Toxaris

Тохарис ёки дўстлик (юнонча: Τόξαρις ἢ Φιλία) — қадимги юнон ёзувчиси Лусианнинг диалог услубидаги асари. Матн тахминан милоддан аввалги 163-йилда Осиёда ёзилган деб тахмин қилинади. Матн афиналик Мнесипп ва скифлик дўсти Тохарис ўртасидаги суҳбат мазмунида тузилган. Уларнинг муҳокамаси Мнесиппнинг скифларнинг скифлар шарафига маъбад қурган Орест ва Пиладесга бўлган садоқати ҳақида сўраши билан бошланади. Мнесипп нима учун скифлар ўз шаҳрига ҳужум қилган, Артемида ибодатхонасининг руҳонийси бўлган Ифигенияни ўғирлаган икки кишини ва ниҳоят, скифларнинг Таврис шаҳридан Артемиданинг ҳайкалини ўғирлаган икки кишини ҳурмат қилишларини сўрайди.

Тохарис Мнесиппга скифлар Орест ва унинг ҳамроҳи Пиладани дўстликка содиқликлари учун ҳурмат қилишларини айтади. Унинг таъкидлашича, скифлар дўстликда уста, юнонлар эса ўзларининг ўйинлари ва ёзувлари орқали буни тасвирлашни ўзлаштирганлар. Улар Мнесипп ёлғон деб даъво қилган баёнотини тўғрилигини текширишга қарор қилишади. Мнесипп ва Тохарис Тохариснинг тўғри ёки йўқлигини аниқлайдиган эртаклар танлови. Иккаласи ҳам фақат ҳақиқий эртакларни айтиб беришга қасамёд қиладилар ва ҳар бири ўз ҳаётлари давомида гувоҳ бўлган ҳақиқий дўстлик ҳақидаги бешта ҳикояни айтиб беришга қарор қилишади.