Tomas Mulian
Томас Мулиан Эмпаранза (1939-йил 21-сентябрда туғилган) - чилилик сиёсацҳунос ва социолог. Гуггенхайм аъзоси[1] ва гуманитар ва ижтимоий фанлар бўйича Миллий мукофоти лауреати[2] у Аугусто Пиночет диктатурасидан кейин ўз мамлакатининг ижтимоий-иқтисодий тузилишини танқидчиси сифатида танилган.
| Томáс Моулиан | |
|---|---|
|
| |
| Таваллуди |
Томáс Моулиан Эмпаранза 1939-йил 21-сентябр Сантиаго, Чили |
| Касби | Социолог,сиёсацҳунос |
| Партияси | Демократик инқилоб (2016–ҳозиргача) |
| Мукофотлари | |
Биографияси
Тарихчи укаси Луис Моулиан ва тадбиркор амакиси Васко Моулиан Чили Папа Католик Университетида (ПУC) социология бўйича таҳсил олган ва Белгия ва Париждаги Лувен университетида (УCЛоуваин) аспирантурада ўқиган[3].
У ўзи олган ўқув юрти ва АРCИС университетининг социология мактаблари директори бўлган. 2003-йилдан 2006-йилгача илмий ишлар бўйича проректор ва ректор лавозимларида ҳам ишлаган[4]. У Чилидаги Лотин Америкаси Ижтимоий Фанлар Институти (ФЛАCСО) директорининг ўринбосари (1990–1991) бўлиб, у ерда 1974-1994-йилларда дарс берган. У Пауло Фреире Ижтимоий Та'лим Институтининг директори бўлган[5].
У Халқ бирлиги ҳукумати даврида МАПУ Обреро Cампесино а'зоси эди[6]. Демократия қайтгандан сўнг, у ўзини Чили Коммунистик партиясига (ПCЧ) яқин мустақил шахс сифатида кўрсатди[7]. Айнан шу партия уни 2005-йилги сайловларда президентликка номзод деб э'лон қилди[8] ва ниҳоят у ўз танловини гуманист Томас Хиршга топширди.
Фикрлари

Моулианнинг 20-асрнинг тарихий талқини бўйича асарлари тарихчи малакасига эга бўлмаганига қарамай, жуда таъсирли бўлган. “ Халқ фронти ”, “Халқ бирлиги”, “Ўнг”нинг сиёсий лойиҳалари ҳақида асарлари чоп этилган. Худди шу тарзда, унинг Пиночет диктатураси тугаганидан кейин бошидан кечирган жараён ҳақидаги фикрлари кўзга ташланди[9].
Унинг 1997-йилда ёзган "Чили актуал: анатомíа де ун мито " иншоси - кейинги йили Сантяго шаҳар адабиёти мукофотига сазовор бўлган ва кейинги нашрларда бир неча бор нашр этилган[10]. Бунда у демократияга ўтишга олиб келган сиёсий секторларнинг "трансвестизми" ни очиб берди, бу эса қулаган режимнинг асосий устунларини сақлаб қолишга имкон беради[11].
Ишлари
- Ҳурматли шахсларнинг мунозаралари: 1938-йил 1946 йилги президентлик номзодлари, Сантяго: ФЛАCСО, 1987 ( Исабел Торрес Дужисин билан биргаликда) )
- Ла форжа де илусионес: Партидос тизими, 1932-1973, ФЛАCСО, 1993,ИСБН 978-9567370016
- Cрисис де лос саберес ва эспаcио университарио, 1995-йил
- Чили ҳақиқий: анатомíа де ун мито, Сантяго: ЛОМ Эдиcионес, 1997,ИСБН 978-9562820226
- Алленде билан суҳбат, АРCИС университети, 1998-йил,ИСБН 978-9562821186
- Эл cонсумо ме cонсуме, Сантяго: ЛОМ Эдиcионес, 1999-йил,ИСБН 979-9562820805
- Соcиалисмо дел сигло ХХИ: Ла қуинта виа, Сантяго: ЛОМ Эдиcионес, 2000,ИСБН 978-9562823265
- Эин Созиалисмус фüр дас 21. Жаҳрҳундерт , Цюрих : Ротпунктверлаг, 2003-йил,ИСБН 978-3858692658
- Эн ла бреча. Деречос ҳуманос, танқидлар ва алтернативалар , Сантяго: ЛОМ Эдиcионес, 2002,ИСБН 9789562825122
- Де ла Политиcа Летрада а ла Политиcа Аналфабета, Сантяго: ЛОМ Эдиcионес, 2004,ИСБН 978-9562820806
- Ёриқлар: де Педро Агирре Серда ва Салвадор Алленде (1938-1973), Сантяго: ЛОМ Эдиcионес, 2006,ИСБН 978-9562828284
- Cонтрадиccионес дел десарролло политиcо чилено, 1920-1990, Сантяго де Чили: ЛОМ Эдиcионес, 2009,ИСБН 978-956-00-0075-0
Манбалар
- ↑ „Томáс Моулиан Эмпаранза“. Гуггенҳеим Фоундатион. 2018-йил 19-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 18-апрел.
- ↑ Гонзáлез М., Родриго. „Томáс Моулиáн: эл соcиóлого ганадор дел Премио Наcионал де Ҳуманидадес“ (Спаниш). Ла Терcера (2015-йил 31-август). 2022-йил 24-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 18-апрел.
- ↑ „Томáс Моулиáн“ (Спаниш). ФЛАCСО. 2021-йил 18-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 18-апрел.
- ↑ Фигуэроа. „Cрисис эн ла Универсидад АРCИС: cóмо энтрó й салиó эл Партидо Cомуниста дел негоcио де ла Эдуcаcиóн Супериор“ (Спаниш). CИПЕР (2014-йил 12-август). Қаралди: 2018-йил 18-апрел.
- ↑ „Томáс Моулиáн“ (Спаниш). ФЛАCСО. 2021-йил 18-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 18-апрел.
- ↑ Тирони, Эугенио. „Лос ҳижос но сиэмпре реcоноcидос де Томáс Моулиан“ (Спаниш). Ла Наcиóн (2009-йил 6-сентябр). 2016-йил 13-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 18-апрел.
- ↑ Cармона Лóпез, Алежандра. „Томáс Моулиан: 'Эл ПC дебе апояр а Марcел Cлауде эн примера вуэлта'“ (Спаниш). Эл Мострадор (2013-йил 23-май). Қаралди: 2018-йил 18-апрел.[сайт ишламайди]
- ↑ „Cомунистас се алинеан cон Томáс Моулиан“ (Спаниш). Ла Наcиóн (2004-йил 16-ноябр). 2015-йил 11-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 18-апрел.
- ↑ Стерн, Стеве Ж.. Реcконинг wитҳ Пиночет: Тҳе Меморй Қуэстион ин Демоcратиc Чиле, 1989–2006. Дуке Университй Пресс, 9 Април 2010 — 190-бет. ИСБН 9780822391777. Қаралди: 2018-йил 18-апрел.
- ↑ Стерн, Стеве Ж.. Реcконинг wитҳ Пиночет: Тҳе Меморй Қуэстион ин Демоcратиc Чиле, 1989–2006. Дуке Университй Пресс, 9 Април 2010 — 190-бет. ИСБН 9780822391777. Қаралди: 2018-йил 18-апрел.
- ↑ Лизама. „Ла cонвивенcиа фраcтурада (десафеccиóн cиудадана, десигуалдад й этҳос републиcано)“ (Спаниш). Ле Монде дипломатиқуэ Чиле. Қаралди: 2018-йил 18-апрел.