Тзя Йи (хитойча 贾谊, пинйин Жиа Йи ; милоддан аввалги 201 - милоддан аввалги 168.) — Хан сулоласи давридаги хитойлик хизматчи, ёзувчи ва шоир.

Тзя Йи
Асл исми 贾谊
Таваллуди Милоддан аввалги 200
Сонг империясининг Тайчжоу вилояти Хуанян округи
Вафоти Милоддан аввалги 168
Чанг'ан
Касби шоир, файласуф, наср ёзувчи
Фуқаролиги Хан империяси
Жанр ше'рият

Таржимаи ҳол

Оила ҳақида кам ма'лумот мавжуд. Тзя Йи Лоянда туг'илган. Яхши та'лим олди. 18 ёшида у шаҳарда таниқли шоирга айланади. Тез орада император Вен-ди уни о'з мулозимларига таклиф қилади. Бу ерда у императорнинг маслаҳатчиси этиб тайинланади. Цзя Йи императорга конфуцийлик ғояларига мос равишда ислоҳотлар ўтказиш зарурлигини исботлашга, шунингдек, хунларнинг кўчманчиларига қарши фаолроқ ҳаракатлар бошлашга ҳаракат қилди. Шу билан бирга, у маҳаллий зодагонларнинг ҳокимиятини заифлаштиришни таклиф қилди. Буларнинг барчаси Чжоу Бу ва Гуан Йин бошчилигидаги бошқа император ходимларининг қаршиликларига сабаб бо'лди.

Охир-оқибат, эрамиздан аввалги 177-йилда Цзя Йининг душманлари уни сургунга юборишга муваффақ бо'лишди, император уни Чангша шаҳри губернаторига маслаҳатчи қилиб тайинлади. Бироқ, милоддан аввалги 173-йилда. э. Жиа Йи яна Чанг'ан пойтахтига чақирилиб, император о'г'ли Лиу Йини о'қитувчи қилиб тайинлайди. 169 йилда у то'сатдан вафот этади. Милоддан аввалги 168 йилда. э., нома'лум сабабларга ко'ра, лекин бир қатор фикрларга ко'ра, о'қувчининг о'лимида о'зини айбдор ҳис қилган Жиа Йи о'зини қо'л қо'яди.

Ижод

У фу жанрида ше’рлар ёзган. Унинг муаллифлигининг 56 та асари ма'лум [манба 851 кун ко'рсатилмаган], улардан энг машҳурлари "Цюи Юан учун нола" (хитойча 吊屈原賦, пинйин диàо қū юáн фù) ва "Ёвуз қуш ҳақида қасида". (Хитойча 鵩鳥賦[1], пинйин фуниао фу). Шунингдек, унинг фу мавзулари империянинг сиёсий воқеалари эди.

Бундан ташқари, Тзя Йи о'зининг сиёсий ва ҳуқуқий рисолалари билан машҳур. У асосан олдинги сулола тарихига мурожаат қилиб, унинг қонунчилигини таҳлил қилиб, қонунчиларни танқид қилиб, конфуцийлик ғояларини ҳимоя қилди. Унинг рисолалари орасида энг машҳурлари "ҚСн давлати то'г'рисида" ва "Қонун ва тартиб сиёсати то'г'рисида" дир.

Адабиётлар

  • Ди Cосмо, Ниcола. (2002). Анcиэнт Чина анд Иц Энемиэс: Тҳе Рисе оф Номадиc Поwер ин Эаст Асиан Ҳисторй. Cамбридге: Cамбридге Университй Пресс. ИСБН 0-521-77064-5.
  • Cуттер, Роберт Жоэ (1986). "Чиа И 賈誼". Ин Ниэнҳаусер, Wиллиам Ҳ. Тҳе Индиана Cомпанион то Традитионал Чинесе Литературе (2нд ревисед эд.). Блоомингтон: Индиана Университй Пресс. пп. 254–5. ИСБН 0-253-32983-3.
  • Ҳаwкес, Давид (1985). Тҳе Сонгс оф тҳе Соутҳ. Лондон: Пенгуин Боокс. ИСБН 978-0-14-044375-2.
  • Кнечтгес, Давид Р. (2010). "Жиа Йи 賈誼". Ин Кнечтгес, Давид Р.; Чанг, Таипинг. Анcиэнт анд Эарлй Медиэвал Чинесе Литературе: А Референcе Гуиде, Парт Оне. Леиден: Брилл. пп. 417–28. ИСБН 978-90-04-19127-3.
  • Лоэwе, Мичаэл (1986). "Тҳе Формер Ҳан Дйнастй". Ин Тwитчетт, Денис; Лоэwе, Мичаэл. Тҳе Cамбридге Ҳисторй оф Чина, Вол. 1: Тҳе Ч'ин анд Ҳан Эмпирес, 221 БC – АД 220. Cамбридге: Cамбридге Университй Пресс. пп. 103–222.

Манбалар

  1. ↑ Гуо Мо-Жо, Н. Т. Федоренко „Хитой ше'рияти антологияси“ (русча). Москва: Бадиий адабиёти (1957-йил). Қаралди: 13-декабр 2022-йил.