Uzun Hasan

Узун Ҳасан (асл исми Ҳасанбек; тахминан 1423—1478-йил, 1-май) – Оқ қўюнлилар давлати ҳукмдори (1453-йилдан), саркарда. Қора қўюнлилар давлатини тормор келтириб (1467), Табриз шаҳрини пойтахт қилган (1468 йилдан). Кўчманчи турк зодагонлари сепаратизмига қарши кураш олиб борган. Унинг даврида кўприклар, бозорлар, мадрасалар, суғориш каналлари бунёд этилган. Мулкчилик муносабатлари учун У. Ҳ.дан кейин ҳам норма бўлиб қолган „Қонуннома“ чиқарган. Усмонли турк империясига қарши кураш олиб борган. Бунда у Венеция билан иттифоқ тузган (1463); Венгрия, Полша ва бошқа Европа давлатлари билан иттифоқ бўлиш ҳақида музокаралар олиб борган. Ширвоншоҳлар билан бирга темурий Абу Сайдак мағлубиятга учратган (1469). 1473 йил Узун Ҳасан дастлаб турк султони Меҳмед ИИ ни енгган, бироқ кейинчалик у томонидан тор-мор келтирилган. Унинг саройида бўлган венециялик элчилар Катарино Зено, Иосафат Барбаро, Амброджо Контаринилар Узун Ҳасан даврвдаги Оқ қўюнлилар давлати ҳақида қимматли ёзма маълумотлар қолдиришган.