Ulf Andersson
Улф Андерссон (1951-йил 27-июнда туғилган) — швециялик шахматчи. ФИДЕ унга 1970-йилда халқаро шахмат устаси унвонини ва 1972-йилда гроссмейстер унвонини берди.
Фаолияти
Ўзининг энг юқори чўққисида Андерссон ФИДЕ рейтингида тўртинчи ўринни эгаллади. У ғолиб чиққан ёки биринчи ўринни баҳам кўрган турнирлар орасида 1969-йилги Швеция шахмат чемпионати, 1971-йил Гöтеборг, 1973-йил Дортмунд, 1974-йил Ёханнесбург, 1975-йил Белград, 1977-йил Сенфуэгос, 1978-йил 1978-йил Буэнос-Айрес, 1978-йилги Ҳастингс, 1982-йил Турин, 1983-йил Wижк аан Зеэ, 1985-йил Реггио Эмилиа, 1985—1986-йил Римдаги турнирлар бўлган. У 1983-йилда собиқ жаҳон чемпиони Михаил Талга қарши олтита ўйинда дуранг ўйнади ва иккинчи СССРда 1984-йилда „Дунёнинг қолган қисми“ ўйинида юқори тахтада ўйнади. У 1970—1980-йилларда Швеция шахмат олимпиадаси жамоасини бошқарган ва 1978-йилда Буэнос-Айресда ўтказилган 23-шахмат Олимпиадасида ўзининг энг яхши шахсий натижасига эришган ва у ерда Виктор Корчной ва Орестес Родригес Варгасдан кейин учинчи ўринни эгаллаган[1].
Ўйин услуби
Андерссон жуда мустаҳкам поситионал ўйинчи. У бошқа гроссмейстерларга қарши ўйинларнинг юқори фоизини қайд этади. У охирги ўйинлари сабаб, ажойиб ўйинчиси сифатида танилган. Айниқса, роок эндгамес сифатида ва кўпинча жуда узоқ ўйинларда „ютиб бўлмайдиган“ бўлиб кўринган, якуний ўйинларда ғалаба қозониши билан машҳур эди. Жейкоб Аагаард ўзининг „Эхcеллинг ат Чесс“ китобида Андерссон ҳақида ёзган: „У жуда профилактик ўйинчи, ҳар қандай тактикани олдиндан кўра олади ва катта маҳорат билан тузоқлардан қочади“. Шахмат ёзувчиси Деннис Монокроуссос бир вақтлар Андерссоннинг услуби ҳақида гапирган эди.
Кўпчилигимиз учун, агар биз тенгдошлар билан ўйнаган бўлсак ва йирик алмашинувлар рўй берса, тез дуранг натижа бўлиши мумкин. Андерссон учун алмашинувлар кўпинча тез дуранг учун дебоча эмас, балки рақибига азоб чекиш вақти келганлигини билдиради[2].
Хат ёзиш ўйини
Сўнгги йилларда Андерссон сиртқи шахмат ўйнашни бошлади ва тезда шахматнинг бу турида гроссмейстерга айланди. 2002-йилда у ёзишмалар бўйича шахмат рейтингида биринчи ўринга чиқди. Унинг ёзишмалар ўйинлари одатда жуда тактик бўлиб, бу унинг „овер тҳе боард“ ўйин услубидан кескин фарқ қилади. Тарихда шахматнинг иккала турида ҳам Андерссондек муваффақият қозонган шахматчилар жуда кам.
Машҳур ўйинлари
Андерссон жаҳон чемпиони Анатолий Карповга қарши ғолиб бўлди:
- Карповга қарши Андерссон, Милан, 1975-йил
1.э4 c5 2. Нф3 э6 3.д4 cхд4 4. Нхд4 Нc6 5. Нб5 д6 6.c4 Нф6 7. Н1c3 а6 8. На3 Бе7 9. Бе2 0-0 10.0-0 б6 11. Бе3 Бб7 12. Рc1 Ре8 13. Қб3 Нд7 14. Рфд1 Рc8 15. Рд2 Қc7 16. Қд1 Қб8 17.ф3 Ба8 18. Қф1 Нcе5 19. Наб1 Нф6 20. Кҳ1 ҳ6 21. Рдд1 Бф8 22. Нд2 Рcд8 23. Қф2 Нед7 24.а3 (диаграмма) д5 25.cхд5 эхд5 26.эхд5 Бд6 27. Нф1 Рхе3 (алмаштириш қурбони) 28. Нхе3 Бхҳ2 29. Нф1 Бф4 30. Рc2 б5 31. Бд3 Нб6 32. Бе4 Нc4 33.а4 Ре8 34.ахб5 ахб5 35. Ре2 Бе5 36. Қc5 Нд6 37. На2 Ндхе4 38.фхе4 Бд6 39. Қc2 Ре5 40.г3 Қе8 41. Рде1 Бб7 42. Кг1 Нҳ7 43. Нc1 Нг5 44. Нд2 Бб4 45. Кф2 Бхд2 46. Рхд2 Нхе4+ 47. Рхе4 Рхе4 48. Не2 Бc8 49. Нc3 Ре1 50. Не2 Ра1 51. Рд4 Қд8 52. Қc6 Бд7 53. Қд6 Қе8 54. Қф4 Қc8 55.б4 Бҳ3 56. Қе4 Бф5 57. Қе3 Қc2 58.г4 Бд7 59. Қе4 Қб3 60. Қд3 Қб2 61. Қе4 Ра8 62. Қе3 Ра2 63.д6 Ра8 64. Ре4 Бc6 65. Қд4 Қб1 66. Ре7 Қҳ1 67. Қф4 Қг2+ 68. Ке1 Ра1+ 69. Кд2 Қд5+ 70. Қд4 Ра2+ 71. Кc3 Қф3+ 72. Ре3 Ра3+ 73. Кд2 Ра2+ 74. Ке1 Қҳ1+ 75. Кф2 Қг2+ 76. Ке1 Қҳ1+ 77. Кф2 Ра1 78. Рc3 Қг2+ 79. Ке3 Қф3+ ва ҳисоб 0-1[3][4].
Манбалар
- ↑ „Индивидуал медалс“. ОлимпБасе.орг. Қаралди: 2008-йил 17-апрел.
- ↑ ЧессБасе Неwс — Течниқуэ анд псйчологй wитҳ Улф Андерссон
- ↑ „Карпов вс. Андерссон, Милан 1975“. Чессгамес.cом.
- ↑ „Ҳаппй Биртҳдай Улф Андерссон“. ЧессВиста.cом. 12-ноябр 2007-йилда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2008-йил 17-апрел.
Адабиётлар
- Кауфелд, Журген; Керн, Гуидо (2011), Грандмастер Чесс Стратегй: Wҳат аматеурс cан леарн фром Улф Андерссон'с поситионал мастерпиэcес, Неw ин Чесс, ИСБН 978-90-5691-346-5
- Ҳоопер, Давид; Wҳйлд, Кеннетҳ (1987), Тҳе Охфорд Cомпанион то Чесс, Охфорд Университй Пресс, ИСБН 0-19-281986-0