Üveys posho (1512—1547) — Usmoniylar imperiyasi hokimi, shuningdek, sulton Salim I Yovuzning nikohsiz oʻgʻli.

Uvays
Shaxsiy maʼlumotlari
Tavalludi tax.1512
Usmoniylar imperiyasi
Vafoti 1547 (yoshi 34–35)
Yaman
Otasi Salim I Yovuz

Kelib chiqishi

XVI asr Usmoniylar tarixchisi Ali Mustafo afandining soʻzlariga koʻra, Salimning yoshlik chogʻlarida ismi nomaʼlum kanizagidan tugʻilgan bir oʻgʻli boʻlgan. Bu oʻgʻil Uvays posho edi. Sulton Salimning oʻgʻli, boʻlajak sulton Sulaymon I ning ham bundan xabari boʻlgan[1].

Uvaysning onasining ismi maʼlum boʻlmagan, u Usmoniylar haramidagi qizlardan biri edi, biroq intizomsiz xulqi sababli haramdan haydalgan. Usmoniylar anʼanasiga koʻra, bunday qizlar beyga yoki badavlat kishiga turmushga berilgan. Biroq u turmushga chiqqan paytida allaqachon sulton Salimdan homilador boʻlgan va Uvays posho oʻgay otasining uyida dunyoga kelgan[2].

Hayoti

Sulton Salim oʻgʻlini asrab-avaylagan va Uvays tez orada imperiyaning yuqori martabali amaldoriga aylangan. Biroq Salim 1520-yilda vafot etgach, Uvays Usmoniylar taxtga daʼvo qilmagan, chunki Usmonliylar anʼanasiga koʻra, oʻgay ota nomi bilan tugʻilgan shahzodalarning taxtga chiqish huquqi boʻlmagan[2]. Keyinchalik sulton Sulaymon I taxtga oʻtirgan va ehtiyotkorlik yuzasidan Uvaysni ulkan imperiyasining eng chekka hududlarida ushlab turishga qaror qilgan. 1535-yilda Bagʻdod zabt etilganidan (hozirgi Iroq poytaxti) koʻp oʻtmay, Uvays Bagʻdod beklarbegi etib tayinlangan. 1545-yilda u Taizni (hozirgi Yamandagi shahar) zabt etish vazifasini olgan va bu ishda ham muvaffaqiyat qozongan.

Oʻlimi

1547-yilda Pahlavon Hasan ismli dengizchi Yamanda qoʻzgʻolon boshlagan. Qoʻzgʻolonni bostirishga uringan paytda Uvays qoʻzgʻolonchilar tomonidan oʻldirilgan[3]. Ali Mustafo afandining soʻzlariga koʻra, oʻgay ukasining oʻlimidan xabar topgan Sulaymon yigʻlab: „u mening ukam edi“, degan[2].

Manbalar

  1. ↑ FERİDUN EMECEN. „Selim I“.
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Milliyet newspaper 20 November 2011 (turkcha)
  3. ↑ Prof. Yaşar Yüce-Prof. Ali Sevim: Türkiye tarihi Cilt II, AKDTYKTTK Yayınları, İstanbul, 1991 p 295