Tulumbas
Тулумбас (туркманча: Тулумбаз) — туркман, турк, эрон, рус[1][2], украинча зарбли мусиқий чолғу асбоби бўлиб, у мембранофон оиласига мансубдир. У литаврнинг бир тури ҳисобланади. ХВИИ асрдан буён ҳарбий сигнал асбоби сифатида қўлланган.
Тузилиши
Тулумбас — металл, лой ёки ёғочдан ясалган қозон шаклидаги ёки силиндрсимон резонатор кўринишида бўлиб, унинг устки қисми қалин тери билан қопланган. Тулумбасни оғир ёғоч чўплар билан уришиб чалишган.
Овози
Асбобнинг овози — баланд ва паст, жуда баланд, узоқдан отилган ўқ овозини эслатади.
Қўлланилиши
Запорок Сечи қозоқлари армияни бошқариш учун турли ўлчамдаги тулумбаслардан фойдаланишган. Кичик тури эгарга боғланган ва қамчи тутқичи билан ундан товуш чиқарилган. Тулумбасларнинг энг каттаси бир вақтнинг ўзида саккиз киши томонидан урилган. Зарб билан урилган баланд овоз, қўрқитиш воситаси сифатида набата товуши ва бубнани шовқини ёрдамида амалга оширилган. Аҳоли орасида ушбу восита сезиларли даражада оммалашмаган.
Шарқда тулумбас шоҳ совғаси бўлиб хизмат қилган, масалан, хитойлик императорлар ўз вассалларига алоҳида илтифот белгиси сифатида тулумбасни ҳадя этган.
Яна қаранг
Манбалар
Ҳаволалар
Бу мақола бирорта туркумга қўшилмаган. Илтимос, мақолага алоқадор туркумлар қўшиб ёрдам қилинг. (Апрел 2024) |