Унаштириш — никоҳ тўйидан олдин йигит ва қиз томоннинг розилигини расмийлаштириш учун ўтказиладиган маросим. Ўзбекларда унаштириш қуйидаги кўринишда амалга оширилган: белқуда — яқин дўстбиродарлар ўз аёллари ҳомиладорлиги пайтида, ҳали туғилмаган болаларни бир-бирига аташтириб қўйишган. Гўдак туғилиб улғайгач, турмуш қуришлари мумкин бўлган; бешиккерти (бешикқуда, бахшанна, гавробахш, гавробаннон, этак йиртди, этак чатди) — бешикда унаштириш. Бундай унаштириш одатлари ҳозирги кунда камдан-кам учрайди. Амалиётда балоғатга етган йигит ва қиз икки оила хоҳиш-истаги билан унаштирилади. Бунда ота-она ўз ўғилларини уйлантириш учун қатъий бир қарорга келганларидан сўнг қизникига совчи юборишади. Қиз томон розилик берса, икки ёшнинг унаштирилганлиги муносабати билан кичик тўй — фотиҳа тўйи ўтказилади. Унаштирилган қиз "фотиҳали қиз" деб ҳам номланади.

(яна қаранг Нон синдириш).