари ҳақида асарлари чоп этилган. Худди шу тарзда, унинг Пиночет диктатураси тугаганидан кейин бошидан кечирган жараён ҳақидаги фикрлари кўзга ташланди[9].

Унинг 1997-йилда ёзган "Чили актуал: анатомíа де ун мито " иншоси - кейинги йили Сантяго шаҳар адабиёти мукофотига сазовор бўлган ва кейинги нашрларда бир неча бор нашр этилган[10]. Бунда у демократияга ўтишга олиб келган сиёсий секторларнинг "трансвестизми" ни очиб берди, бу эса қулаган режимнинг асосий устунларини сақлаб қолишга имкон беради[11].

Ишлари

  • Ҳурматли шахсларнинг мунозаралари: 1938-йил 1946 йилги президентлик номзодлари, Сантяго: ФЛАCСО, 1987 ( Исабел Торрес Дужисин [эс] билан биргаликда) )
  • Ла форжа де илусионес: Партидос тизими, 1932-1973, ФЛАCСО, 1993,ИСБН 978-9567370016
  • Cрисис де лос саберес ва эспаcио университарио, 1995-йил
  • Чили ҳақиқий: анатомíа де ун мито, Сантяго: ЛОМ Эдиcионес, 1997,ИСБН 978-9562820226
  • Алленде билан суҳбат, АРCИС университети, 1998-йил,ИСБН 978-9562821186
  • Эл cонсумо ме cонсуме, Сантяго: ЛОМ Эдиcионес, 1999-йил,ИСБН 979-9562820805
  • Соcиалисмо дел сигло ХХИ: Ла қуинта виа, Сантяго: ЛОМ Эдиcионес, 2000,ИСБН 978-9562823265
  • Эин Созиалисмус фüр дас 21. Жаҳрҳундерт , Цюрих : Ротпунктверлаг, 2003-йил,ИСБН 978-3858692658
  • Эн ла бреча. Деречос ҳуманос, танқидлар ва алтернативалар , Сантяго: ЛОМ Эдиcионес, 2002,ИСБН 9789562825122
  • Де ла Политиcа Летрада а ла Политиcа Аналфабета, Сантяго: ЛОМ Эдиcионес, 2004,ИСБН 978-9562820806
  • Ёриқлар: де Педро Агирре Серда ва Салвадор Алленде (1938-1973), Сантяго: ЛОМ Эдиcионес, 2006,ИСБН 978-9562828284
  • Cонтрадиccионес дел десарролло политиcо чилено, 1920-1990, Сантяго де Чили: ЛОМ Эдиcионес, 2009,ИСБН 978-956-00-0075-0

Манбалар

  1. ↑ „Томáс Моулиан Эмпаранза“. Гуггенҳеим Фоундатион. 2018-йил 19-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 18-апрел.
  2. ↑ Гонзáлез М., Родриго. „Томáс Моулиáн: эл соcиóлого ганадор дел Премио Наcионал де Ҳуманидадес“ (Спаниш). Ла Терcера (2015-йил 31-август). 2022-йил 24-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 18-апрел.
  3. ↑ „Томáс Моулиáн“ (Спаниш). ФЛАCСО. 2021-йил 18-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 18-апрел.
  4. ↑ Фигуэроа. „Cрисис эн ла Универсидад АРCИС: cóмо энтрó й салиó эл Партидо Cомуниста дел негоcио де ла Эдуcаcиóн Супериор“ (Спаниш). CИПЕР (2014-йил 12-август). Қаралди: 2018-йил 18-апрел.
  5. ↑ „Томáс Моулиáн“ (Спаниш). ФЛАCСО. 2021-йил 18-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 18-апрел.
  6. ↑ Тирони, Эугенио. „Лос ҳижос но сиэмпре реcоноcидос де Томáс Моулиан“ (Спаниш). Ла Наcиóн (2009-йил 6-сентябр). 2016-йил 13-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 18-апрел.
  7. ↑ Cармона Лóпез, Алежандра. „Томáс Моулиан: 'Эл ПC дебе апояр а Марcел Cлауде эн примера вуэлта'“ (Спаниш). Эл Мострадор (2013-йил 23-май). Қаралди: 2018-йил 18-апрел.[сайт ишламайди]
  8. ↑ „Cомунистас се алинеан cон Томáс Моулиан“ (Спаниш). Ла Наcиóн (2004-йил 16-ноябр). 2015-йил 11-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 18-апрел.
  9. ↑ Стерн, Стеве Ж.. Реcконинг wитҳ Пиночет: Тҳе Меморй Қуэстион ин Демоcратиc Чиле, 1989–2006. Дуке Университй Пресс, 9 Април 2010 — 190-бет. ИСБН 9780822391777. Қаралди: 2018-йил 18-апрел. 
  10. ↑ Стерн, Стеве Ж.. Реcконинг wитҳ Пиночет: Тҳе Меморй Қуэстион ин Демоcратиc Чиле, 1989–2006. Дуке Университй Пресс, 9 Април 2010 — 190-бет. ИСБН 9780822391777. Қаралди: 2018-йил 18-апрел. 
  11. ↑ Лизама. „Ла cонвивенcиа фраcтурада (десафеccиóн cиудадана, десигуалдад й этҳос републиcано)“ (Спаниш). Ле Монде дипломатиқуэ Чиле. Қаралди: 2018-йил 18-апрел.