Ziyosfera

Udaipuri Mahal

Удаипури Маҳал (1707-йил июлда вафот этган) Бобурийлар императори Аврангзебнинг канизаги эди[1].

Ҳаёт

"Аврангзебнинг кексаликдаги севгилиси" сифатида тасвирланган[2] Удаипури Маҳал шаҳзода Дара Шиконинг ҳарамида чўри бўлган[3] ва унинг ҳарамига киришдан олдин у рақсга тушувчи қиз бўлган[4]. У ё Кашмирдан,Удайпурдан, ёки Грузиядан,[5] ёки Арманистондан,[6] ёки Черкесдан насроний бўлгани тахмин қилинади[7]. Император Акбар ҳукмронлиги давридан бошлаб, император ҳарамидаги аёлларнинг исмлари омма олдида тилга олмаслик, улар туғилган жойи ёки шаҳар ёки шаҳардан олинган бирон бир эпитет билан белгиланиши кераклиги белгилаб қўйилган эди[8].

У ажойиб қизил сочли ёқимли аёл эди. У ҳақиқатан ҳам Аврангзебни мафтун қилди ва уни қаттиқ севди[5]. Бу Аурангзебнинг бошқа хотинларини унга ҳасад қилишига сабаб бўлди[9]. 1667-йил 24-февралда уларнинг ўғли шаҳзода Муҳаммад Кам Бахшни дунёга келтирди[10]. 1678-йилда Аврангзеб билан бирга Читтор Рана ва Марвар Ражасига қарши урушда қатнашди[11]. 1686-йилда у Аҳмаднагарда Аврангзеб билан бирга ўз қароргоҳида эди[12].

Удаипури Маҳал нуфузли аёл эди[13]. У ўлимигача Аврангзебга та'сир қилишда давом этди ва унинг та'сири натижасида у ўғли Кам Бахшнинг кўп айбларини кечирди[14]. Аврангзебнинг кўп ўғиллари ва набиралари кўчирилгандан сўнг, у Хидматгар Хон, унинг вориси Хожа Амбар (1704-йилдан кейин Хидматгар Хон унвонини олган) ва бошқа император амалдорлари билан алоқаларни ривожлантиришда давом этди[15].

Аврангзеб томонидан 1707-йилда ўлим тўшагида шаҳзода Кам Бахшга ёзган мактубида у "Касаллигим пайтида мен билан бирга бўлган онанг Удаипури [ўлимда] мен билан бирга бўлишни хоҳлайди" дейди[16]. Аурангзеб вафот этганида, у қаттиқ қайғурди ва тўрт ой ичида[5] 1707-йил июлида Гвалиорда[4] вафот этди. Баҳодиршоҳ И ўз хонадони билан боғлиқ ўлим орзуларини амалга оширди ва унинг жасадларини Деҳли. Қутб-ал-Ақтаб зиёратгоҳи яқинидаги қабрга дафн қилиш учун юборди[4].

Манбалар

  1. ↑ Меҳта, Жл. Адванcед Студй ин тҳе Ҳисторй оф Медиэвал Индиа. Стерлинг Публишерс Пвт. Лтд, 1986 — 480-бет. ИСБН 9788120710153. 
  2. ↑ Муҳаммад Тариқ Аwан. Ҳисторй оф Индиа анд Пакистан: пт. 1. Греат Мугҳалс. Ферозсонс, 1994 — 461-бет. 
  3. ↑ Сатиш Чандра. Медиэвал Индиа: Фром Султанат то тҳе Мугҳалс Парт - ИИ. Ҳар-Ананд Публиcатионс, 2005 — 274-бет. ИСБН 9788124110669. 
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Wиллиам Ирвине. Латер Мугҳал. Атлантиc Публишерс & Дистри, 1971 — 54, 58-бет. 
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Билкеэс И. Латиф. Форготтен. Пенгуин Боокс Индиа, 2010 — 34-бет. ИСБН 978-0-14-306454-1. 
  6. ↑ Анниэ Криэгер-Крйниcки. Cаптиве Принcесс: Зебунисса, Даугҳтер оф Эмперор Аурангзеб. Охфорд Университй Пресс, 2005 — 103, 175-бет. ИСБН 978-0-19-579837-1. 
  7. ↑ Саркар, Ж.. Анеcдотес оф Аурангзиб: Транслатед Инто Энглиш wитҳ Нотес анд Ҳисториcал Эссайс. М.C. Саркар & Сонс, 1912 — 26-бет. 
  8. ↑ Эралй, Абраҳам. Тҳе Мугҳал Wорлд: Лифе ин Индиа'с Ласт Голден Аге. Пенгуин Боок Индиа, 1-январ 2007-йил — 126-бет. ИСБН 978-0-143-10262-5. 
  9. ↑ Жаҳан, И.. Соcио-Cултурал лифе ин Медиэвал Ҳисторй. Лулу.cом — 79-бет. ИСБН 978-0-359-22280-3. 
  10. ↑ Сир Жадунатҳ Саркар. Анеcдотес оф Аурангзиб: Транслатед Инто Энглиш wитҳ Нотес анд Ҳисториcал Эссайс Сир Жадунатҳ Саркар: . М.C. Саркар & Сонс, 1912 — 79-бет. 
  11. ↑ Зинат Каусар. Муслим Wомен ин Медиэвал Индиа. Жанаки Пракашан, 1992 — 201-бет. ИСБН 9788185078748. 
  12. ↑ Индиан Wоман, Волуме 1 C. М. Аграwал: . Индиан Публишерс Дистрибуторс, 2001 — 244-бет. ИСБН 9788173412127. 
  13. ↑ Жоурнал оф Ҳисториcал Ресеарч, Волуме 39, Иссуэ 1. Департмент оф Ҳисторй, Ранчи Университй., 2001 — 63-бет. 
  14. ↑ М. П. Сривастава. Соcиал Лифе Ундер тҳе Греат Мугҳалс, 1526-1700 А.Д.. Чугҳ Публиcатионс, 1978 — 101-бет. 
  15. ↑ Мунис Д. Фаруқуи. Тҳе Принcес оф тҳе Мугҳал Эмпире, 1504–1719. Cамбридге Университй Пресс, 27-август 2012-йил — 240-бет. ИСБН 978-1-139-53675-2. 
  16. ↑ Судҳа Шарма. Тҳе Статус оф Муслим Wомен ин Медиэвал Индиа. САГЕ Публиcатионс Индиа, 21-март 2016-йил — 69-бет. ИСБН 9789351505679.  
"https://new.ziyosfera.uz/ziyo/Udaipuri_Mahal" dan olindi