УПграде русча ҳафталик компютер журналидир. 2000-йил 1-январдан ҳозирги кунгача нашр этилиб келмоқда. Журнал бутун Россияда, шунингдек, Украина, Болтиқбўйи давлатлари, Беларус ва Қозоғистонда машҳур.

УПграде
Соҳаси Ахборот технологиялари
Даврийлиги № 32 (737) 2015-йил
Номининг қисқартмаси УП
Тили рус
Таҳририят манзили Москва шаҳри, Гарибалди ко'часи №8
Нашриёт (мамлакат) ()

Веб-сайти: упwеэк.ру

Журнал шахсий компютер ва смартфонлар учун аппарат ва дастурий таъминот, тармоқ технологиялари билан боғлиқ масалаларни, шунингдек, тарихий ва ҳатто фалсафий мавзуларни ўз ичига қамраб олади. Журнал рус тилидан келиб чиққанлиги сабабли, ундаги мақолалар рус фойдаланувчилари учун компютер технологияларидан фойдаланишнинг ўзига хос хусусиятларини ҳисобга олган ҳолда нашр этилади. Журналнинг учта қоғоз сони дастурий таъминот диски билан тўлдирилади, аммо кейинчалик бу амалиёт ойлик Упграде Спеcиал (2012-йил кузда ёпилган) пайдо бўлиши билан тўхтатилди.

УПграде ўз фаолияти давомида мақола ёзишнинг ўзига хос, таниқли услубини ишлаб чиқди (эслатмаларда кўпинча муаллифлар ва муҳаррирларнинг „диалоглари“ мавжуд, „Смиле“ (Табассум) сўзи қавс ичида ҳақиқий табассум (смилик) белгиси ўрнига олинади ва ҳоказо.).

Тарихи

2000-йил сентабргача УПграде ҳар ой, 2000-йил октабрдан 2001-йил декабргача — ойига икки марта (48 саҳифа) чиқарила бошлайди, кейин ҳафталик жадвалга ўтади. Бир йил ичида журнал ўзини-ўзи таъминлай бошлади ва бозор етакчисига айланди. Нашр ҳажми 48 А4 форматни, 2007-йил ноябр ойидан бошлаб эса, 64 А4 форматни ташкил этди. 2008-йилдан бошлаб у яна 48 саҳифада нашр этилган. Ҳозиргача мавжуд тиражи — 92 минг нусха.

2000-йилдан 2012-йилгача журналнинг тиражи 40 минг нусхадан 92 минг нусхага кўпайди, ҳар бир соннинг ўқувчилари сони 311 минг кишига яқин.[1] Журналнинг асосий аудиторияси 16 ёшдан 34 ёшгача бўлган эркак кишилардир. 2010-йилнинг биринчи ярмида нашрнинг умумий аудиторияси 37 % (ҳар бир сонни сотиб олган китобхонлар улуши ҳисобидан) содиқлик даражаси билан бир миллионга яқин кишини ташкил этди. 48,8 % тиражи эса Москвада тақсимланади. 2012-йил 6-февралда зинио.cом обуна интегратори орқали янги нашрларнинг онлайн сотуви бошланади. 2013-йил январ ойида журналнинг қоғозда нашр этилиши тўхтатилади, охирги „қоғоз“ сони 28-январда (610-сон) чиқди[2]. 2013-йил феврал ойидан бошлаб журнал ўз ривожланишининг янги босқичига кўтарилди ва электрон форматда нашр этилди. Биринчи электрон нашрнинг юкланганлар сони 75 мингдан ошади. Айни пайтда битта соннинг тасдиқланган юкламалар сони 130 мингга яқинини ташкил этади.

2013-йил март ойидан бошлаб у АНДРОИД ва иОС платформалари учун илова сифатида мавжуд бўлади. Журнал бепул тарқатилади.

Бош муҳаррирлари

  • Руслан Шебуков (2000-йил январ — 2001-йил июл)
  • Данила „Ремо“ Матвеэв (2001-йил август — 2002-йил май)
  • Андрей Забелин (2002-йил май — 2003-йил ноябр) — 2003-йил 23-ноябрда ҳалокатга учраб вафот этди.
  • Данила „Ремо“ Матвеэв (2003-йил декабр — 2013-йил январ)

Таҳририят ходимлари

  • Бошлиқ Павел Виноградов
  • Юрий Травников
  • Светлана Макеэва
  • Мазур
  • Алексей Кутовенко
  • Александр Энин

Манбалар

  1. ↑ Данниэ из исследования аудитории СМИ группой компаний ТНС Россия[сайт ишламайди]
  2. ↑ „последний бумажный номер“. 31-январ 2013-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 29-январ 2013-йил.

Ҳаволалар